قریب به ۱۳۰ روز از شهادت حضرت آیت الله سیدعلی خامنهای (قدسالله نفسالزکیه) رهبر شهید انقلاب اسلامی میگذرد و ۲ روز گذشته در تهران و در قم و امروز در نجف و کربلا دوستداران آن امام عزیز حماسه آفریدند و عاشقان امام مجاهد گرد هم آمدند تا با آقای شهید خود وداع کنند، به پا خاستند و قیام کردند، برای وداع با رهبری که به گواه تاریخ، عاشورایی زیست، کشور را با درس عاشورا پیش برد و سرانجام عاشورایی به امام شهیدش پیوست.
خبرگزاری ایرنا به منظور بررسی ابعاد شخصیتی، اندیشهها و میراث رهبر شهید انقلاب حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای در قالب سلسله گفتوگوهایی با عنوان «آقای شهید ایران» با شخصیتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی گفتوگو میکند؛ در همین چهارچوب در ادامه گفتوگو با «حجتالاسلام والمسلمین مجید انصاری» عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و معاون حقوقی رئیسجمهور را میخوانید.
ایرنا: شما در آیین تشییع رهبر انقلاب و روز یکشنبه در اقامه نماز بر پیکر مطهر حضرت آیتالله خامنهای شرکت کردید؛ ارزیابی شما از حضور حماسی مردم در آیینهای وداع و تشییع آقای شهید ایران چیست؟
حضور حماسی مردم در آیین تشییع رهبر شهید، چشم جهانیان را خیره کرد
انصاری: در حالوهوای روحی که دارم و متأثر هستم، رهبر عزیزِ شهید را مخاطب قرار میدهم: سلام خدا، درود ملائکه خداوند و انبیای الهی بر شما، بر راهی که رفتید، بر خاندان شما و بر همه شهیدانی که در این مسیر همراه شما، بعد از شما و قبل از شما به شهادت رسیدند. آقای بزرگوارِ شهید، من امروز به مردم ایران تسلیت عرض میکنم، اما میخواهم خدمت شما تبریک عرض کنم؛ تبریک به خاطر تربیت و هدایت یک امت بزرگ و رشید که امروز عظمت رهبری شما را در حضورشان در قم، و دیروز در تهران و البته در سایر شهرهای ایران، شاهد بودیم. حضور حماسی مردم در تهران چشم جهانیان را خیره کرد.
در طول ۱۳۰ روز که از شهادت شما میگذرد، این مردم لحظهای از وظیفهای که داشتند غافل نبودند. شب و روز در خیابانها بودند. چه شبهایی در ماه رمضان، در میدانهای ایران، در سراسر کشور، یاد شما را گرامی داشتند، راه شما و اهداف شما را به گوش جهانیان رساندند. حقیقتاً صحنههای بینظیر و کمنظیری را شاهد بودیم که مردم ایران، در تشییع پیکر پاک شما و اعضای خانوده شما خلق کردند.
شما به اهداف خودتان در هدایت این امت رسیدید و امروز روح بلند شما شاهد این بالندگی، رشادت، زندگی و پویندگی ملتتان است. گوارا باد بر شما. مطمئن هستم روح بلند شما، امام شهیدان و شهدا، در آن عالم سپاسگزار این همه وفاداری ملت هستند و دعای خیرشان بدرقه راه پرفرازونشیبی است که این ملت در پیش رو دارد.
تشییع پیکر رهبر شهید، خاطره وداع آتشین با امام راحل را در ذهنم تداعی کرد
این دومین حضورم در تشییع بینظیر تاریخ بود. این حضور مردم در تشییع پیکر مطهر آقای شهید ایران، یکبار دیگر خاطره وداع آتشین با امام راحل را در ذهنم تداعی کرد. حال و هوای دیروز مردم در تهران همان حال و هوای ۱۴ خرداد سال ۱۳۶۸ در زمان رحلت امام (ره) بود. همان اشک، آه و سوز و در عین حال زندگی، تعهد و پیمانی بود که در اشک، گریه، مشتهای گره کرد و در شعارها و به ویژه در پرچمهای سرخی که در دست میچرخاندند و پرچم ایران، که روز گذشته در فراز بود.
به خود میبالیدم و خدا را شاکر بودم که این مسیر گسسته نشده و پیوند امت امام (ره) ادامه داشته و هیچ گسستی بین امامت ایجاد نشده است، بدون اغراق، مردم تهران و ایران، چشم جهانیان را خیره کردند. درخشش و حضور مردم و آتش فشان خشم و در عین حال آمادگی و عشق ورزی مردم نسبت به امام شان و از طرف دیگر خشم نسبت به دشمن در هم آمیخته بود که دشمنان ناگزیر به اقرار این شکوه شدند.
آقای شهید ایران، فرزند معنوی، فکری و مدیریتی امام (ره) بودند
دیروز مردم ایران و تمام مردم جهان شاهد صحنههایی بودند که در تاریخ بشر و تاریخ ایران بینظیر است. تنها نظیر یا عینیتی که میتوان برای آن مثال زد، همان تشییع پیکر حضرت امام (ره) است که ما این دو را یکی میبینیم و یکی میدانیم. آقای شهید ایران، فرزندِ امام (ره) بود؛ تربیتیافته امام بود. به تعبیر خودِ امام (ره)، ایشان میفرمودند: «من ایشان را بزرگ کردم.» او فرزندِ امام بود، فرزند معنوی، فکری و مدیریتی امام بود. این دو از هم تفکیکناپذیرند. تکریم امام، تکریم راه ولایت آقای شهید ایران است و تکریم رهبر شهید، تکریم امام است. امیدوارم این پیوند مبارک در ادامه مسیر ولایت و در ادامه مسیر رهبری نهضت امتداد پیدا کند؛ همان پیمانی که مردم با ایران و آینده ایران دارند؛ پیمانی که با خدا برای ادامه راه شهیدان بستهاند.
