به گزارش روز شنبه ایرنا، اگر بخواهیم تیمی را بهعنوان شگفتیسازِ جام جهانی ۲۰۲۶ معرفی کنیم، بدون ذرهای اغراق باید از کیپورد نام ببریم. تیمی ناشناخته که شاید قبل از آغاز رقابتها، خیلیها نمیدانستند از کدام قاره آمده و اصلاً متعلق به کدام منطقه از کرهی خاکی است. تساوی مقابل اسپانیا، درخشش دروازهبانی به نام ووزینیا و در نهایت فالوورهای میلیونی که به صفحه اینستاگرام او ملحق شدند، اولین جرقه از شناختِ این تیم دوستداشتنی بود.
دستمزد سالیانه بوبیستا، فقط ۱۱۰ هزار دلار است؛ عددی در حدود ۱۷ میلیارد تومان که قطعاً از اغلب مربیان لیگ برتری در ایران کمتر است. او با این دستمزد و تشکیل گروهی که نتایج درخشانی را رقم زدند، نشان داد که با دستِ خالی هم میتوان به موفقیت رسید و برای یک کشور مثمرثمر بود
کیپورد بعد از کسب یک امتیاز برابر اسپانیا، مقابل اروگوئه به تساوی ۲ بر ۲ رسید و در بازی سوم نیز عربستان را بدون گل متوقف کرد تا با ۳ امتیاز، در رده دوم گروه بایستد و راهی مرحله یکشانزدهم نهایی مسابقات شود. اولین حضور و اولین صعود؛ این نتیجهی همبستگی در زمین و حمایت در خارج از مستطیل سبز بود. اتفاقی که پیرامونِ کیپورد دیدیم و از آن لذت بردیم. همه برای هم و تمام تیم به دنبال این هدف: «معرفی کشورشان به جهان.»
رمز موفقیت در آمادهسازی این بازیکنانِ ساکنِ خارج از کشور — که در کشورهای گوناگونی متولد و بزرگ شدهاند — تلفیق آنها با هسته اصلی استعدادهای داخلی بود. برای تحقق این هدف، سرمربی تیم، پدرو لیتاو بریتو (مشهور به بوبیستا)، بر تقویت هویت کیپوردی تمرکز کرد؛ هویتی که در وجود بازیکنان باتجربه و متولدِ کیپورد نظیر «ووزینیا» و «استوپیرا» وجود داشت؛ بازیکنانی که دوران حرفهای خود را در لیگ نیمهحرفهای داخلی آغاز کرده بودند، جایی که میانگین حقوق ماهیانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ یورو (۱۷۴ تا ۲۶۱ پوند) است. ووزینیا البته بعدها به لیگ پرتغال رفت و آخرین تیمی که در آن بازی کرد، چاوز بود.
بوبیستا با مهارت تمام، میراث مربی و راهنمای خود، «ژوآئو دِ دِئوس» (دستیار ژرژ ژسوس در تیم النصر عربستان و معمار پیشرفت تیم ملی بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰) را مبنای کار خود قرار داد و بر نقش زبان «کریول» در شکلگیری گروهی پخته و همدل که در مسیری واحد حرکت میکنند، تأکید ورزید.
بوبیستا قبل از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ در این زمینه گفت: «این زبان رسمی تیم ملی است. برخی بازیکنان قبلاً فقط انگلیسی صحبت میکردند، اما حالا زبان کریول را یاد گرفتهاند. گاهی اوقات بچهها سعی میکنند بین خودشان به زبانهای دیگر صحبت کنند، اما من اجازه نمیدهم؛ چرا که میخواهم هویت کیپوردیمان را حفظ کنم.»
بههمان اندازه، روند رو به رشد حرفهایسازی در فدراسیون فوتبال کیپورد (FCF) نیز حائز اهمیت بود؛ فدراسیونی که با وجود منابع محدود و کادری متشکل از تنها هشت نفر، توانسته از امکانات موجود بهترین بهره را ببرد. جنبه مالی که اغلب مانعی بر سر راه رشد کشورهای کوچکتر آفریقایی است، نقشی حیاتی ایفا کرد. به گفته «پائولو سانتوس»، نایبرئیس فدراسیون فوتبال کیپورد، آنها کمکهای مالی بسیاری دریافت کردند تا بخشی از هزینههای سنگین مسابقات خارج از خانه را پوشش دهد؛ برای نمونه، هزینه سفر به لیبی در جریان مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶، حدود ۴۰۰ هزار دلار بود که اگر کمکهای مالی نبود، این تیم نمیتوانست راهی طرابلس شود.
مبلغ ۱۰.۵ میلیون دلاری که فدراسیون فوتبال کیپورد با راهیابی به مرحله گروهی جام جهانی به دست آورد، وضعیت مالی این فدراسیون را بهبود میبخشد و به ایجاد یک سیستم استعدادیابی منظم برای شناسایی ستارههای نوظهور در میان جامعه مهاجران کمک خواهد کرد؛ وظیفهای که در حال حاضر بر عهده پنج نفر از اعضای کادر فنی، از جمله «بوبیستا» است. هدف، ارتقای سطح تیم «کوسههای آبی» و متقاعد کردن بازیکنانی در تراز نونو مندس ( دفاع چپ پاریسنژرمن و تیم ملی پرتغال) است تا روزی کیپورد را انتخاب کنند؛ برای اهتزاز پرچمی که البته در جام جهانی ۲۰۲۶ بالا ماند و فوتبالدوستان را بهوجد آورد.
اما بخشی از صحبتهای بوبیستا، بعد از شکست مقابل آرژانتین در ۱۲۰ دقیقه و حذف از جام جهانی ۲۰۲۶. این همان هدفی است که ورزش دنبال میکند؛ رقابت تیمها، الگو گرفتن از همبستگیشان و در نهایت معرفی هویت آنها به جهانیان. بوبیستا گفت: «همه ناراحت هستند و طبیعی است که از حذف غمگین باشیم. بازیکنان یکدیگر را در آغوش میکشیدند و اشک میریختند. این هم بخشی از مسیر پیشرفت است. البته هدف ما فقط فوتبال نبود، بلکه میخواستیم هویت کشورمان را به دنیا نشان بدهیم. با صداقت و شایستگی رقابت کردیم و در حد و اندازه رقبایمان ظاهر شدیم.»
شاید برایتان جالب باشد که بدانید دستمزد سالیانه بوبیستا، فقط ۱۱۰ هزار دلار است؛ عددی در حدود ۱۷ میلیارد تومان که قطعاً از اغلب مربیان لیگ برتری در ایران کمتر است. او با این دستمزد و تشکیل گروهی که نتایج درخشانی را رقم زدند، نشان داد که با دستِ خالی هم میتوان به موفقیت رسید و برای یک کشور مثمرثمر بود. حالا همه کیپورد را میشناسند؛ میدانند از قاره آفریقا آمده و چه مردان پُرتلاشی را پرورش داده است. این خاصیت فوتبال است؛ کیپورد برای هویتش جنگید و اثبات کرد که در دنیای فوتبال، همیشه این ثروتمندان و متمولان نیستند که به موفقیت میرسند.
