به گزارش اقتصادنیوز به نقل از فارس، آسوشیتدپرس در گزارشی نوشت؛
ایران در ابتدا در جریان مذاکرات خود با آمریکا خواستار غرامتی ۵۰۰ میلیارد دلاری شده بود، اما در نهایت به یک صندوق سرمایهگذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری رضایت داده است.
در این گزارش همچنین به نقش پررنگ پاکستان بهعنوان میانجی اصلی مذاکرات اشاره و تأکید شده که رابطهٔ خوب فرماندهٔ ارتش پاکستان عاصم منیر با دونالد ترامپ، زمینه را برای میانجیگری راحتتر اسلامآباد فراهم کرده است.
در این گزارش آمده که تیم میانجی مذاکرات، از یک سیستم امن برای انتقال پیامها بین مقامات ایرانی و آمریکایی استفاده میکردند. این میانجیها، در مورد هرگونه افشاگری در مورد جزئیات این گفتوگوها به تمامی افراد مطلع از روند مذاکرات، هشدار داده بودند.
بهگفتهٔ آسوشیتدپرس، قطر که در ابتدا به دلیل حملات ایران به خاک خود از میانجیگری در مذاکرات تهران-واشنگتن خودداری کرده بود، مدتی بعد پس از پایان یافتن درگیریها، به درخواست طرفین، پذیرفت که به جمع میانجیها بپیوندد و شرایط دسترسی به تفاهم را تسهیل کند.
پیشتر نیز عمان و قطر در روند مذاکرات قبلی ایران و آمریکا تا پیش از جنگ نقشآفرینی میکردند. تجربهٔ قطر در این زمینه، عامل مهم اضافه شدن او به جمع مذاکرهکنندگان عنوان شده است. قطر پیشتر به همراه مصر در آتشبس غزه نیز نقشآفرینی کرده بود.
آسوشیتدپرس همچنین از گفتوگوهای مقامات مصری با مقامات ایرانی خبر داده است. این رسانه مدعی شده که حسن رشاد، رئیس اطلاعات مصر، با برخی فرماندهان نظامی ایران دیدار و گفتوگو داشته است.
براساس ادعاهای مطرح شده در این گزارش، ایران قصد داشته تا گفتوگوها در مورد «سرنوشت ذخایر اورانیوم با غنای بالا» خود را به بعد موکول کند، اما میانجیها ایران را متقاعد کردند که در واکنش به وعدهٔ آمریکا برای معافیت از تحریمهای نفتی و آزادسازی تدریجی میلیاردها دارایی ایران، تعهدی برای رقیقسازی این ذخایر در پیشنویس توافق بگنجاند.
مسئولان ایرانی مکرراً اعلام کرده بودند که گفتوگو در مورد مسائل هستهای به دورهٔ ۶۰ روزهٔ پس از امضای تفاهمنامه موکول میشود. با این حال، در بند هشت تفاهمنامهٔ واشنگتن-تهران آمده است که «جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا موافقت کردهاند که وضعیت مواد غنیشدهٔ ذخیره شده را از طریق یک سازوکار مورد توافق طرفین و مطابق با برنامهٔ زمانی مندرج در بند ۷، حداقل به شیوهٔ رقیقسازی در محل، تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی، حل و فصل کنند.»
در ادامهٔ این بند، همچنین تأکید شده که «دو طرف همچنین موافقت میکنند تا در مورد موضوع غنیسازی و دیگر موضوعات مورد توافق دو طرف مرتبط با نیازهای هستهای جمهوری اسلامی ایران، بر اساس یک چارچوب رضایتبخش که در توافق نهایی مورد موافقت قرار خواهد گرفت، بحث کنند.»
در این گزارش به نقل از برخی دیپلماتهای آگاه از روند مذاکرات، آمده که ایران به دلیل نقض مکرر آتشبس لبنان توسط اسرائیل، از حضور در مذاکرات روز جمعه (۲۹ خرداد)، در سوئیس خودداری کرده است.
این دیپلمات گفته که ایران «آتشبس لبنان را بهعنوان نکتهٔ شماره یک میدید و اگر شما نتوانید به نکتهٔ شماره یک پایبند باشید، پس چرا باید دربارهٔ دو، سه و چهار بحث کنیم؟»
در این گزارش همچنین به این موضوع اشاره شده که ایران درخواست کرد تا تعهدی برای «تضمین حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان» به یادداشت تفاهم اضافه شود. بهگفتهٔ آسوشیتدپرس، این بند در ابتدا با مخالفت آمریکا و اسرائیل مواجه شد، اما در نهایت واشنگتن آن را پذیرفت و در تفاهمنامه گنجانده شد.
ایران طبق بند یک یادداشت تفاهم، میگوید که اسرائیل باید از لبنان خارج شود، اما این رژیم بارها اعلام کرده که تا زمان خلع سلاح حزبالله، از مناطق اشغالی خارج نخواهد شد.
