به گزارش ورزش سه، انگلیس بامداد دوشنبه در یکی از حساسترین دیدارهای مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ باید در ورزشگاه افسانهای آزتکا به مصاف مکزیک برود. این مسابقه به معنای واقعی کلمه فراتر از فوتبال است. برای انگلیس بدون شک این نبردی است با تاریخ، ارتفاع، جو جهنمی ورزشگاه و میلیونها هوادار میزبان.
انگلیس در شرایطی برای صعود به جمع هشت تیم برتر جام جهانی آماده رویارویی با مکزیک میشود که اگر از ما بپرسید سختترین مانع این تیم، تنها یازده بازیکن سبزپوش حاضر در زمین نیستند. سهشیرها قرار است در ورزشگاه تاریخی آزتکا، یکی از مشهورترین استادیومهای جهان، مقابل تیمی قرار بگیرند که از حمایت یک ملت برخوردار است؛ مسابقهای که حالا تمام مکزیک در انتظار آن نفس میکشد.
از بیش از ۲۴ ساعت قبل از آغاز مسابقه، حال و هوای شهر مکزیکوسیتی کاملاً رنگ و بوی فوتبال به خود گرفته است. در خیابان مشهور "پاسئو دلا رفورما" نمایشگرهای غولپیکر برای پخش بازی نصب شده، بوق خودروها مدام به صدا درمیآید و تنها موضوع گفتوگوی مردم، جدال حساس مکزیک و انگلیس است.
هواداران مکزیک بیصبرانه منتظر آغاز مسابقه هستند. اطراف ورزشگاه آزتکا از روز قبل مملو از فروشندگان پرچم، پیراهن، شال و یادگاریهای تیم ملی شده و حتی رعد و برق و بارش باران نتوانسته از شور و هیجان اطراف این ورزشگاه کم کند.
همه این اتفاقات نشان میدهد که چه مأموریت دشواری در انتظار شاگردان توماس توخل است. آنها باید مقابل تیمی قرار بگیرند که هنوز در جام جهانی ۲۰۲۶ حتی یک گل هم دریافت نکرده و از این گذشته، از ۸۸ بازی اخیر خود در آزتکا تنها دو مسابقه رسمی را با شکست پشت سر گذاشته است.
انگلیس تازه جمعه شب وارد مکزیک شده و فرصت چندانی برای تطبیق با شرایط متفاوت این شهر نداشته است. آزتکا در ارتفاع بیش از ۲۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد؛ شرایطی کاملاً متفاوت با مسابقات قبلی انگلیس که در ورزشگاههای مدرن و کنترلشده دالاس و آتلانتا یا زیر باران بوستون و نیوجرسی برگزار شده بود.
اما این تنها چالش انگلیسیها نیست. تاریخ نیز اصلاً با آنها در آزتکا مهربان نبوده است. اصل ماجرا همینجا است. ما با یک درام تاریخی مواجهیم. یک دژاووی باورنکردنی. انگلیسیها چه بخواهند و چه نخواهند فقط به یک اسم فکر میکنند: دیهگو مارادونا. و البته به یک عبارت تاریخی: دست خدا!
آخرین حضور انگلیس در این ورزشگاه برای همیشه تاریخ یکی از تلخترین خاطرات تاریخ فوتبال این کشور گره خورده و هرگز از یاد انگلیسیها که هیچ؛ از یاد دنیای فوتبال نمیرود. جام جهانی ۱۹۸۶، دیهگو مارادونا در آن بازی ماندگار اول گل معروف "دست خدا" را وارد دروازه انگلیس کرد و بعد با یکی از فراموشنشدنیترین گلهای تاریخ فوتبال، سهشیرها را از جام جهانی کنار زد.
اما تنها تلخی ورزشگاه آزتکا برای انگلیسیها 1986 نیست. این ورزشگاه تا پیش از امسال دو بار دیگر میزبان بوده. جام جهانی ۱۹۷۰ هم برای انگلیسیها در مکزیک خاطره خوشی نداشت.
چهار سال پس از قهرمانی در ومبلی، تیم سر الف رمزی برای دفاع از عنوان قهرمانی راهی مکزیک شد، اما تصمیم عجیب مسئولان انگلیسی برای انتقال مواد غذایی از کشور خودشان، از جمله ماهی سوخاری معروف انگلیسی، باعث دلخوری مردم مکزیک شد؛ مردمی که به مهماننوازیشان افتخار میکنند.
این اتفاق باعث شد هواداران مکزیکی در تمام مسابقات طرفدار رقبای انگلیس باشند و رابطه چندان خوبی با تیم رمزی برقرار نکنند.
پیش از آغاز آن جام جهانی اتفاق جنجالی دیگری افتاد. بابی مور، کاپیتان افسانهای انگلیس، در هتل محل اقامت تیم در بوگوتای کلمبیا به سرقت یک دستبند متهم شد؛ اتهامی که حتی باعث نگرانی درباره حضور او در شروع مسابقات شد، اما در نهایت بیگناهی سر بابی ثابت شد و هارولد ویلسون، نخستوزیر وقت انگلیس از او حمایت کرد.
