به گزارش ایسنا، «الحق سلاحی» این شبها در باغ فردوس تهران هم به نمایش در آمده و تبدیل به یک سبک برای تولید محتوا شده است.
نکته قابل توجه این است که آهنگ «دوننا» در سال ۲۰۲۴ و آهنگ الحق سلاحی در سال ۲۰۱۴ منتشر شدهاند اما این روزها به دلیل توجه بیشتر جهان به مسئله مقاومت در حال ترند شدن هستند.
آهنگ «دوننا» در برنامه اینستاگرام هفت میلیون و ۸۰۰ بار بازدید داشته و در یوتیوب هم ۲۷۳ هزار بار دیده شده است. اجرای «الحق سلاحی» نیز آخرین بار در سال ۲۰۱۸ در یوتیوب به سه میلیون و ۵۹۰ هزار بازدید رسیده است و در اپلیکیشن اینستاگرام با یک بازخوانی این روزها یک ترند محسوب میشود.
واکنش کاربران در کامنتهای «موزیک ویدیو» دوننا قابل توجه است. خیلی از کاربران نوشتهاند که «دوست دارند عربی یاد بگیرند» و مداوم به «آزادی فلسطین» اشاره میکنند و از اینکه در یوتیوب کمتر وایرال شده است تعجب میکنند و میگویند که «خشم موجود در موزیک ویدیو دقیقا به همان مقداری است که باید باشد و آنقدر این آهنگ را گوش میدهند تا به یک میلیون بازدید برسد.»
«الحق سلاحی» هم در مورد یک مقاومت جدی است. موسیقیای که به مخاطبش یقین میدهد که اگر مقاومت کند باقی میماند و مقاومت سلاح و حقی شهروندی است که زندگیاش در زیر سایه امپریالیسم در حال از بین رفتن است.
به باور پژوهشگران موسیقی، در دوره بحران و جنگ، موسیقی صرفا یک محصول هنری نیست و ابزاری برای بازسازی حافظه جمعی و انتقال همبستگی و بازنمایی مفهوم مقاومت است. موسیقی به دلیل درگیری بیشتر با عاطفه و از دیگر سایر وجوه هنری تاثیر گذاری بیشتری دارد و در مسائلی مثل مقاومت نیازمند صدایی است که با آن همخوانی داشته باشد.
بازگشت این آثار نشان میدهد که موسیقی مقاومت صرفاً به زمان تولید خود تعلق ندارد. هر بار که یک جامعه با بحران، جنگ یا تجربهای مشترک روبهرو میشود، این قطعات میتوانند معنایی تازه پیدا کنند و دوباره وارد حافظه جمعی شوند. شاید به همین دلیل است که آثاری منتشرشده یک دهه پیش، امروز برای نسل جدید کاربران شبکههای اجتماعی نیز شنیدنی و قابل بازخوانی شدهاند.
قبل از جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان موسیقی مقاومت شاید برای ما جزو ژانر و دستهای بود که در موسیقی معاصر زیاد به آن توجه نمیکردیم اما حالا پس از دیدن این ظلم آشکار، موسیقی را ابزاری میبینیم که با آن میتوانیم رنج، درد، شکست و پیروزی، مقاومت را به گوش دنیا برسانیم. موسیقی در مورد آن و لحظهای است که ما احساسات همدیگر را میشنویم.
انتهای پیام
