عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - برای هفتهها، داستان یک نوزاد میمون در باغوحش شهر ایچیکاوا در ژاپن به یکی از روایتهای پربحث در فضای جهانی تبدیل شد. «پانچ» که تنها چند ماه از تولدش میگذرد، از همان ابتدا با واقعیتی تلخ روبهرو شد. مادرش او را نپذیرفت و این نوزاد ماکاک ناچار شد نخستین تجربههای زندگی را بدون مهمترین پیوند عاطفی خود آغاز کند.
مراقبان باغوحش برای پر کردن این خلأ، یک عروسک بزرگ اورانگوتان در اختیارش گذاشتند. این عروسک نه فقط وسیلهای برای بازی، بلکه تکیهگاهی روانی پانچ بود. تصاویر پانچ که عروسک را در آغوش میگرفت یا با احتیاط در محوطه حمل میکرد، به سرعت در شبکههای اجتماعی دست به دست شد و موجی از همدلی جهانی را برانگیخت.
تلاشهای اولیه پانچ برای نزدیک شدن به دیگر میمونها چندان موفق نبود. برخی او را نادیده میگرفتند و گاهی واکنشهای تند نشان میدادند. حتی گزارش شد که یک میمون ماده بالغ او را کنار زده است. کارشناسان باغوحش توضیح دادند که چنین رفتارهایی بخشی از نظم اجتماعی پیچیده در میان میمونهاست. نوزاد باید مرزها و قواعد نانوشته گروه را بیاموزد تا بتواند جایگاه خود را پیدا کند.
در این میان، صحنههایی که او پس از ناکامی به عروسکش پناه میبرد، برای بسیاری یادآور تجربههای انسانی از طرد و تنهایی بود و همین شباهت احساسی، داستان را فراتر از یک خبر ساده حیوانات برد.
در اوج توجه جهانی به سرگذشت پانچ، شرکت ایکیآ اعلام کرد که هزاران عروسک پولیشی مشابه همان عروسکی که این نوزاد ماکاک به آن دل بسته بود، به باغوحش ارسال میکند تا هم شرایط غنی سازی محیط برای حیوانات بهبود یابد و هم بازدیدکنندگان بتوانند با خرید یا مشاهده این عروسک ها در جریان داستان او قرار بگیرند.
چرخش داستان زمانی رخ داد که ویدیویی منتشر شد از میمونی بالغ که دست خود را به سوی پانچ دراز میکند و او را در آغوش میگیرد. اندکی بعد، رفتار تیمار کردن نیز مشاهده شد؛ کنشی که در میان میمونها نشانه اعتماد و پذیرش اجتماعی است. این لحظات، امید را به دنبال کنندگان داستان بازگرداند و نشان داد که روند ادغام او در گروه آغاز شده است.
انتشار گسترده روایت پانچ نه تنها توجه افکار عمومی را جلب کرد، بلکه به افزایش بازدیدکنندگان باغوحش نیز انجامید. حتی شرکت ایکیآ که سازنده عروسک مشابه بود، نمونههای بیشتری برای باغوحش ارسال کرد تا شرایط بهتری برای این نوزاد فراهم شود.
ماجرای پانچ فقط روایت زندگی یک میمون نیست. این داستان، آینهای از نیاز مشترک همه موجودات به تعلق و پذیرش است. از لحظههایی که او تنها با عروسکش دیده میشد تا زمانی که نخستین آغوش واقعی را تجربه کرد، مسیری طی شد که برای بسیاری یادآور این حقیقت ساده است که حتی در سختترین آغازها، امکان پیوند و بازگشت به جمع وجود دارد.