به تعبیر مقام معظم رهبری، ملت و امت مبعوثشده، رسالتی سنگین بر دوش می کشند که حتماً تکیهگاه اصلی و مبنای این افتخارات، گذشته پرافتخاری است، یعنی اسلام، ایران، تمدن کهن ایرانی، انقلاب اسلامی و آرمانهای بزرگ اسلامی. همچنین، آن آینده روشنی که در قالب «انتظار فرج شیعه» در طول تاریخ ۱۴۰۰ ساله به آن امید زیست شده است، مسلمانانی که به امید روز شکوهمند طلوع خورشید عدالت در تمام پهنه گیتی هستند و انشاءالله بتوانیم آن گذشته را با امروزِ خود و با آینده زیبایی که در روایات ما و در فرهنگ انتظار ترسیم شده است، پیوند بزنیم و در این مسیر بالنده حرکت کنیم.
ایرنا: مهمترین میراث امام شهید برای ایران و جهان اسلام را چه میدانید؟ در حالی که طی سالهای گذشته کشورمان با شدیدترین فشارها و تحریمهای دشمنان مواجه بود، نقاط عطف دوره رهبری حضرت آیت الله خامنهای را چیست؟
آقای شهید، رهبری خود را با کولهباری از تجربه آغاز کردند
انصاری: در تحلیلهای خود باید به این نکته کلیدی توجه کنیم و آن پیوستگی نهضت و اهداف انقلاب اسلامی است؛ آیتالله خامنهای زمانی به رهبری رسیدند که قریب به ۱۰ سال از پیروزی انقلاب گذشته بود. ایشان شاگرد امام بودند و در دوران قبل از پیروزی انقلاب، دوران مبارزه، تبعید، زندان، شکنجه و سختیهای مبارزه را از سال ۴۲، پا به پای امام، یاران ایشان و انقلابیون، پشت سر گذاشته بودند. تجربه ایشان، تجربه مطالعه کتابخانهای نبود؛ تجربه میدان بود، با امام در میدان بودند. انقلاب که پیروز شد، بلافاصله ایشان و حلقه اصلی یاران امام در قالب شورای انقلاب و بعد در قامت مسئولیتهای مختلفی که ایشان بر عهده گرفتند، از نمایندگی امام در شورای عالی دفاع گرفته تا مسئولیتهای خطیری که در دوران جنگ داشتند.
ایشان به همراه مرحوم آیتالله هاشمی رفسنجانی، سرداران بزرگ شهید، امثال شهید سلیمانی، شهید همت، شهید چمران و دیگران همراه امام بودند و به هر حال ایشان میدان به میدان همراه امام، با امام و با انقلاب اسلامی، انقلاب را تجربه کردند، و در واقع مدیریت و رهبری را تجربه کردند. یکی از نکات برجسته شخصیت رهبری آیتالله خامنهای این بود که ایشان زمانی که به عنوان رهبر انتخاب شدند، با کولهباری از تجربه، در تمام سطوح، وارد این میدان شدند. نزدیک به هشت سال رئیسجمهور مملکت بودند؛ رئیسجمهور در دوران سخت دهه اول انقلاب، جنگ و تحریمها.
ایشان همچنین جان بهدر برده از توطئه تروریستها بودند و جانباز انقلاب محسوب میشدند. به تعبیر خودشان، خداوند ایشان را از یکقدمی شهادت نگه داشت تا رسالتهای دیگری را انجام دهند. میدانی نبود که ایشان در آن تجربه شخصی نداشته باشند. ایشان ایران را بهخوبی میشناختند، ملت ایران را بهخوبی میشناختند؛ همچون پدری نسبت به اعضای خانواده یا برادر بزرگتری نسبت به همه اعضای خانواده. با این آمادگی، با انتخاب مجلس خبرگان ـ که آن هم واقعاً از معجزات تاریخ انقلاب اسلامی بود ـ ایشان وارد صحنه شدند. من شب ۱۴ خرداد در بیمارستان جماران بودم. وقتی خبر رحلت امام منتشر شد و جلسات و مسائل بعدی شکل گرفت، با پیشبینیهایی که قبلاً خود حضرت امام کرده بودند و با انتخاب شایسته خبرگان، ایشان وارد صحنه شدند.
صحنه های پرشکوهی که دیروز خلق شد، از ابراز احساسات و وفاداری به رهبر شهید انقلاب تا اعلام آمادگی و بیعت با رهبر جدید، تلفیقی از شور، شعور، عشق و امید به آینده بود.
