به گزارش ایسنا، «سحابی اسپاگتی»(Spaghetti Nebula) که رسماً با نام‌های «Simeis 147» و «Sharpless 2-240» فهرست‌بندی شده است، به راحتی می‌تواند بیننده را در میان رشته‌های حلقه‌ای و پیچ‌خورده‌ این بقایای پیچیده‌ ابرنواختر فرو ببرد.

به نقل از ناسا، این ساختار گازی چشمگیر که در مرز صورت‌های فلکی «گاو»(Taurus) و «ارابه‌ران»(Auriga) دیده می‌شود، تقریباً سه درجه از آسمان را می‌پوشاند که معادل ۶ ماه کامل است. این مقدار در فاصله تخمینی ۳۰۰۰ سال نوری از ابر بقایای ستاره‌ای، حدود ۱۵۰ سال نوری است.

بقایای ابرنواختر حدود ۴۰ هزار سال قدمت دارد. بدین ترتیب، می‌توان گفت نور این انفجار ستاره‌ای قوی ابتدا زمانی به زمین رسید که ماموت‌های پشمالو آزادانه پرسه می‌زدند. این انفجار کیهانی علاوه بر بقایای در حال گسترش، یک تپ‌اختر و یک ستاره نوترونی با چرخش سریع را نیز به جا گذاشته است.

این عکس ماه گذشته از فورکا کاناپینه در ایتالیا گرفته شده است.