حمید صابر فرزام ۱۰ تیر ماه، در نشست هماندیشی فعالان صنعت با جهاددانشگاهی خراسان رضوی با محوریت همکاری صنعت با جهاددانشگاهی و به مناسبت روز صنعت و معدن که درسالن همایشهای دکتر کاظمی آشتیانی جهاددانشگاهی خراسان رضوی برگزار شد، با بیان اینکه اینگونه جلسات آغاز یک مسیر مشترک هستند که برای حل مسائل صنعت باید به صورت مستمر ادامه یابد، اظهار کرد: جهاددانشگاهی نهادی مسئلهمحور است که از ابتدای انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۹ با مأموریت حل چالشهای کشور ایجاد شد.
وی ادامه داد: در دوران دفاع مقدس، این نهاد مأموریت پشتیبانی علمی و فناورانه از جنگ را بر عهده داشت و پس از آن نیز همواره به عنوان پل ارتباطی میان دانشگاه، جامعه و صنعت عمل کرده است. هر جا که کشور با مسئلهای مواجه شده و ساختارهای سنتی توان حل آن را نداشتهاند، جهاددانشگاهی وارد میدان شده است؛ از حوزههای پزشکی و درمان سرطان گرفته تا صنایع سنگین نظیر طراحی دکلهای حفاری و موتورهای درونچاهی نفت.
معاون رئیس جهاددانشگاهی به تشریح ظرفیت سرمایه انسانی این نهاد پرداخت و گفت: بدنه تشکیلاتی جهاددانشگاهی در سراسر کشور حدود ۶ تا ۷ هزار نفر است، اما خروجی این نهاد تربیت مدیران کارآمد برای کشور بوده است؛ به طوری که امروز بیش از ۳۵۰۰ مدیر فعال در ردههای میانی و ارشد کشور، سابقه فعالیت در جهاددانشگاهی را دارند.
صابرفرزام با تأکید بر ساختار شبکهای جهاددانشگاهی افزود: جهاددانشگاهی خراسان رضوی ظرفیتهای پژوهشی و تخصصی ارزندهای دارد، اما مزیت اصلی ما این است که اگر نیازی در حوزه صنعت استان (مانند مسائل پیچیده انرژی یا فناوریهای خاص) مطرح شود که پاسخ آن در پژوهشکدههای مشهد نباشد، به سرعت از طریق شبکه ملی جهاددانشگاهی در خوزستان، تبریز، تهران و سایر نقاط کشور، تخصص لازم را فراخوانی کرده و در خدمت صنعت استان قرار میدهیم. ما یک شبکه ۵۰۰۰ نفری پژوهشگر داریم که هرکدام به شبکه وسیعی از دانشگاهها متصل هستند.

رئیس سازمان تجاریسازی فناوری و اقتصاد دانشبنیان جهاددانشگاهی با نقد هدررفت ظرفیتهای علمی دانشگاهها در کشور اظهار کرد: سالانه حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار پایاننامه دانشجویی در کشور دفاع میشود که به معنای دفاع از حدود ۱۵ هزار پایاننامه در هر روز کاری دانشگاهها است. این حجم عظیم پژوهش عملاً یک ظرفیت تحقیقاتی رایگان و ارزشمند است؛ اما سؤال اینجاست که چرا این پایاننامهها به سمت حل مسائل واقعی صنعت هدایت نمیشوند؟ به عنوان مثال، چرا نباید ۱۰ مسئله واقعی صنایع غذایی استان به دانشکدههای شیمی و صنایع غذایی ارجاع داده شود تا پایاننامهها بر اساس آنها تدوین شوند؟
وی اضافه کرد: از معاونت فرهنگی و پژوهشی جهاددانشگاهی استان درخواست میکنم تا جلساتی را طراحی کنند که در آن حداقل ۱۰۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی مستقیماً روبروی صنعتگران بنشینند و دغدغهها و مسائل واقعی کارخانجات را بشنوند. حتی اگر این نشستها فوراً به حل مسئله منجر نشود، ذهن دانشجو را با واقعیتهای صنعت آشنا میکند تا وقتی در کلاس درس حاضر میشود، نگاهی کاربردی داشته باشد.
رئیس سازمان تجاری سازی فناوری و اقتصاد دانش بنیان جهادانشگاهی به تبیین هویت اقتصادی جهاددانشگاهی پرداخت و گفت: برخی تصور میکنند جهاددانشگاهی یک نهاد تماماً دولتی یا اصطلاحاً خصولتی است؛ اما اینگونه نیست. شرکتهای دولتی دغدغه تأمین حقوق کارمندان خود را ندارند و گاه رقابتی نابرابر با بخش خصوصی ایجاد میکنند؛ در حالی که جهاددانشگاهی بیش از ۸۰ درصد بودجه خود را باید خودش تولید کند. ما از این جهت کاملاً شبیه بخش خصوصی هستیم و درد تولید ثروت را میفهمیم، هرچند که متأسفانه محدودیتها و قوانین دستوپاگیر نهادهای عمومی را نیز بر دوش میکشیم.
وی با بیان یک پیشنهاد عملیاتی برای توسعه همکاریهای مشترک، گفت: پیشنهاد میکنم اتاق فکر توسعه صنعت استان با مشارکت فعالان صنعت، کارآفرینان و جهاددانشگاهی تشکیل شود. وظیفه این اتاق فکر، انجام کارهای پژوهشیِ صرف نخواهد بود بلکه هدف آن تولید اسناد سیاستی و ارائه راهکارهای علمی و کاربردی به دستگاههای حاکمیتی و بالادستی برای اصلاح سیاستگذاریها و بهبود امنیت سرمایهگذاری در صنعت استان است.
انتهای پیام











