پیش از آنکه صدای کولرهای آبی و گازی در کوچههای یزد شنیده شود، این بادگیرها بودند که هوای داغ کویر را رام میکردند. سازههایی بلند و هوشمند که بدون مصرف برق و آب، نسیم را به دل خانهها میرساندند و آسایش را برای ساکنان شهر به ارمغان میآوردند. بادگیرها تنها یک عنصر معماری نبودند؛ نمادی از دانش بومی، سازگاری با طبیعت و هنر مهندسی ایرانی به شمار میرفتند. یزد، شهری که به شهر بادگیرها شهرت یافته، هنوز میزبان صدها بادگیر تاریخی است؛ سازههایی که برخی از آنها همچنان استوار ایستادهاند و برخی دیگر زیر بار فرسایش، تغییرات اقلیمی و بیتوجهی، درحال ازکار افتادگی و تخریب هستند. در روزگاری که بحران انرژی و کمبود منابع آب به یکی از دغدغههای اصلی جهان تبدیل شده، این شاهکارهای معماری بیش از هر زمان دیگری یادآور اهمیت بهرهگیری از راهکارهای پایدار و سازگار با محیط زیست هستند.
این گزارش تصویری روایتگر بادگیرهایی است که روزگاری وظیفه اصلی تهویه و خنک کردن هوای خانههای کویری یزد را بر عهده داشتند؛ سازههایی که هنوز هم از فراز بامهای خشتی یزد، داستان نبوغ، خلاقیت و سبک زندگی مردمان این سرزمین را بازگو میکنند.
این گزارش تصویری روایتگر بادگیرهایی است که روزگاری قلب تپنده خانههای کویری بودند؛ سازههایی که هنوز هم از فراز بامهای خشتی یزد، داستان هوش، خلاقیت و سبک زندگی مردمان این سرزمین را بازگو میکنند.
