میثم مَتّاجی شامگاه جمعه ۱۲ تیر در آیین رونمایی از کتاب «آن یکی چشم چپتر و عجیبترم» اثر نازیلا زارع نویسنده جوان مازندرانی در ساری که با حضور شاعران، نویسندگان، نویسنده و ناشر کتاب برگزار شد، با بیان این که فعالیت نویسنده از حلقه نویسندگی کارگاه آغاز شد، اقدام ناشر در حمایت از نویسندگان جوان را قابلتحسین دانست.
وی افزود: ناشر گام مهمی در حمایت از نسل جوان نویسندگان استان برداشته که باید مورد تقدیر قرار گیرد تا نسل جدید با حمایت به نوشتن اثرگذار روی بیاورند.
متاجی ادامه داد: این کتاب باتوجه به رویکرد داستان کوتاه در کشور، اثری قابلتحسین است که انتظار درخشش آن را در فضای ادبی کشور داریم.
پژوهشگر مازندرانی درباره نقش کارگاه نویسندگی در آموزش و تربیت شاعران و نویسندگان اظهار کرد: پرورش از آموزش مهمتر بوده و ادبیات بهانهای برای دست یافتن به زیست بهتر است.
این نویسنده تاکید کرد: انتشار مجموعه داستان حاصل پشتکار و علاقه است و لای پر قو نمیتوانیم شعر و داستان خلق کنیم. از دغدغههای اصلی ما این است که هر فرد به سهم خود گامی در ادبیات مازندران بردارد، نگاه ما محدود به شهر و استان نباشد و ملی نگاه کنیم، آثار بسیاری از نویسندگان و شاعران جوان استان به زبانهای دیگر ترجمه شده و استمرار آن به حمایت نیاز دارد.
متاجی در بخشی از سخنان خود به مشکلات زنان نویسنده پرداخت و درباره آن گفت: کار جدی زحمت جدی نیاز دارد و ماندن در ادبیات برای زنان مشکلات خاص خود را دارد؛ گرچه برای مردان هم عاری از مشکل نیست اما مشکلات زنان در این حوزه متفاوت و ضریب این سختی برای آنها در جامعه ما به مراتب بیشتر است. زنان بخش زیادی از توان خود را در جایگاه همسر و مادر خرج میکنند و خلق اثر ادبی در چنین فضایی کاری دشوار اما درخشان است.
وی در ادامه به پیرنگ روانشناختی کتاب اشاره کرد و درباره آن گفت: دورههای رایتینگتراپی، قصهدرمانی و مانند آن که کارگاه نوشتن به شمار میآیند، همگی مبنای روانشناختی دارند. در برخی کارگاهها میزبان روانشناسان و دانشجویان این رشته بودیم و بخشی از تجربهها را وارد کارگاه نویسندگی کردیم، چراکه روانشناختی و ادبیات حلقههای اتصال بسیار دارند و داستان نو بدون نگاه روانشناسانه به داستان کلاسیک شباهت پیدا میکند.
متاجی تاکید کرد: مساله ادبیات و روانکاوی در چند دهه اخیر منجر به خلق داستان و هنر شد و ادبیات جدید را بدون پیرنگ روانشناختی نمیتوان بررسی یا متون قابلتامل در آن خلق کرد.
پیرنگی(نقش) ساده، دور از پیچیدگی و به دنبال روان انسان مدرن
نازیلا زارع، نویسنده جوان مازندرانی زاده ۱۳۶۸ است. او دانشآموخته زبان و ادبیات انگلیسی است و همین مسیر، بستر حضور او در ادبیات مازندران شد.
زارع اظهار کرد: خلاف همه نویسندهها که از دوران کودکی مینوشتند، حتی انشاهای دوران کودکی من را یک نفر دیگر مینوشت. داستان من از ورود به رشته زبان و ادبیات انگلیسی شروع شد. نگاهم به ادبیات از همین جا عمیقتر شد و تمایل پیدا کردم بیشتر بنویسم، بخوانم و عمیقتر بفهمم.
او درباره چرایی خلق این اثر گفت: رشته زبان و ادبیات انگلیسی بسیار با ادبیات و نوشتن پیوند خورده و مطالعه تخصصی در حوزه رمان، مکاتب ادبی، شناخت و بررسی عناصر داستان باعث شد عمیقتر به ادبیات نگاه کنم. در این مجموعه ۱۷ داستان کوتاه از بین ۶۰ داستان انتخاب شده که وجهاشتراک آنها، مضمون و پیرنگ روانشناختی است.
