به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ برای آرژانتین که تا ساعاتی دیگر باید در یک دیدار حیثیتی در نیمه نهایی بازیهای جام جهانی برابر انگلیس قرار بگیرد، مهمترین اتفاق همانی است که در بازی مرحله یک چهارم برابر سوئیس رخ داد. اینکه در اسکواد آلبی سلسته بالاخره ستاره ای پیدا شد که گل بزند و نامش مسی نباشد!
تا قبل از مسابقه با سوئیس، بخش مهمی از بار گلزنی آرژانتینیها روش دوش لئو مسی بود اما اینکه تیم اسکالونی در برابر حریف چغر و سختکوش که مثل ساعت سوئیسی منظم و دقیق بازی می کرد، ۳ گل زده و هیچکدام از این گلها توسط ستاره شماره ۱۰ تیم زده نشده، حتما اتفاق مهمی برای آنها به شمار میرود.
آرژانتین روبروی حریف اروپاییاش، اصلا شب راحتی نداشت. آنها اگر چه خیلی زود به گل رسیدند اما عملا ارتباطشان با مسابقه قطع شد و تا قبل از دریافت گل مساوی، به خودشان نیامدند. وقتی سوئیس ۱۰ نفره شد، اسکالونی دوباره سراغ همان نقشهای رفت که در برابر مصر پیاده کرده بود. نزدیکتر کردن لئو مسی به جناح راست و استفاده همزمان از خولیان آلوارز و لائوتارو مارتینز در ترکیب. نقشهای که این بار هم جواب داد. شاید زمان زیادی طول کشید تا مرد اول نیمکت آرژانتین به هدفاش برسد اما مگر دیر رسیدن، بهتر از هرگز نرسیدن نیست؟
نبوغ مسی، دست آرژانتین را در این جام گرفته و آنها را به جلو برده اما روبروی تیم منظم و سختکوش سوئیس، فقط داشتن مسی کافی نبود. از یاد نبریم که لئو در ۳۹ سالگی به سر میبرد و بعد از این همه بازی سنگین، قطعا دچار افت بدنی خواهد شد. چیزی نمانده بود که برای اولین بار در این جام، یک بازی آرژانتین به پنالتی کشیده شود اما بالاخره یک بازیکن دیگر به جز مسی هم، از خودش نبوغ نشان داد. خولیان آلوارز برای لحظاتی، به همان گلزن فوقالعاده اتلتیکو تبدیل شد. خیلیها از خودشان میپرسیدند که آن ستاره با آن برچسب قیمت ۱۵۰ میلیون یورویی کجا رفته و چطور گم شده تا اینکه سرانجام آلوارز با یک گل زیبا و البته نجاتبخش از راه رسید.
آنها بعد از مرد عنکبوتی، «ال تورو» را هم پس گرفتند. لائوتارو موفق شد گل سوم تیماش را بزند و مسئولیت شلیک تیر خلاص را به عهده بگیرد. برای آرژانتین هیچ خبری شیرینتر از این نبود. اینکه اسکالونی مهاجمهای گمشدهاش را دوباره پیدا کرد.
آرژانتین اسکالونی هر وقت که نیاز مبرم به گل داشته باشد، تیم به مراتب بهتری میشود. آنها اگر وادار به ریسک نشوند، تیم خطرناکی نیستند. جالب اینکه حریف بعدی آنها نیز دقیقا شبیه خودشان است. تیمی که هر وقت از حریف عقب میافتد، تازه فرم دلخواه بازیاش را پیدا میکند. تیمی که حالا و بعد از قریب به ۳ هفته حضور در جام به نقطه ای رسیده که همه هوادارانش آن را انتظار داشتند. تیمی که حالا می تواند بدون مسی هم گل بزند و قرار نیست همه گل ها به نام شماره ۱۰ ثبت شود. آرژانتین اگر می خواهد برابر سه شیرها خطرناک جان سالم به در ببرد، باید همان اجزای آن وظیفه خود را انجام دهند. باید مهاجمان گل بزنند و هافبک ها گل بسازند. مثل اتفاقی که در برابر سوئیس رخ داد. نام این تیم آرژانتین است؛ نه مسی!
253 258
