به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، شامگاه هجدهم دیماه ۱۴۰۴، طالقان شبی متفاوت را تجربه کرد؛ شبی که در آن صدای زجه مادری غریبانه در فضا پیچید و نام «سامر» برای همیشه در حافظه مردم این شهر ماندگار شد. سامر شریعتمدار، جوانی ۳۷ ساله، پدری مهربان و کارمند بااخلاق اداره منابع طبیعی و آبخیزداری طالقان، در میانه آشوبی که تروریستها در شهر به پا کرده بودند، تنها یک تصمیم گرفت: حمایت از مردم.
او که سالها با صداقت، سلامت کاری و حسن رفتار در اداره شناخته میشد، مسئولیت حقوقی اداره را بر عهده داشت و در کنار کار، خود را برای آزمون وکالت آماده میکرد؛ آرزویی که از او یک «وکیل مدافع مردم» میساخت. اما تقدیر، مسیر دیگری برایش نوشت.
در آن شب تلخ، هنگامی که برای آرامسازی شرایط و حمایت از مردم وارد صحنه شد، فردی از پشت با چاقو به شاهرگش ضربه زد. سامر بر زمین افتاد و مهاجم با ضربهای دیگر به قلبش، آخرین امید خانوادهاش را برید. از همان لحظه، او دیگر فقط یک کارمند نبود؛ نخستین شهید امنیت وزارت جهاد کشاورزی شد.
همکارانش از او به عنوان انسانی شریف، آرام، دقیق و امین یاد میکنند؛ کسی که حضورش پشتوانهای برای مجموعه بود و رفتنش خلأیی بزرگ بر جای گذاشت. در مراسم یادبودش، نهال زیتونی در خاک طالقان کاشته شد؛ نمادی از صلح، آرامش و یادگاری برای روزهایی که مردم این شهر نام او را مرور میکنند.
اما در میان همه این سوگها، چهرهای بیش از همه دلها را میلرزاند: دختر یکسالونیمهای که تنها صدای ضبطشدهای از پدر برایش مانده. کودکی که هنوز معنای «بابا» را کامل نمیداند، اما برای همیشه از داشتنش محروم شد.
در پایان مراسم، خانواده و همکاران شهید شریعتمدار از دستگاه قضایی خواستند که این بار هیچ مماشاتی در برخورد با عاملان این جنایت نداشته باشد. آنان تأکید کردند که خون این سه شهید امنیت، سرمایهای ملی است و راهشان باید با قاطعیت و عدالت ادامه یابد.
