به گزارش همشهری‌آنلاین، این روزنامه پرشمارگان فرانسوی روز جاری در گزارشی نوشت: بر اساس محتوای کتاب «کشور بالغ: آلمان بدون آمریکا - یک فرصت تاریخی» (The Grown-Up Country: Germany Without America — A Historic Opportunity) که نتیجه کار تحقیقاتی هولگر استارک (Holger Stark) یک روزنامه‌نگار آلمانی است، ارتباطات اوباما رئیس جمهوری سابق آمریکا برای چندین سال توسط [سرویس] اطلاعات آلمان، از جمله در هواپیمای ایر فورس وان، رصد می‌شد.

بر اساس این گزارش، محتویات کتاب یادشده که روز دوشنبه پنج ژانویه (۱۵ دی) منتشر شده است، جاسوسی از اوباما بدون تائید مرکل صورت گرفته بود و در سال ۲۰۱۴ پایان یافت.

در این کتاب آمده است که چگونه سرویس اطلاعات آلمان چندین سال ارتباطات تلفنی اوباما را با استفاده از نقص فنی در سیستم رمزگذاری ارتباطات در هواپیمای ریاست جمهوری شنود کرده است.

نویسنده کتاب، که اکنون معاون سردبیر روزنامه دی تسایت (Die Zeit) و خبرنگار سابق این روزنامه در ایالات متحده است، با این حال تصریح می‌کند که دفتر مرکل در ابتدا از این جمع‌آوری اطلاعات مطلع نشده بود.

به گفته استارک «حتی شنود مخفیانه و گاه‌به‌گاه مکالمات رئیس‌جمهوری آمریکا می‌توانست به یک رسوایی سیاست خارجی با ابعاد وسیع تبدیل شود.»

در این گزارش تشریح شده است که عملیات جاسوسی از اوباما بر اساس آسیب‌پذیری تماس‌های برقرار شده از هواپیمای ریاست جمهوری آمریکا متکی بود که به طور سیستماتیک رمزگذاری نشده بودند و از ۱۲ فرکانس شناسایی شده توسط سرویس اطلاعات خارجی آلمان استفاده می‌کردند. این شنودها پیوسته نبودند، اما به اندازه کافی سیستماتیک بودند که به آژانس سرویس اطلاعات خارجی آلمان اجازه می‌داد مکالمات رئیس جمهوری دموکرات و دیگر مقام‌های آمریکایی را در چندین مورد جمع‌آوری کند.

لو فیگارو در این گزارش می‌افزاید: یک مقام ارشد سابق در دولت آلمان، به شرط ناشناس ماندن، در مصاحبه با واشنگتن پست تایید کرد که «اطلاعات شفاهی» مربوط به نظارت بر هواپیمای ایر فورس وان در آن زمان در دفتر صدراعظم در گردش بوده است. این اطلاعات که توسط برخی از مقام‌های آلمانی به عنوان «شواهد ضمنی» توصیف شده است، در یک پرونده مخفی که برای حلقه کوچکی در راس این سرویس، شامل رئیس سرویس اطلاعات خارجی آلمان، معاونان او و رئیس بخش مربوطه، در نظر گرفته شده بود، ثبت شدند. پس از بررسی، رونوشت‌ها از بین رفتند و فقط تحلیل‌های کلی از موضع آمریکا به دولت منتقل شد. با این حال، ایالات متحده در فهرست کشورهای تحت نظارت ماموران آلمانی قرار نداشت.

این گزارش تاکید دارد که این عمل هرگز به شکل رسمی توسط برلین مجاز نشده بود و تردیدهایی در مورد اینکه آیا در بالاترین سطوح قدرت از آن مطلع بوده‌اند یا خیر، وجود دارد.

لو فیگارو یادآوری می‌کند: احتمال می‌رود مرکل، صدراعظم وقت آلمان، که در سال ۲۰۱۳ به شکل علنی شنود تلفن خود را توسط آمریکا محکوم و تاکید کرده بود که «جاسوسی در میان دوستان غیرقابل قبول است» از شنود تماس‌های اوباما [توسط سرویس اطلاعات آلمان] بی‌اطلاع بوده است. در آن زمان، رسوایی شنود مکالمات صدراعظم آلمان توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده (NSA) باعث اعتراض سیاسی و مقایسه آن با اشتازی در میان برخی از مقام‌های آلمانی شد.

استارک در این گزارش همچنین اعلام کرده است که وجود این پرونده مخفی، تنها در جریان تحقیقات پارلمانی در مورد سرویس امنیت خارجی آلمان که در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ صورت گرفت، آشکار شد.

این کتاب همچنین تاکید می‌کند که سرویس اطلاعات آلمان پیش از این نیز از دیگر مقام‌های آمریکایی، به ویژه هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه پیشین (۲۰۰۹-۲۰۱۳)، جاسوسی کرده بود که منجر به پایان دادن به این عمل توسط پیتر آلتمایر،(Peter Altmaier) رئیس دفتر صدراعظم، در سال ۲۰۱۴ شد.

بر اساس اطلاعات این کتاب، به نظر می‌رسد پایان نظارت بر اوباما، که هنگام انتشار این گزارش فاش نشده بود، در همان سال رخ داده است؛ اگرچه لحظه دقیق شروع این عملیات مشخص نیست، همانطور که مشخص نیست آیا به سلف او در کاخ سفید، جورج دبلیو بوش، نیز گسترش یافته است یا خیر؟