نویسنده مازندرانی ادامه داد: به دنبال پیرنگ ساده و دور از پیچیدگی بودم که بر شخصیتپردازی انسان مدرن متمرکز باشد. بیشتر در حوزه مضامین روانشناختی مطالعه میکنم اما دغدغه روان انسان مدرن را دارم.
نویسنده در ادامه به کارگاه نویسندگی و نقش آن در شکلگیری شخصیت نویسنده و جهان او پرداخت و گفت: استاد متاجی و کارگاه نویسندگی نقش زیادی در نویسنده شدن من داشت. جز سالهای همهگیری کرونا ۸ سال بیوقفه در کلاسها شرکت کردم. نقد درست، در کارگاه اتفاق میافتاد و هر بار بازنگری کمک میکند تا را در رده بالاتری خودمان و کارمان را قضاوت کنیم.
زارع پیش از این اثر که نخستین کتاب مستقل او شناخته میشود، از شهدای خانطومان در کتاب "این شانزده رفیق" نوشت و دو زندگینامه از دوران کودکی شهدا نیز برای کودکان منتشر کرد.
حمایت از نویسنده؛ حمایت از فرهنگ، اندیشه و آینده کشور
اسماعیلی ناشر و داور ملی ادبیات کشور، گفت: در کارگاههای نویسندگی ساری متوجه ظرفیت ادبی استان مازندران شدم، ۱۸ سال کار فرهنگی مستمر انجام دادم و با جدیت به دنبال کشف استعدادهای استان برای درخشش در عرصه ملی هستم.
داور ملی ادبیات کشور ادامه داد: شاعران و نویسندگان قابلتوجهی در مازندران داریم که در جامعه بینالمللی فارسیزبانان درخشیدهاند و باید این مسیر را با حمایت ادامه دهیم.
اسماعیلی تاکید کرد: حمایت از نویسنده، حمایت از فرهنگ، اندیشه و آینده این سرزمین است. نویسنده بودن اصلا کار راحتی نیست، نویسندهی زن بودن از آن هم سختتر است.
او در ادامه گفت: نوشتن، کنار هم چیدن واژهها نیست و پشت هر واژه دنیای ایده و ساعتها فکر کردن است. وقتی یک زن موفق به خلق یک اثر میشود، ما تنها با یک کتاب مواجه نیستیم، با ساعتها پایداری، وفاداری و تفکر روبرو هستیم.
اسماعیلی حمایت مردان از زنان نویسنده را یکی از راهبردهای توسعه فضای ادبیات در مازندران دانست و افزود: برخی نامها روی جلد کتابها نیستند اما نقش پررنگ و اثرگذاری دارند، همسر نویسنده حامی اصلی او بوده و بزرگترین هدیه به زن نویسنده، ایمان به آن زن، فراهم کردن فضای خلق اثر و احترام به رویاهای او است. حمایت مردان از بیرون دیده نمیشود اما در تمام صفحات این کتاب این حمایت به صورت نامرئی وجود دارد.
زنجیره حمایت از نویسندگان و کتابها بسازیم
علی حسننژاد پژوهشگر و نویسنده مازندرانی دیگر مدعو این مراسم بود. وی سخنان خود را با دعوت حاضران به خرید کتاب، نقد و حمایت مادی و معنوی از نویسندگان آغاز کرد و گفت: مقوله کتاب نباید به امری سانتیمانتال تبدیل شود و خودمان باید حامی ادبیات باشیم. این که در کوی و برزن ما، نام نویسندگان مازندرانی دیده نمیشود جای تعجب دارد.
این پژوهشگر تاکید کرد: وظیفه همه ما حمایت است، اگرنه در مازندران به کفایت تولید داریم. ما که وارثان سعدی و حافظ و مولانا هستیم کتاب نمیخوانیم، فردوسی ما را نجات داد اما کدام یک از ما شاهنامه میخوانیم! زنجیرهای ایجاد کنیم تا کتابها حمایت و خوانده شوند، چراکه خواندن کتاب تقویت روحیه نویسنده برای استمرار گام برداشتن در عرصه ادبیات است.
انتهای پیام
