سه بار در فاصلهای کوتاه، خانوادههایی با امید در آستانه تولد فرزندشان راهی بیمارستان شدند اما به جای جشن تولد، مراسم عزاداری برپا کردند.
تکرار این اتفاق در یک مرکز درمانی، آن هم در فاصله زمانی کوتاه، موضوعی نیست که بتوان از کنار آن به سادگی عبور کرد؛ حتی اگر در نهایت بررسیهای تخصصی نشان دهد که قصور پزشکی رخ نداده است.
تازهترین حادثه مربوط به مادر ۳۸ ساله ایلامی، کارمند اداره کل ورزش و جوانان استان و دارای مدرک دکترای تربیت بدنی است که برای انجام سزارین فرزند دوم خود به این بیمارستان مراجعه کرد.
آنگونه که خانواده وی عنوان میکنند، این مادر سابقه بیماری خاصی نداشت و دوران بارداری را بدون مشکل جدی پشت سر گذاشته بود. عمل سزارین انجام شد اما او هرگز سالم از بیمارستان به خانه بازنگشت. اکنون دو کودک، یکی نوزاد و دیگری کودکی که هنوز بیش از هر چیز به آغوش مادر نیاز دارد، زندگی خود را بدون مادر آغاز کردهاند.
این حادثه زمانی حساستر میشود که بر اساس اطلاعات منتشرشده، این سومین مورد فوت مادر باردار در این بیمارستان ایلام طی حدود یک ماه اخیر است؛ موضوعی که نگرانیهای جدی در میان مردم استان ایجاد کرده است.
نکته قابل توجه آن است که این حادثه در حالی رخ داده که هنوز افکار عمومی در انتظار اعلام نتیجه بررسی پرونده فوت مادر جوان دیگری به نام فاطمه هستند؛ مادری که چند هفته پیش پس از زایمان جان خود را از دست داد و پرونده او همچنان در دست بررسی مراجع تخصصی قرار دارد.
در آن پرونده، خانواده مرحومه ادعاهایی درباره روند رسیدگی به بیمار مطرح کردند و دانشگاه علوم پزشکی ایلام نیز در اطلاعیهای رسمی ضمن ابراز همدردی با خانواده، اعلام کرد تمامی مرگهای مادران باردار به صورت چندمرحلهای توسط کمیتههای تخصصی، پزشکی قانونی، سازمان نظام پزشکی و در صورت نیاز مراجع قضایی بررسی میشود و در صورت احراز هرگونه قصور، برخورد قانونی صورت خواهد گرفت.
اکنون پیش از اعلام نتیجه آن پرونده، خبر فوت مادر دیگری در همان بیمارستان منتشر شده است؛ اتفاقی که حساسیت افکار عمومی را بیش از گذشته افزایش داده است.
در خصوص حادثه اخیر، توضیحاتی از سوی مسئولان حوزه درمان به اصحاب رسانه ارائه شده که البته به صراحت اعلام شده این اظهارات، اطلاعرسانی اولیه بوده و نباید به عنوان جوابیه رسمی دانشگاه تلقی شود.
بر اساس این توضیحات، بیمار پس از پایان عمل سزارین و پیش از انتقال به ریکاوری، بهطور ناگهانی دچار افت شدید سطح اکسیژن خون شده و بلافاصله عملیات احیای قلبی ریوی آغاز میشود. طبق این روایت، عملیات احیا در مرحله نخست موفقیتآمیز بوده، بیمار با هوشیاری کامل و وضعیت پایدار به بخش مراقبتهای ویژه منتقل شده و حتی تا ساعات پایانی عصر وضعیت وی پایدار گزارش شده است.
همچنین عنوان شده معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی ایلام شخصاً بر بالین بیمار حاضر شده، وضعیت قلب وی را بررسی کرده و اقدامات تخصصی لازم انجام شده است.
اما حوالی نیمهشب، بیمار بار دیگر دچار ایست قلبی شده و این بار با وجود انجام عملیات احیا، جان خود را از دست داده است.
به گفته یکی از عوامل حاضر در اتاق عمل یکی از احتمالات مطرحشده، وقوع آمبولی یا عوارض نادر قلبی و ریوی مرتبط با بارداری بوده که تشخیص قطعی آن نیازمند بررسیهای تخصصی و نتیجه پزشکی قانونی است.
با وجود این توضیحات، هنوز علت قطعی فوت این مادر جوان مشخص نشده و تعیین آن بر عهده کمیتههای تخصصی و پزشکی قانونی خواهد بود.
اما فارغ از نتیجه نهایی، یک پرسش مهم همچنان باقی است؛ آیا تکرار سه مورد مرگ مادران باردار در فاصله زمانی کوتاه، خود به تنهایی نیازمند یک آسیبشناسی جدی در فرآیندهای درمانی، مراقبتی، مدیریتی و نظارتی نیست؟
اگر تمامی این موارد ناشی از عوارض نادر پزشکی بوده باشد، آیا بررسی ویژه برای شناسایی عوامل مشترک ضرورت ندارد؟ اگر قصوری رخ داده باشد، آیا مردم حق ندارند از نتیجه بررسیها مطلع شوند؟ و اگر هیچ قصوری در میان نبوده، آیا نباید با ارائه گزارشی شفاف، نگرانی افکار عمومی برطرف شود؟
بسیاری از خانوادهها با این تصور که بیمارستان خصوصی از امکانات و کیفیت خدمات بیشتری برخوردار است، هزینههای سنگین درمان را پرداخت میکنند و انتظار دارند در حساسترین لحظات زندگی، بهترین خدمات درمانی را دریافت کنند.
از سوی دیگر، تکرار این حوادث میتواند اعتماد عمومی به نظام سلامت را تحت تأثیر قرار دهد؛ اعتمادی که سرمایهای ارزشمند است و حفظ آن جز با شفافیت، پاسخگویی و اطلاعرسانی دقیق امکانپذیر نیست.
این گزارش قصد ندارد پیش از پایان بررسیهای قانونی، وقوع قصور پزشکی را تأیید یا رد کند؛ اما تأکید دارد که تکرار چنین رخدادهایی، صرفنظر از علت نهایی آنها، زنگ خطری جدی برای نظام سلامت استان است؛ زنگ خطری که نباید پس از چند روز در میان اخبار روزمره فراموش شود.
انتهای پیام
