به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بررسی رفتار پلنگ ایرانی نشان میدهد این گونه ارزشمند برای نشانهگذاری قلمرو خود، مکانهای مشخص و راهبردی را انتخاب میکند. یکی از این نقاط، زیر درختان کهنسال ارس است؛ جایی که پلنگ با چنگ زدن به خاک و ادرار کردن، پیامهای بویایی و بصری خود را برای دیگر پلنگها به جا میگذارد.
کارشناسان حیاتوحش میگویند تاج پوشش متراکم درختان ارس از بین رفتن سریع بو بر اثر بارش یا تابش مستقیم خورشید جلوگیری میکند و به ماندگاری نشانههای بویایی کمک میکند. همچنین خاک نرم و پوشیده از برگهای سوزنی پوسیده در اطراف این درختان، شرایط مناسبی برای ایجاد خراشهای قابل مشاهده روی زمین فراهم میآورد.
از سوی دیگر، این نقاط خنک و امن معمولاً محل رفتوآمد طعمههایی مانند گراز، کل و بز نیز هستند. به همین دلیل پلنگ ضمن کمین برای شکار، قلمرو خود را نیز به سایر همنوعان و رقیبان اعلام میکند. نشانهگذاری از طریق خراش روی زمین، پنجهکشی و ادرار از مهمترین روشهای ارتباطی و تعیین قلمرو در پلنگ ایرانی به شمار میرود.
این تصاویر و رفتار ثبتشده توسط جعفر پناهپور، جلوهای کمتر دیدهشده از زندگی پنهان پلنگ ایرانی را به نمایش میگذارد.
