عصرایران ؛ رضا حیران - آزادسازی واردات مواد غذایی (بدون محدودیت در کمیت و کیفیت) بدون اختصاص ارز از سوی دولت، بهترین راه برای کاهش قیمت مواد غذایی در بازار و رفع کمبودهاست.
در روزهای اخیر و به دنبال انتشار خبر لغو اختصاص ارز ترجیحی (زیر قیمت بازار) برای واردات مواد غذایی، برخی مواد غذایی در بازار با جهش قیمت و کمبود روبه رو شده اند.
برای کاهش قیمت و مواد غذایی و حل مشکل کمبود می توان به دولت پیشنهاد کرد سه تصمیم اساسی بگیرد. اول قیمت گذاری برای مواد غذایی خام و بسته بندی را به طور کامل لغو کند. دوم واردات مواد غذایی را آزاد و تعرفه آن را صفر کند. سوم حذف همه موانع در مسیر صدور مجوز و راه اندازی صنایع تولید و عرضه مواد غذایی تا این فعالیت ها به آسان ترین و کم هزینه ترین شکل ممکن عملی شود.
قیمت گذاری دستوری مانع از رقابت بخش خصوصی و فسادزاست. ضمن اینکه تولید داخلی را با مشکل "به صرفه بودن" و "سودآوری" مواجه می کند و با تولید کمبود ، عملا در خدمت افزایش قیمت است.
اگر مرزهای کشور برای واردات بدون محدودیت (حجم و محتوا) مواد غذایی باز و تعرفه واردات صفر تعیین شود و تنها شرط و محدودیت، موضوع کیفیت باشد در این صورت فروشگاه ها مملو از مواد غذایی مختلف خواهد شد و قیمت ها به مرور کاهش و ثابت می شود.
سودآور بودن یک کالا انگیزه واردات ایجاد می کند. در شرایط اضطراری دولت حتی باید چشم خود را گاهی به روی قاچاق کالای ضروری هم ببندد چه رسد به اجازه واردات قانونی.
همچنین دولت نباید هیچ ارزی و دلاری را برای واردات مواد غذایی اختصاصی دهد بلکه واردات بدون محدودیت مواد غذایی با ارزهای بازرگانان (بدون نیاز به اعلام جزئیات) انجام می شود.
در این صورت با ورود گسترده مواد غذایی به کشور، قیمت ها کاهش می یابد و بازار متوازن می شود. همچنین از التهاب فعلی بازار و کمبود مواد غذایی نیز کاسته و مشکل به مرور به طور کامل پایان می یابد.
اقدام جدید دولت در لغو ارائه ارز / دلار یارانه ای / زیرقیمت بازار برای واردات مواد غذایی، اقدام صحیح و استدلال دولت قابل دفاع است. یعنی با وجود ارائه این نوع ارز به شرکت ها و بازرگانان با هدف عرضه مواد غذایی با قیمت پایین در بازار اما قیمت مواد غذایی در بازار به قیمت روز ارز / دلار است. این یعنی ارائه دلار زیر قیمت برای واردات مواد غذایی بی تاثیر است و تنها رانت بزرگی را در اختیار افراد خاص قرار داده است.
ممکن است این سوال مطرح شود در صورت آزادسازی واردات مواد غذایی، آیا صنایع داخلی این حوزه ، دچار ضرر نمی شوند؟ پاسخ ساده است: تقاضای داخلی برای مواد غذایی بیش از تولید داخلی است. ثانیا رقابت میان تولیدات و مواد غذایی خارجی و داخلی به افزایش کیفیت و کاهش قیمت داخلی ها مواجه می شود. ثالثا چرا و به چه دلیل مصرف کننده داخلی باید مواد غذایی گران تهیه کند؟ رابعا، مواد غذایی تولید داخل مشتری خود را دارد و صنایع داخلی در شرایط رقابتی و حذف قیمت گذاری دستوری، توان اداره خود را دارد.
