به گزارش فارس، برزیل باز هم در بزنگاه حذف شد؛ نروژ با درس بزرگ فوتبال مدرن راهی یکچهارم نهایی شد. شکست ۲ بر ۱ برزیل مقابل نروژ فقط یک نتیجه غافلگیرکننده نبود؛ این مسابقه نمادی از تفاوت میان «مالکیت توپ» و «اثرگذاری» بود. برزیل با ستارههایی چون نیمار، وینیسیوس و برونو گیمارش بخش زیادی از جریان بازی را در اختیار داشت، اما نروژ با رهبری ارلینگ هالند نشان داد که فوتبال در نهایت با گل و بهرهوری سنجیده میشود، نه با زیبایی بازی.
آمار مسابقه بهخوبی روایتگر این حقیقت است. برزیل موقعیتهای بیشتری خلق کرد و حتی یک ضربه پنالتی در جریان بازی را نیز به دست آورد، اما برونو گیمارش آن را از دست داد؛ اتفاقی که بعداً به نقطه عطف مسابقه تبدیل شد. در مقابل، نروژ با کمترین فرصتها بیشترین بهره را برد و هالند با دو گل دیرهنگام، بازی را از چنگ سلسائو خارج کرد.
هالند در دقیقه ۸۰ نخستین ضربه خود را به قلب برزیل وارد کرد و تنها چند دقیقه بعد با گل دوم، تیر خلاص را شلیک کرد. نیمار در وقتهای تلفشده از روی نقطه پنالتی یکی از گلها را جبران کرد، اما دیگر خیلی دیر شده بود.
این شکست برای برزیل تنها یک حذف ساده نیست. سلسائو اکنون برای ششمین جام جهانی متوالی در رسیدن به قهرمانی ناکام مانده و طلسم قهرمان نشدنش از سال ۲۰۰۲ به ۲۴ سال رسیده است. حتی بدتر از آن، این ضعیفترین عملکرد برزیل در جام جهانی از سال ۱۹۹۰ محسوب میشود.
از سوی دیگر، نروژ تاریخیترین شب فوتبالی خود را جشن گرفت. تیمی که ۲۸ سال از آخرین حضورش در جام جهانی میگذشت، حالا با حذف پرافتخارترین تیم تاریخ مسابقات به جمع هشت تیم برتر جهان رسیده است. این موفقیت بیش از هر چیز مدیون ارلینگ هالند بود؛ مهاجمی که تعداد گلهایش در این جام را به ۷ رساند و خود را در کنار مدعیان اصلی کفش طلا قرار داد.
