به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، سال ۱۴۰۴، سالی بود که تورم نفس اقتصاد ایران را گرفت و سفره مردم هر ماه کوچکتر شد. از فروردین با ۳۳.۲ درصد آغاز شد و در بهمن به ۴۶.۳ درصد رسید؛ یعنی طی ۱۱ ماه، خانوارها به طور میانگین بیش از ۱۳ درصد بیشتر برای همان کالاها هزینه کردند. مرداد و شهریور نرخ تورم نقطهای بالای ۴۰ درصد بود و مهر ماه به ۴۸.۶ درصد رسید، به این معنا که در یک ماه تقریباً نیمی از درآمد مردم صرف خریدهای روزمره شد. آبان با تورم ۴۱ درصد در مناطق شهری، شدت فشار اقتصادی را نشان داد و تا پایان سال، قدرت خرید خانوارها به سطحی رسید که زندگی روزمره برای بسیاری به یک چالش جدی تبدیل شد.
| ماه ۱۴۰۴ | نرخ تورم سالانه (%) | نرخ تورم نقطهای / ماهانه (%) | توضیحات |
|---|---|---|---|
| فروردین | ۳۳.۲ | ۳.۹ | نرخ تورم ماهانه نسبت به اسفند ۱۴۰۳ |
| اردیبهشت | ۳۳.۹ | – | افزایش ۰.۷ واحد درصد نسبت به ماه قبل |
| خرداد | ۳۴.۵ | – | افزایش ۰.۶ واحد درصد نسبت به ماه قبل |
| تیر | ۳۵.۵ | – | کاهش ۰.۶ واحد درصد نسبت به ماه قبل |
| مرداد | – | ۴۲.۴ | برای دومین ماه متوالی بالای ۴۰ درصد |
| شهریور | – | ۴۵.۳ | خانوارها به طور میانگین ۴۵.۳ درصد بیشتر هزینه کردند |
| مهر | – | ۴۸.۶ | شاخص قیمت مصرفکننده ۴۰۳.۸ |
| آبان | ۴۱.۰ | – | نرخ تورم سالانه مناطق شهری اعلام شده توسط بانک مرکزی |
| آذر | ۴۲.۲ | – | افزایش ۱.۸ واحد درصد نسبت به ماه قبل |
| دی | ۴۴.۲ | – | نرخ تورم سالانه بانک مرکزی |
| بهمن | ۴۶.۳ | – | نرخ تورم ۱۲ ماهه منتهی به بهمن ۱۴۰۴ |
فروردین با نرخ تورم سالانه ۳۳.۲ درصد آغاز شد و نسبت به اسفند ۱۴۰۳، خانوارها به طور متوسط ۳.۹ درصد بیشتر برای کالاها و خدمات پرداختند. در اردیبهشت و خرداد تورم سالانه به ترتیب به ۳۳.۹ و ۳۴.۵ درصد رسید و اگرچه این افزایش ماهانه به ظاهر جزئی بود، اما برای خانوارهایی با درآمد ثابت، هر دهم درصد تورم به معنای کاهش ملموس قدرت خرید بود. تیر ماه با ۳۵.۵ درصد تورم سالانه و کاهش ۰.۶ واحد درصد نسبت به ماه قبل، تنها اندکی نفس مردم را کمعمق کرد و فشار معیشتی همچنان ادامه یافت.
مرداد و شهریور نقطه عطف فشار اقتصادی بودند؛ نرخ تورم نقطهای به ترتیب ۴۲.۴ و ۴۵.۳ درصد شد و در شهریور، خانوارها به طور میانگین بیش از ۴۵ درصد بیشتر نسبت به مدت مشابه سال قبل برای زندگی روزمره پرداخت کردند. مهر ماه با نرخ تورم نقطهای ۴۸.۶ درصد و شاخص قیمت مصرفکننده ۴۰۳.۸، عملاً بسیاری از خانوادهها را به کاهش شدید خرید مواد غذایی و کالاهای ضروری واداشت و شکاف میان درآمد و هزینهها عمیقتر شد.
آبان ماه با نرخ تورم سالانه ۴۱ درصد در مناطق شهری، نشان داد که فشار اقتصادی حتی پس از اوج تابستان ادامه دارد و زندگی شهری به سختی و تنشهای روزمره پیوند خورد. آذر، دی و بهمن با نرخ تورم سالانه ۴۲.۲، ۴۴.۲ و ۴۶.۳ درصد، مسیر فقرزدایی را به سمت فقر بیشتر تغییر دادند؛ هر ماه خانوارها فقیرتر شدند و فشار روانی و اقتصادی بر خانوادهها افزایش یافت. مجموع این تورمها نشان میدهد که طی ۱۱ ماه، قدرت خرید مردم به شکل چشمگیری کاهش یافت و تورم بیش از ۱۳ واحد درصد رشد کرد، بحرانی که اقتصاد را در وضعیتی شکننده و معیشت مردم را در سطح هشدار قرار داد.
این سال، تصویری از فقیرتر شدن مستمر مردم، نابرابری رو به رشد و فشار بیوقفه بر زندگی خانوارها را ارائه میکند و نیاز فوری به سیاستهای اصلاحی اقتصادی و حمایت از معیشت مردم را به روشنی نشان میدهد.