آقای شهید ایران، رسالت خود را ادامه و تکمیل آرمانهای امام راحل میدانستند
ایرنا: رهبر شهید انقلاب اسلامی در سخنرانی تاریخی خود که هر سال روز ۱۴ خردادماه ایراد میفرمودند از زاویهای به تبیین ابعاد مختلف انقلاب اسلامی، همچنین اهداف بلند امام خمینی (ره) میپرداختند؛ اندیشه رهبر شهید انقلاب تا چه میزان از اندیشه امام خمینی (ره) متاثر بود؟
انصاری: آقای شهید ایران از آغاز رهبری تا پایان عمر شریفشان، بر اصول بنیادینی متکی بودند که هیچ خللی در آن اصول، نه در ذهنشان و نه در عملشان حاصل نشد. ایشان پایبند به راه امام خمینی (ره) بود. ایشان اعلام کردند که راه ما، راه امام است و مکتب ما، همان مکتب امام است. این نکته را هر سال با تعابیر زیبایی در مراسم بزرگداشت امام در ۱۴ خرداد ماه تکرار میکردند؛ اینکه فرمودند: «این انقلاب در هیچ کجای جهان، بی نام خمینی شناخته شده نیست»
ایشان رسالت خود را ادامه، تکمیل و بارور کردن آرمانها و اهدافی میدانستند که امام و ملت ایران در سال ۴۲ و ۵۷ داشتند و در قالب قانون اساسی به یک ساختار سیاسی و مجموعهای از آرمانهای مشخص قانونی تبدیل شد. به هر حال، امام فرصت زیادی پیدا نکردند؛ ۸ سال جنگ بود، تحریمها و ترورها و غیره. اما ایشان در طول این ۳۷ سال، این مسیر را به عنوان مسیر مستقیم ایران قرار دادند و مسئولین را به این سمت هدایت و دعوت میکردند.
در سیاستهای کلی که ایشان وضع کردند -و من افتخار دارم که بیست و چند سال به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، به انتخاب ایشان در کنار بزرگان هستم- مجموعه ارزشمندی که سیاستهای کلی نظام را در تمام حوزههای اداره کشور تعیین فرمودند؛ چه سند چشمانداز و چه سیاستهای بخشی و تخصصی. آنچه «نخ تسبیح» و نقطه اتصال این سیاستهاست، همان نگاه به آرمانها و اهداف بنیادین انقلاب اسلامی است.
ایشان همچنین در مسیر رهبری، ضمن اینکه رهبر رسمی و قانونی نظام جمهوری اسلامی ایران بودند، در واقع «رهبر انقلاب اسلامی» هم بودند. ایشان هدایت امت اسلامی و ایجاد پیوند بین ملت ایران و ملتهای مسلمان و بین کشور ایران و کشورهای اسلامی را در کانون توجه قرار دهند. همین امر باعث شد ما امروز شاهد یک جبهه بزرگ از حقطلبی، آزادیخواهی و مقاومت در برابر زور، استکبار و صهیونیسم باشیم. این، حاصل همان نگاه عمیق ایشان بود؛ همان نگاهی که امام از بدو پیروزی (و حتی قبل از سال ۴۲)، مساله خطر رژیم صهیونیستی را به عنوان یک «غده سرطانی» همواره یادآور میشدند.
«وحدت کلمه» با تاسی از امام راحل، مهمترین رکن و اولویت رهبر شهید انقلاب بود
«ایران قوی» کلیدواژهای است که نخستین بار توسط رهبر شهید انقلاب به کار گرفته شد و بر آن تاکید داشتند؛ ما در ۲ جنگ نابرابر اخیر دیدیم که نیروهای مسلح و مردم و دولت توانستند در مقابل ۲ قدرت اتمی بزرگ ایستادگی و مقاومت کنند؛ چه اقدامات و راهبردهایی از سوی رهبر شهید ما را به این درجه از خودباوری ملی و مقاومت در برابر بیگانگان رساند؟
ایشان مبتنی بر اصول اعتلای فرهنگ، انسجام ملت ایران، تلفیق بین تمدن اسلامی و تمدن دیرین ایرانی، تلفیق زیبا میان ملیت و اسلامیت ایجاد کردند و اینکه ایران یک خانه بزرگی است که اعضای خانواده به مثابه رنگین کمانی از اقوام، مذاهب، ادیان، اقوام، گویشها و زبانها هستند و یک هارمونی چشم نواز را تشکیل داده بودند.
وحدت این ملت رمز اصلی بقا و استمرار انقلاب است، لذا رهبر شهید انقلاب همواره بر «وحدت کلمه» امت اسلامی به تعبیر حضرت امام خمینی (ره) به عنوان مهمترین رکن در رهبری خویش تاکید داشتند و سعی میکردند خدشهای به این وحدت وارد نشود. ظلم ستیزی، استکبارستیزی، ایستادن در برابر زیادهگویی و زیاده خواهیهای قدرتهای جهانی به ویژه آمریکا از همان موارد ارزشمند در مکتب امام خمینی بود و ایشان با تمام معنا به آن معتقد بودند و بر آن ایستادگی داشتند.
ایشان استقلال، عزت و قدرت کشور را چند وجهی میدیدند. البته به دلیل تجربیات طولانی و مطالعات وسیعی که از تاریخ کشورهای جهان، منطقه و ایران معاصر داشتند، همواره تقویت بنیه دفاعی را مورد توجه قرار می دادند و البته ثمره آن را هم در جنگ تحمیلی اخیر دیدیم.
