عصر ایران - کمپانی لانچیا در سال ۱۹۴۸، علیرغم موفقیت مدلهای «آپریلیا» و «آردیا»، با معرفی پروتوتایپ LP01 بار دیگر به ایده اصلی خود یعنی ساخت خودرویی با بدنه آیرودینامیک بازگشت. این خودرو در نهایت توسط موسسه طراحی «گیا» متولد شد.
قلب تپنده این پروتوتایپ، موتور Type A10 است؛ یک پیشرانه ۸ سیلندر خورجینی با زاویه ۹۰ درجه و حجم ۱۹۴۶ سیسی بود. این موتور که تماماً از آلیاژ سبک ساخته شده، با بهرهگیری از کاربراتور دو دهانه وبر، توانی معادل ۷۰ اسب بخار در ۴۹۰۰ دور در دقیقه تولید کرد. از ویژگیهای فنی برجسته این پیشرانه میتوان به محفظه احتراق نیمکروی و استفاده از میلسوپاپ مرکزی اشاره کرد. در آن زمان وزن انجین حدود 150 کیلوگرم اعلام شد.
لانچیا LP01 با شاسی لولهای و چیدمان موتور عقب طراحی شد. یکی از خیرهکنندهترین ویژگیهای این کوپه، کابین سه نفره آن است که صندلی راننده در مرکز قرار دارد. اگرچه ظاهر بدنه ترکیبی از سبکهای «تاکر تورپدو» و «ایزوتا فراسکینی» به نظر میرسید، اما جلوپنجره آن بعدها با تناسبات بهتر در برخی مدلهای فراری مورد استفاده قرار گرفت.
اگرچه LP01 به دلیل پیچیدگیهای تولید و احتمال عدم پذیرش از سوی مشتریان سنتی لانچیا به مرحله تولید انبوه نرسید، اما عناصری از طراحی آن بعدها در مدل مشهور Aurelia B20GT ظاهر شد. این خودرو گواهی بر تمایل همیشگی لانچیا برای جابهجا کردن مرزهای طراحی و مهندسی در صنعت خودرو است.
