یک تاریخپژوه فرانسوی که بیش از یک ماه در غزه بوده، میگوید شواهدی را از نزدیک دیده که برایش تردیدی باقی نگذاشته؛ شواهدی که به گفته او نشان میدهد رژیم صهیونیستی، مستقیم یا غیرمستقیم، از گروههایی پشتیبانی کرده که به کاروانهای کمکرسانی حمله کرده و آنها را غارت میکردند.
به گزارش عصر ایران به نقل از گاردین، ژان پیر فیلیو، استاد مطالعات خاورمیانه دانشگاه پاریس، در دسامبر 2024 وارد غزه شد؛ جایی که رسانههای مستقل و ناظران بینالمللی اجازه ورود به آن را نداشتند. او با همراهی یک سازمان بشردوستانه به منطقه المواسی رفت؛ منطقهای که به عنوان نقطه امن معرفی شده بود اما در واقع صدها هزار نفر از آوارگان جنگی در آن جمع شده بودند.
فیلیو تا پیش از آتش بس کوتاه مدت ژانویه در غزه ماند و همه آنچه دیده بود را بعدها در کتابی با عنوان «یک تاریخپژوه در غزه» منتشر کرد.
او ماجرایی را روایت میکند که چندصد متر دورتر از محل اقامتش اتفاق افتاد. پس از هفتهها حمله و غارت کاروانهای کمک، سازمان ملل تصمیم گرفت یک مسیر جدید را امتحان کند. شصت و شش کامیون آرد و بستههای بهداشتی حرکت کردند و حماس نیروهای محلی و خانوادههای بانفوذ منطقه را برای حفاظت از کاروان به کار گرفت.
اما خیلی زود تیراندازی شروع شد. فیلیو میگوید پهپادهای اسرائیلی به نیروهایی حمله کردند که مسئول تامین امنیت کاروان بودند و همین حملات، راه را برای غارتگران باز کرد. دو نفر از افراد بانفوذ محلی که برای محافظت مسلح شده بودند، در خودرویشان هدف قرار گرفتند و کشته شدند. در پایان، بیست کامیون غارت شد.
سازمانهای وابسته به سازمان ملل در آن زمان به روزنامه گاردین گفتند که از زمانی که رژیم صهیونیستی شروع به هدف قرار دادن افسران پلیسی کرد که وظیفه حفاظت از کاروانهای کمکرسانی را بر عهده داشتند، وضعیت نظم و قانون در سراسر غزه رو به نابسامانی گذاشته است.
سخنگوی ارتش اسرائیل این اتهامات را رد کرده و گفته است حمله به یک خودرو به دلیل حضور افراد مسلحی بود که قصد داشتند کمکها را به انبارهای حماس منتقل کنند. با این حال نخست وزیر این رژیم قبلا اعتراف کرده بود که از گروهی شبه نظامی ضدحماس، که برخی اعضای آن در غارتها نقش داشتند، حمایت شده است.
به روایت فیلیو، حتی زمانی که سازمان جهانی غذا مسیر جدیدی برای انتقال کمکها ایجاد کرد، نیروهای اسرائیلی وسط جاده را بمباران کردند تا آن مسیر غیرقابل استفاده شود.
فیلیو که دهههاست به غزه رفتوآمد دارد، میگوید این بار با سرزمینی روبهرو شده که هیچ چیز از گذشتهاش باقی نمانده. جنگی که پس از حمله هفتم اکتبر آغاز شد، در نهایت باعث کشته شدن نزدیک به هفتاد هزار فلسطینی شده است که بیشتر آنها غیرنظامی هستند.
او معتقد است غزه امروز تنها یک بحران منطقهای نیست، بلکه به شکلی دردناک نشان میدهد که جهان میتواند چطور بدون قوانین بینالمللی، بدون سازوکارهای نظارتی و بدون اصول انسانی عمل کند. به تعبیر او، غزه آزمایشگاهی برای جهانی پس از سازمان ملل و پس از کنوانسیونهای حقوق بشری است؛ جهانی که از نظر او نه عقلانی است و نه قابل پیشبینی، فقط خشن است.