آقای شهید ایران با تکیه بر شعار «ایرانِ قوی» ایران را به قدرت رساندند
زمانی که امام راحل پنجه در پنجه رژیم ستمشاهی وابسته به آمریکا انداخت، عدهای به امام راحل میگفتند آقا شما چطوری میخواهید جلو بروید که امام تاکید داشتند با توکل به خدا و بعد مردم؛ «ما میتوانیم». مردم ایران میتوانند، ما میتوانیم. رهبر شهید ما آیتالله خامنهای، بارها روی این موضوع تأکید کرده و از بنِ دندان و از عمق جان، ایمان داشتند به اینکه «ما میتوانیم» و «مردم ایران میتوانند». ایشان قدرت خدا را در همه چیز مؤثر میدانستند و به وعدههای الهی اعتماد داشتند.
هر قدر دشمنیِ دشمنان سختتر شد، آقای شهید ایران سعی کردند همه عناصر و مؤلفههای قدرت را تجمیع کنند: قدرتِ ملیت، قدرتِ علاقه به ایران و قدرت پرچم. پرچم ایران که در این چند سال اخیر میشود گفت اهتزازش اوج گرفته، و اوج این اهتزاز در بعد از جنگ ۱۲ روزه بود. مقام معظم رهبری پرچم را به عنوان نماد ایستادگی و هویت ملت ایران مطرح میکردند، که از قضا این پرچم، پرچمِ مقدسی هم هست که بین تاریخ و تمدن ایران و مفاهیم بسیار زیبا و پُرمغزی که در سه رنگ پرچم و ترکیب رنگها تلفیق شده است.
اخیراً در معاونت حقوقی ریاست جمهوری آییننامه پرچم را - برای اولین بار در تاریخ ایران- به رشته تحریر درآوردیم، که این آییننامه به تصویب دولت رسیده و ابلاغ نیز شده است. اگر این پرچم، علاوه بر آن زیباییهای مفهومی و محتوای رنگها و چینش رنگها و ترتیب رنگها، به شکل پرچم، اسمِ جامع خداوند متعال که نفس مقدس «الله» است در قلبش نقش بسته و ۲۲ «اللهاکبر» به نشانه ۲۲ بهمن سالروز پیروزی انقلاب در متن این پرچم آمده است- این پرچم، نماد انقلاب و ارزشهای انقلاب و ارزشهای تمدنی ایران است -از قبل از اسلام تا بعد از اسلام- و همه اینها در این پرچم تلفیق شده و تجلی پیدا کرده است.
البته عینیتبخشیدن به ملیت و اسلامیت در پرچم تبلور پیدا کردنش، در قانون اساسی هم آمده، و ایشان نیز به این موضوع توجه ویژه داشتند.
رهبر شهید انقلاب در حوزه تمدن ایران و ادبیات فارسی صاحب نظر بودند
آیت الله خامنهای رهبر شهید انقلاب یک رهبر مذهبی بودند اما در بیانات و رهنمودهای ایشان شاهد وجود مولفههای قوی از هویت ایرانی هستیم، از جمله تاکیدی که بر لزوم صیانت از زبان فارسی و امثال آن داشتند، ایشان چطور توانستند دوگانه ایرانیت و اسلامیت را به مفهومی یگانه تبدیل کنند و از این مفهوم به صورت هم افزا برای ارتقای قدرت کشور بهره گیرند؟
پس از پیروزی انقلاب، بسیاری از این تندروها و به اصطلاح خشک مقدسها، حرفهای زیادی میزدند و حتی وقتی امام(ره) پیام نوروزی میدادند، میگفتند که «نوروز کجای کار ماست؟» میگفتند که ما اعیاد اسلامی داریم اما امام با همه تندروها مقابله کردند. اما همسر دانشمند حضرت امام در ایام نوروز سفره هفت سین پهن میکردند و امام نیز مقید بودند که بر سر سفره هفتسین بنشینند و هم پیام نوروزی بدهند.
رهبر شهید انقلاب در حوزه تمدن ایران و ادبیات فارسی و هنر ایرانی صاحب نظر و کارشناس بودند و در هنرشناسی نیز سرآمد بودند، ایشان در ملاقاتهای سالیانه خود با شاعران و نویسندگان بر پاسداشت زبان فارسی تاکید داشتند، ترویج فرهنگ و هنر فارسی از نمادهای ملیتی بود که ایشان در کنار تقویت فرهنگ عاشورایی و مراسم آیینی بر آن تاکید داشتند، این تلفیق زیبایی از ملیت و اسلامیت ایجاد کرد. ایشان خدمات متقابل ملیت و اسلامیت را در رهبریشان تلفیق کردند و دستاوردهای خوبی داشتند که باید تقویت شود و ادامه پیدا کند.
هزینه شلیک پدافندی دشمن برای زدن یک پهپاد ما، معادلِ چند ده پهپاد ما بود
دیدارهای نوروزیِ «رهبر شهیدِ ما» با مردم، بسیار مهم است، همانطور که دیدارهای شخصی ایشان اهمیت دارد. ایشان در سال، ۲ سخنرانی مهم و عمومیِ بزرگ داشتند: یکی ۱۴ خرداد در مرقد امام (ره) که در واقع صرفِ تبیین اندیشههای امام، راه امام و آینده انقلاب میشد. همه ما به یاد داریم و این مجموعهای ارزشمند از تبیینِ این راه نورانی است که در این ۳۷ سال، ایشان در مراسم ۱۴ خرداد بیان کردند. سخنرانی دیگر، سخنرانی نوروزیشان در حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) بود که به مناسبت نوروز ایراد میشد و ایشان پیام نوروزی، برنامههای کلان و نامگذاری سال خود را در آنجا مطرح میکردند.
