به گزارش "ورزش سه"، عثمان دمبله چندان اهل ابراز احساسات بیرونی نیست. او در مصاحبه کوتاه خود پس از درخشش در بوستون، رضایت عمیق درونیاش را بروز نداد؛ هرچند که بهترین بازی خود را برای فرانسه از زمان اولین بازی ملیاش در سال ۲۰۱۶ به نمایش گذاشته بود.
این رفتار تا حدی ناشی از شخصیت درونگرای او و تا حدی هم به خاطر بحثهای شدیدی است که در فرانسه پیرامون «دو چهره متفاوت او» وجود داشت؛ ستارهای بیبدیل در پاریسنژرمن و بازیکنی بیفروغ در تیم ملی. دمبله در این مسابقه گل دوم خود را با پیامی به منتقدانش جشن گرفت و در گل سوم نیز حرکت همتیمیاش خویچا کواراتسخلیا را تقلید کرد.
این بحثها فقط در رسانهها مطرح نبود؛ پیش از بازی با نروژ، بیکسنته لیزارازو در ستون خود در اکیپ از راهکارهای «احیای سرباز دمبله» صحبت کرده بود، چرا که او هنوز نتوانسته بود کیفیتی را که در پاریس منجر به کسب توپ طلا شد، در تیم ملی نشان دهد.
با این حال، بازیکنان فرانسه و در راس آنها امباپه، کاملاً از او حمایت کردند. اگرچه بازگشت دمبله به پست اصلیاش در جناح راست به دلیل درخشش اولیسه کمی کار را برایش سخت کرده بود، اما این هتتریک در ۳۳ دقیقه اعتماد به نفس لازم را به او بازگرداند. او اکنون در ۶۲ بازی ملی ۱۱ گل و ۶ پاس گل دارد که ۴ گل و یک پاس گل آن در همین جام جهانی ثبت شده است.
مدیریت دیدیه دشان نیز نقشی کلیدی در این احیا داشت. با وجود تمام سروصداهای بیرونی، ستاره سابق بارسلونا در هر سه بازی مرحله گروهی فیکس بود تا مشخص شود بخش جداییناپذیر مثلث تهاجمی تیم در کنار اولیسه و امباپه است.
تعویضهای او در دقایق پایانی مقابل سنگال، عراق و نروژ نیز صرفاً بخشی از برنامه دشان برای مدیریت قوای بدنی او بوده است.
دمبله در میکسدزون با اشاره به اولین هتتریک خود گفت: «البته که بسیار خوشحالم، اما فکر میکنم مقابل عراق یا در بازی دوستانه برابر ایرلند شمالی حتی از این هم بهتر بودم».
