فیلم دیدنی از گونه ارزشمند قرقاول در شهرستان راز خراسان شمالی
به گزارش رکنا، اخبار منتشر شده، نشان میدهد محل تجمع چربی در بدن – مستقل از میزان کلی چاقی و شاخص توده بدنی (BMI) – تأثیر مستقیم و قابل توجهی بر ساختار مغز، عملکرد شناختی و سرعت پیری مغز دارد.
در میان تمام انواع چربی، چربی احشایی (Visceral Fat) – همان چربی ذخیرهشده در اطراف اندامهای داخلی شکم – بیشترین آسیب را به مغز وارد میکند.
پژوهشگران میگویند شاخص BMI سالها به عنوان معیار اصلی چاقی استفاده شده است، اما این شاخذ نمیتواند محل تجمع چربی را مشخص کند. در حالی که چربیهای ذخیرهشده در نقاط مختلف بدن، رفتار زیستی متفاوتی دارند:
چربی احشایی (شکمی): مواد التهابی ترشح میکند که به سلولهای عصبی آسیب میزند.
چربی زیرپوستی (بازوها، پاها، باسن): ممکن است در برخی شرایط اثرات خنثی یا حتی محافظتی داشته باشد.
محققان با استفاده از دادههای بانک زیستی بریتانیا، اطلاعات ۱۸,۰۰۰ نفر (میانگین سنی ۶۲ سال) را تحلیل کردند. با اسکنهای پیشرفته MRI و آزمونهای شناختی (شامل حافظه، استدلال، سرعت پردازش و عملکرد اجرایی)، ارتباط بین توزیع چربی و سلامت مغز بررسی شد.
نکته مهم: برای حذف اثر چاقی کلی، تأثیر BMI از تحلیلها خارج شد تا نقش مستقل هر نوع چربی مشخص شود.
| نوع چربی | محل ذخیره | تأثیر بر ساختار مغز | تأثیر بر عملکرد شناختی | درجه خطر |
|---|---|---|---|---|
| چربی احشایی (شکمی) | اطراف اندامهای داخلی (کبد، روده، کلیهها) | آسیب شدید به ماده سفید مغز، کاهش تراکم رشتههای عصبی، بینظمی در ساختار عصبی | بیشترین ارتباط با کاهش تواناییهای شناختی و افزایش سرعت پیری مغز |