مقام معظم رهبری، رهبری جامعهنگر بودند؛ تکبعدی نبودند که فقط یک حوزه را پررنگ کنند و حوزههای دیگر کمرنگ باشند. البته اصول با فروع فرق میکند، اما در همان اصول: اسلام در کنار ایران، ملیت در کنار اسلامیت، ایرانیبودن در کنار امت اسلامی، رسالت جهانی ملت اسلامی در کنار دیگر مسائل، همه مواردی بود که ایشان توجه داشتند.
یک رهبر مذهبی علیالقاعده باید غلبه راهنماییهایش بر مسائل دینی، آیینی و شریعتی باشد، اما ایشان در حوزه اقتصاد، سیاستهایی که وضع کردند واقعاً سیاستهای کارگشایی است. در مجموع رهبری ایشان ترکیبی از تمام بایستههای لازم در عرصه سیاستگذاریهای کلان بود. در حوزه تقویت بنیه دفاعی و نظامی نیز، ما واقعاً دیدیم که حتی کشورهای همجوار، بعضا بعد از این جنگ ۱۲ روزه و بالاخص جنگ رمضان، اذعان کردند و گفتند: ما چه اشتباهی کردیم! آنها سرمایهگذاریهای سنگینی در حوزه برخی امور نظامی کردند که حاصلش فقط پر کردن جیب کمپانیهای هواپیماسازی و تجهیزات سنگین آمریکایی و غربی بود، تجهیزاتی که طوری طراحی میکنند که هر چند سال یکبار از رده خارج شود. آنها بر این باور بودند که ایران با یک هوشمندی مثالزدنی، مؤلفههای قدرت ملی خود را ارتقا داد، جنگهای ترکیبی و اقتضائات جنگهای مدرن امروزی را دید و تمرکز خود را بر سرمایهگذاری روی ارزانترین و مؤثرترین تولیدات نظامی گذاشت که همین صنایع موشکی و پهپادی ما بود.
گاهی هزینه شلیک پدافندی رژیم صهیونیستی یا آمریکا در پایگاههایشان برای زدن یک پهپاد ما، به لحاظ قیمت، معادلِ چند ده پهپاد ما بود، آنها اذعان کردند که این استراتژی ایران و این نگاهِ رهبری ایران، یک نگاه دقیق نظامی مبتنی بر واقعیاتِ میدان بود.
دستِ رزمندگان مان را میبوسیم، امیدواریم که خدا به آنها قوت و ثبات قدم بدهد. آنها واقعاً تاریخ ایران و ملت ایران را روسفید کردند و روح رهبر شهید عزیز را حتماً از خود راضی کردند. البته به روح بلندِ شهدایمان نیز درود میفرستیم و با همه قامت در برابرشان تعظیم میکنیم؛ به تعبیری کلاه از سر برمیداریم. کسانی که به شهادت رسیدند، فرماندهان عزیز نیروهایی که پشت لانچرها بودند و در میدان جان بر کف گذاشتند و کاری کردند کارستان.
پشتوانه این قدرت نظامی، تدابیرِ طولانیمدتِ فرماندهی بر موضوعات تحقیقاتِ خاص، تولیداتِ خاص و استراتژیهای معینِ نظامی بود. یاد شهید عزیزمان، شهید سلیمانی را گرامی میداریم. اینها مجموعه تدابیری بود که همگی آنها تربیتیافتگانِ مکتب دفاعی امام خمینی (ره) در جنگ ۸ ساله و مکتب دفاعی مقام معظم رهبری در طول رهبری ۳۷ ساله ایشان بودند.
شهادت پاداش دنیایی مجاهدتهای ایشان بود که خداوند متعال به رهبر شهید عطا فرمود
رهبر شهید انقلاب با تجربهای که داشتند، همچنین مدت رهبری ایشان که ۳۷ سال به طول انجامید، با تلفیق اطلاعات و تجربه طولانی در حوزههای مختلف همراه با تکیه به مردم، مدیریت قوای کشور را به خوبی رهبری کردند و رهبر موفقی بودند که این موفقیت به مانند زمان رهبری امام راحل با عنایت به خداوند، ملت، نخبگان ملت ایران و مدیران این نظام محقق شد.
ایشان از مدیران زمان امام بودند که علیرغم تمام مشکلات کشور را اداره کردند؛ در زمان هشت سال دفاع مقدس ۷ تا ۸ میلیارد دلار کل درآمد ارزی کشور در سال بود که از این میزان حدود ۲.۵ میلیارد دلار برای جنگ هزینه میشد و ۵ تا ۶ میلیارد دلار برای اداره کل کشور باقی میماند اما کشور به گونهای مدیریت شد که با هیچگونه کمبود و قحطی مواجه نبودیم. البته طبیعی است که مردم در مضیغه بودند و سختیهایی را نیز متحمل شدند.
در جنگ تحمیلی اخیر هم باید رسانهها به ویژه رسانه ملی بدون هیچگونه گزافهگویی یا تنگ نظری، پشت صحنه خدماتی که طی جنگ تحمیلی سوم مجموعه دولت و سایر قوا انجام دادند تا کشور تابآوری داشته باشد و کالا، خدمات بهداشت و درمانی به دست مردم برسد، تبیین کنند، چرا که دشمن اتفاقا همینها را هدف گرفته بود.
