خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها - اسرابرکم: گوش بسپارید به صدای برخورد موج‌ها به صخره‌ها، این صدای آرام دریا نیست، بلکه ضرب‌آهنگ استقامت و ایستادگی است.

آری من جنوبم؛ همان جایی که زمین و دریا، در یک پیوند خونین به هم می‌رسند. من آن خاک نمک‌سوده‌ام که هر بار باران آتش بر آن می‌بارد، و سخت‌تر، پولادین‌تر و غیرت‌آلودتر می‌شود.

ایستادگی در اینجا، همان چیزی است که در چشم‌های پیرمردی که در ساحل به دریا خیره شده، می‌بینی، در استواریِ زنی که در دل طوفان، فرزندش را در آغوش گرفته، و در آرامش عجیب مردانی که با دست‌های ترک‌خورده از کار و نمک، سنگر زندگی می‌سازند.

ما اهل بیدار ماندن در شب‌های تیره هستیم، تا فردا، خورشید با شکوه آزادی بر روی سینه‌ی ما طلوع کند. استقامت ما، از جنس صبر صخره‌هاست.

دشمن، با تمام غرش آهن و باروت، گمان می‌کند می‌تواند لرزه‌ی ترس در دل ما بیندازد. اما او نمی‌داند که ما از ریشه‌های نخل و سختی صخره‌های قشم ساخته شده‌ایم. ما در برابر تندی باد، خم نمی‌شویم، بلکه با باد، هم‌مسیر می‌شویم. هر ضربه‌ی‌ای که به ما می‌زند، ما را نمی‌شکند، بلکه ما را تیزتر می‌کند. ما یاد گرفته‌ایم که چگونه از میان شکاف درد، راه عبور به سوی پیروزی پیدا کنیم. ما مردمانی هستیم که با سختی بزرگ شده‌ایم و با گرمای سوزان خورشید، رفیق، و با شوری نمک دریا، خو گرفته‌ایم. ما، زنجیره‌ی وصله‌ی ناگسستنی ایرانیم.

دشمن می‌آید تا با موشک، خانه‌هایمان را ویران کند و جزایر را آواره و تسخیر؛ اما او نمی‌داند که در جنوب ویرانی، مقدمه‌ی ساختن است. ما از خاکستر خانه‌هایمان، دوباره سنگر می‌سازیم. و از دل درد، همانند میناب زخم خورده‌ی مان حماسه بیرون می‌کشیم. هر بار که موشکی به خاک ما اصابت می‌کند، انگار که بر ریشه‌های ما کوبیده باشند و ریشه‌های ما، چنان در اعماق این خاک و این آب‌ها گره خورده‌اند که هیچ آتشِ پسابافتی، نمی‌تواند آن‌ها را از هم بگسلد.

ای دشمن! به دمانِ خود بیا و ببین؛ اینجا، جای بازی‌های سیاسی و تهدیدهای پوچ نیست. اینجا، قلمروی مردان دریا و سنگرهای زنده است. ما با ایمان استوارمان و با عشق به این خاک مقدس ایستاده‌ایم. از مرگ هراسی نداریم، چون می‌دانیم که در این جغرافیا، مرگ در راه حق، تنها یک تغییرِ نام است، از یک انسان فانی به یک اسطورهٔ جاودان.

استقامت‌مان، از جنس صبر دریا و خشم طوفان است. وقتی موشک‌ آسمان ما را می‌شکافد، ما در دل سنگرها، در میانه‌ی امواج، و بر روی عرشه‌ی ناوها، وحدت و پیوستگیِ خود را به رخ می‌کشیم.

ما یک سد نفوذناپذیر هستیم از تنگه‌ی هرمز تا آخرین نقطه از جزایر جنوبی یک زنجیره‌ی پولادین است که از خون شهدا و عرق رزمندگان ساخته شده است.

ما در جنوب ایستاده‌ایم، از تنگه تا جزیره، از ساحل تا اعماق، برای اینکه ایران، همیشه پایدار و سربلند بماند. ما می‌مانیم چون ما از جنسِ این خاک مقدسیم که هرگز تسلیم نمی‌شود.

فعال رسانه ای*