اما این تازه شروع ماجراهای تلخ انگلیس در آن جام بود. سهشیرها در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۷۰ مقابل آلمان غربی با وجود برتری دو بر صفر، در نهایت ۳ بر ۲ پس از وقت اضافه شکست خوردند و از جام کنار رفتند.
آن مسابقه با یک اتفاق عجیب دیگر هم در تاریخ ثبت شد. گوردون بنکس، دروازهبان بزرگ انگلیس، شب قبل از بازی دچار مسمومیت شدید شد؛ این ماجرای عجیب بعدها به "انتقام مونتزوما" معروف شد. پیتر بونتی، دروازهبان ذخیره چلسی، جای او را گرفت اما یکی از بدترین شبهای دوران حرفهای خود را تجربه کرد.
همین ماجرا بعدها زمینهساز شکلگیری نظریههای توطئه زیادی شد. برخی معتقد بودند بنکس عمداً مسموم شده تا انگلیس تضعیف شود و حتی سالها بعد عدهای مدعی شدند سازمان سیا برای قهرمانی برزیل و حمایت از حکومت وقت این کشور در این اتفاق نقش داشته است. البته روایت منطقیتر این بود که بنکس برخلاف توصیه پزشکان، داخل نوشیدنی خود یخ انداخته و دچار آلودگی میکروبی شده بود.
از آن روزها بیش از نیم قرن گذشته و انگلیس دوباره به همان ورزشگاهی برگشته که خاطرات تلخی برایش ساخته است.
شاگردان توخل با نمایشهایی نهچندان قانعکننده به این مرحله رسیدهاند. آنها در مرحله قبل با گل دیرهنگام هری کین موفق شدند جمهوری دموکراتیک کنگو را ۲ بر یک شکست دهند و هنوز ضعفهایی در ساختار دفاعی تیم به چشم میخورد.
در مقابل، مکزیک با پیروزی ۲ بر صفر مقابل اکوادور بهترین نمایش هجومی خود در این جام را ارائه داد و با روحیهای بالا پا به این مسابقه میگذارد.
انگلیس حتی تلاش کرده بود محل اقامت خود را از دید هواداران مخفی نگه دارد. چرا؟ چون در مرحله قبل صدها هوادار مکزیک مقابل محل اقامت اکوادور تجمع کرده و با بوق خودروها، صدای موتورسیکلتها و بلندگوها تا نیمهشب برای بازیکنان حریف مزاحمت ایجاد کرده بودند.
ولی این تدبیر نتیجه نداد و خیلی زود صدها هوادار مکزیک محل اقامت انگلیسیها را پیدا کردند. به همین دلیل تدابیر امنیتی گستردهای اطراف هتل تیم ملی انگلیس برقرار شده است.
با وجود این شرایط، توماس توخل از حضور در چنین فضایی استقبال کرده است.سرمربی انگلیس گفت: "از همان لحظه ورود، شور و هیجان مردم را دیدیم. آنها احساساتی بودند اما در عین حال احترام زیادی هم نشان دادند. انرژی این شهر را از همان ابتدا حس کردیم. این یک سطح کاملاً متفاوت از فضای فوتبال است. همین که وارد آزتکا شدم، احساس کردم این همان چیزی است که جام جهانی واقعی باید باشد. ما در یکی از نمادینترین ورزشگاههای دنیا هستیم و این بزرگترین صحنه فوتبال جهان است."
توخل درباره شرایط مسابقه گفت: "مکزیک به ما طعم واقعی گرما، شدت مسابقه و فشار ورزشگاه را خواهد چشاند و ما باید برای همه این شرایط راهحل پیدا کنیم. هواداران میزبان انرژی فوقالعادهای به تیمشان میدهند و این ورزشگاه میتواند جریان بازی را به سود آنها تغییر دهد، اما ما بازیکنان باتجربهای در اختیار داریم."
در سراسر مکزیکوسیتی شور و هیجان این مسابقه به وضوح دیده میشود. جیبران آرایگه رودریگز، خبرنگار شبکه تلویزا، درباره اهمیت این دیدار میگوید: "این مهمترین مسابقه فوتبال در تاریخ مکزیک و شاید مهمترین بازی تاریخ ورزشگاه آزتکاست. ۴۰ سال از آخرین حضور مکزیک در جمع هشت تیم برتر جام جهانی میگذرد و حالا رؤیای تمام مردم این کشور، شکستن این طلسم است."
این خبرنگار مکزیکی افزود: "اهمیت بازی زمانی بیشتر میشود که حریف، تیم بزرگی مثل انگلیس باشد. ما هر هفته لیگ برتر و فوتبال اروپا را دنبال میکنیم و ستارههایی مثل هری کین، جود بلینگام و بوکایو ساکا را به خوبی میشناسیم. اعتماد به نفس در تیم ما وجود دارد اما خبری از غرور نیست، چون روبهروی انگلیس بازی میکنیم. تیم ما عملکرد فوقالعادهای داشته و هنوز هیچ گلی در این جام نخورده است. البته اگر مکزیک موفق شود انگلیس را هم حذف کند، جشن هواداران از آنچه مقابل اکوادور دیدیم، بسیار بزرگتر و تاریخیتر خواهد بود."