هدفهای مستقیم امروز جنگ سایبری دشمن، سیستم بانکی، ارتباطات، تأمین مالی، فروش نفت، برگشت پول نفت، خرید کالا، نحوه انتقال کالا، ذخیره سازی کالا، تولید کالای داخلی، تولید دارو، ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، نظام آموزشی، پژوهشی و تحقیقاتی، سیستم حمل و نقل، گمرکات، تبادل کالا و غیره است که در جنگ رمضان با شدت هرچه تمامتر از سوی دشمنان بمباران شد. اما به رغم حملات شدید دشمن، امروز مدیریت امور کشور به گونهای است که گویی هیچ خبری در آن نبوده و حتی بعضی استانهای کشور اصلاً احساس جنگ نکردند.
در دوران جنگ خبری از صفهای طولانی نانوایی، بنزین یا خالی بودن فروشگاهها از کالا و ارزاق نبود و زنجیره تولید، ذخیره و توزیع کالا، کاملا فعال بودند. یکی از جلوههای زیبای جنگ رمضان، اقدامات کادر بهداشت و درمان بود به ویژه پرستاری که سه تا بچه نوزاد را مثل «گنج» در زمان بمباران و آوار در آغوش گرفت که این تابلوی عشق ملت ایران است.
همه ایران پای کار بودند که ایران در جنگ هشت ساله پیروز شد، همه ایران پای کار بودند که رهبر معظم انقلاب اگرچه جان خود را فدا کردند اما کشور را به این سطح از پیشرفت و قدرت رساندند. شهادت پاداش دنیایی اقداماتی بود که خداوند متعال به رهبر معظم انقلاب عطا فرمود، ایشان در برخی سخنرانیها از خداوند طلب شهادت میکردند و حسرت میخوردند، همانطور که شهید سلیمانی اینگونه بود، چند ماه پیش از شهادت (سردار سلیمانی) در ملاقات با ایشان، دیدم به شدت نگران بودند مبنی براینکه همه دوستان و یارانم شهید شدند ولی میترسم از این قافله جا بمانم.
شهادت رهبر انقلاب، خون تازهای در شریان ملت ایران جاری کرد
این پاداش الهی بود که بالاخره مُهر شهادت، آن نشان شهادتی که به سینه فرماندهان میچسباندند، خدا به سینه ایشان و خانوادهشان چسباند و جاودانه شدند. ایشان با شکوهی رفتند که هم ایشان را جاودانه کرد و هم کشور را منسجم کرد. یک خون پاک، یک حیات طیبه تازه، در شریان کل ملت ایران، کل تاریخ ایران و کشور ایران دمیده شد. این از آن جایزههای خداوند بود که به ایشان داده شد. اگرچه قلبمان ناراحت است، اما حتماً ایشان از این نشانی که خداوند به ایشان عنایت کرده است، امروز در آن جهان خرسند هستند.
ایرنا: دشمنان تصور میکردند که با به شهادت رساندن حضرت آیتالله خامنهای و جمعی از فرماندهان ایران، کشور را به زانو درخواهند آورد اما چنین نشد، ایران شجاعانه ایستادگی کرد و نقشه دشمنان را نقش بر آب کرد؛ امام خامنهای چه کرد که کشور قائم به شخص نبود و نهادهای انقلابی چه نقشی در حفظ کشور در جریان جنگی چنین سهمگین داشتند؟
ایشان، در قامت یک رهبر جامع، توانستند کشور را از بحرانهای زیادی عبور دهد. در بحث داعش و خطراتی که این گروه پلید صهیونیستی-آمریکایی و جاهل برای کشور داشت، ایران با تدبیر ایشان در امان ماند. تحریمهای خیلی سنگینی بر ما تحمیل شد و هنوز هم ادامه دارد. هر یک از اینها میتوانست کمر ایران را بشکند، ولی ایشان تدبیر کردند. اگر میگوییم رهبری «عمود خیمه» بود، اما این خیمه بدون مهارهای محکم ارکان دولت، قوه مجریه، قوه مقننه، مجلس، قوه قضاییه، نیروهای مسلح، نهادهای انقلابی، مردم، شهرداریها، شوراها و تمام دستاندرکاران، مثل خیمهای است که باد بیاید و طنابهایش را پاره کند. عمود بهتنهایی کاری از پیش نمیبرد اگرچه نماد ایستایی خیمه است، اما خیمه حتماً احتیاج به پایههای محکم دارد.
امام از ابتدا میفرمود که نظام باید متکی به قدرتِ ملت باشد
از همان ابتدای شکلگیری انقلاب هنگامی بحث تدوین قانون اساسی مطرح شد، عدهای به امام میگفتند، مردم هرچه شما بگویید، روی چشمشان میگذارند زیرا امام از نفوذ کلام و شخصیت والایی برخوردار بود. اما امام فرمودند: نه، کشور قانون اساسی میخواهد. قبل از قانون اساسی، رفراندومِ «اصل نظام» برگزار شد. همه اینها ابداعاتی بود که امام (ره) داشت و آن حلقه اصلیِ مشاورانِ امام در اینها نقش داشتند. امام طراحِ قضیه بود، ولی بالاخره کسانی که این مسیر را پیش بردند و اجرا کردند، همان حلقه شورای انقلاب بودند، اعضای کلیدی همچون مقام معظم رهبری، آیتالله هاشمی رفسنجانی و بزرگان دیگری همچون شهید بهشتی، شهید باهنر و شهید رجایی.
امام از همان ابتدا میدانست که اگر اتکای این انقلاب - که در هیجان، احساسات و شور انقلابی است_ متکی به وجودِ خودِ ایشان باشد، یا با از دنیا رفتن یا شهادت ایشان، همهچیز فرو میریزد. لذا امام از همان ابتدا میفرمود که نظام باید متکی به قدرتِ ملت باشد.
حتی گروههای مسلحی که بودند - برخی از آنها هم مسلمان بودند و آنوقت هنوز انحراف جدیشان مشهود نبود- روش مبارزه مسلحانه را انتخاب کرده بودند و از امام اجازه میخواستند. امام فرموده بود: «من به هیچ وجه اجازه ترور نمیدهم.» میفرمود: «خیلی خب، شما رفتید شاه را زدید و کشتید، شاه با تبلیغات تبدیل به «شاهِ شهید» میشود. همان قضیهای که در جریان ناصرالدینشاه اتفاق افتاد، بعد هم سالها نهضت به تعویق میافتد و یک موج خون به عنوان انتقامگیری راه میافتد و همهچیز تمام میشود. اما اگر مردم بیدار شوند و خودشان به صحنه بیایند، قدرت روی دوش آحاد ملت تقسیم میشود.
امام راحل، رهبری را به گونهای پیش بردند که نظام متکی به ملت باشد
وقتی امام فرمود: «با رفتن یک خدمتگزار آسیبی به کشور نمیرسد»، ما که در دفتر در حاشیه این امور بودیم، باورمان نمیشد؛ میگفتیم یعنی چه؟ امام که برود همهچیز فرو میپاشد! ولی امام باور داشت. وقتی ۱۴ خرداد امام رحلت کردند، واقعاً مردم با تمام وجود سوختند و اشک میریختند، اما فرایند انتخاب رهبریِ آیت الله خامنهای، آسانتر و سریعتر از فرایند جایگزین کردن یک وزیر در مجلس بود، یعنی خیلی راحت و بدون اختلافنظر، این نشاندهنده همان نگاه به ملت است. امام(ره) فرمود اگر ملت باشند، با رفتنِ یک خدمتگزار آسیبی نمیرسد. بعدها دیدیم که درست بود، مثلاً در واقعه هفتتیر، ۷۲ نفر از ارکانِ نظام، از جمله شهید بهشتی—که خود به تنهایی یک ملت بود—همه رفتند. بعد شهریور اتفاق افتاد و شهید رجایی و شهید باهنر شهید شدند؛ رئیسجمهور و نخستوزیر در یک آن رفتند، اما خللی ایجاد نشد.
در مورد مقام معظم رهبری هم همین اتفاق عجیب تکرار شد. در جریانِ این جنگ ۱۲ روزه، یکدفعه چشم باز کردیم و دیدیم همه فرماندهان اصلیِ نظام بهوسیله این رژیمِ جرار (اسرائیل و آمریکا) شهید شدند؛ اما به فاصله چند ساعت، مقام معظم رهبری جانشینان آنها را تعیین کردند.
اینکه اگر رهبر انقلاب را شهید بکنند چه اتفاقی خواهد افتاد، برای خودِ من هم خیلی سنگین بود. من بدون اغراق، در جلسه خصوصیِ دوستان که تحلیل میکردیم، میدیدم همه میگفتند: «خداینکرده اگر یکدفعه اتفاقی بیفتد و رهبر معظم انقلاب را بزنند، با این اوضاع و احوال چه میشود؟» همه نگران بودند. ولی ایشان با اطمینان این جمله کلیدی را گفت که به نظر من از جملههای الهامی و الهی است؛ فرمود: «اگر مشکلی برای ملت پیش آید» - که آن مشکل در واقع شهادت خودشان بود، چون دیگر جنگ آغاز شده بود و منظورشان همان بود، هرچند نام نبردند- «خداوند مردم را مبعوث خواهد کرد و مردم کار را تمام خواهند کرد» این جمله را به هیچ وجه با تحلیلهای عادی نمیتوان توضیح داد. این ثمره همان نگاه رهبر مجاهد شهیدمان است که قدرت را، اولاً از خدا میدانستند و ثانیاً به ملت اعتماد کنند.
نباید توقع داشته باشیم که همه مردم با ذائقه و سلیقه ما زندگی کنند
خطاب به همه مردم عزیز کشورمان و عزیزان حزباللهیِ بسیار شریف و خوب، نکتهای را عرض بکنم دیروز هم من در راهپیمایی بعضی از آنها را میدیدم که عصبانی و ناراحت بودند؛ درست است، ولی برادران عزیز حزباللهی، خواهران عزیز حزباللهی، توقع نداشته باشید همه مردم با ذائقه شما و با سلیقه شما زندگی بکنند. آقای شهید ایران اینجور نبود، حاج قاسم اینجور نبود. شما بسیار شریف هستید؛ اما باید همه ملت ایران را یکجور و به عنوان صاحبان این خانه ببینید.
آقای شهید ایران در آن سخنرانی معروفشان که درباره حجاب صحبت کردند، فرمودند: «اینها دختران ما هستند؛ بعضی قلبشان بهتر از ما است.» در تشییع رهبر شهید صحنهها را دیدیم، اینها تصنعی نبود که زنی که حجاب بر سر نداشت، به پهنای صورت اشک میریخت، دلیلی نداشت در آن گرمای شدید دیروز به میدان آزادی بیاید و اشک بریزد، جز اینکه واقعاً میخواست هویت خودش و عشق خودش را نشان بدهد این را باید دید و باید به رسمیت شناخت. امام (راحل) و آقای شهید ایران این را به رسمیت شناخته بودند و ثمرهاش را هم دیدیم.
ایشان ساعت ۹:۲۰ دقیقه روز شنبه ۹ اسفند شهید شدند، صدای مهیبی آمد که ما هم در نزدیکی همان محل بودیم، یکدفعه آسمان بر سر همه خراب شد. اما نه آسمان «ماندگاری ایران» و «اقتدار ایران»؛ چون ملت ایران بودند و هستند. چه بسیار افرادی که با این شهادت بیدار شدند، چه بسیار افرادی که با این خون مظلومانه، تغییر دیدگاه دادند و حقیقت برایشان مکشوف شد. این پردههای زیبایی که غربیها، آمریکاییها، سلطنتطلبها، صهیونیستها و منافقین روی صورت خود زده بودند و آن ماسکهای خیلی زیبا، با این انفجار و با این جنایت کنار رفت و مردم دیوها را دیدند.
به رهبری و قوای نظام اعتماد کنیم/ نقش امروز دیپلماتها سخت از کارزار نظامی است
رهبر ما شهید شدند و از میان ما رفتند اما باید بگوییم چیزی تغییر نکرده ما همچنان نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی و رهبری داریم، جانشین ایشان توسط خبرگان به شایستگی انتخاب شدند و ایشان نیز در پیامهایشان اعلام کردند که مسیرشان مسیر امام و امام شهیدمان است. ایشان امروز با یک گنجینهای از تجربیات و رهنمودها و برنامههای امامین انقلاب با مقتضیات جدید وارد صحنه رهبری کشور شدند.
نباید فکر کنیم که صرفا بر موجی از احساسات و عواطف میتوانیم تکیه کنیم، این بسیار مقدس و خوب است ولی برای اداره کشور در گام دوم انقلاب در درجه اول نیاز به همدلی داریم. هر اقدامی که در جهت جدایی جمعیت و تضعیف وحدت ملی و همبستگی برداشته شود، دانسته یا ندانسته بازیگری در زمین اسرائیل و آمریکا است، ما باید با هم باشیم، اختلاف سلیقه هست اما باید به رهبری نظام، نیروها و قوای کشور اعتماد کنیم.
در مذاکرات و امضای تفاهمنامه خطوط کلی رهبر انقلاب قطعا رعایت میشود
طبق اصل ۵۷ قانون اساسی سه قوه زیر نظر رهبری اداره میشوند، بنابراین مطمئن باشند در رابطه مسائل کلان کشور، در رابطه با مذاکره و امضای تفاهم نامه خطوط کلی رهبری رعایت خواهد شد. باید با قدرتی که ملت ایران خلق کردهاند زمینه رشد و توسعه، سرمایهگذاری و بازسازی کشور را فراهم کنیم، به قول امام خمینی (پس از قطعنامه ۵۹۸) ملت ایران باید کمربندها را محکم ببندند برای ساختن ایران و آینده، باید عزم خود را جزم کنیم و از تجربه جهان نیز استفاده کنیم.
باید به دیپلماتها اعتماد کنیم، بعضیها ظلم میکنند. نقشی که امروز دیپلماتها زیر نظر رهبر انقلاب در صحنه مبارزه و صحنه دیپلماتیک انجام میدهند سختتر از کارزار نظامی است. میدان دیپلماسی خون جگر خوردن دارد، طعنه از دوست و دشمن شنیدن دارد. فعالیت در میدان دیپلماسی کار بسیار دشواری است و بنابراین با اظهارات نسنجیده در تربیونها پشت آنها را خالی نکنیم، نسخههای عجیب و غریب برای مردم نپیچیم.
مردم در روز تشییع مشت گره کرده بودند و خواهان انتقام بودند، انتقام از آمریکا و اسرائیل -با تدابیری که رهبری و همه خواهند داشت- در میدانهای مختلف باید بگیریم. اگر صنایع ویران شده را بسازیم و ایران توانست با قدرت اقتصادی و نظامی قالب و با توان بیشتر ماندگار شود، این انتقام است که گرفتهایم البته انتقام خاص را نیز هم خدا خواهد گرفت و هم ملت خواهند گرفت.
در چرخه اختلاف و سلایق، اینکه این بد است و آن انقلابی نیست گرفتار نشویم، همه چشمها را باز کنند و ایران را یک خانه ببینند، اهل این خانه ویژگیهای مختلفی دارند، هیچ برادر و یا خواهری بر برادر و خواهر دیگر برتری ندارد، همه ما اهل یک خانه هستیم و ان شاء الله دست در دست هم و پشت سر رهبر معظم انقلاب و حمایت از دولت، کار را پیش خواهیم برد. دعای رهبر شهید انقلاب و رهبر عزیز و تمام شهدا و امداد خداوند و دست عنایت آقا امام زمان (ارواحنا فدا) نیز حتما همراه ملت ایران خواهد بود.
