به گزارش خبرگزاری تسنیم از کامیاران، توسعه کشاورزی در دنیای امروز دیگر تنها به افزایش سطح زیرکشت و تولید محصول محدود نمیشود؛ بلکه ایجاد زنجیره کامل تولید، فرآوری، بستهبندی و عرضه، حلقه مفقودهای است که میتواند ارزش واقعی محصولات کشاورزی را برای تولیدکننده و اقتصاد منطقه به ارمغان آورد. کردستان با برخورداری از ظرفیتهای گسترده در بخش کشاورزی، سالهاست نیازمند توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی برای جلوگیری از خامفروشی و افزایش بهرهوری تولیدات خود است.
در همین راستا، حرکت به سمت ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیل زنجیره ارزش به عنوان یکی از اولویتهای راهبردی جهاد کشاورزی استان دنبال میشود؛ رویکردی که هدف آن تبدیل ظرفیتهای خام کشاورزی به محصولات فرآوریشده، ایجاد اشتغال پایدار و افزایش سهم استان از بازارهای داخلی و صادراتی است.
سعدی نقشبندی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان کردستان، با تأکید بر ضرورت تحول در ساختار تولیدات زراعی، از پروژه بزرگ صنایع تبدیلی در شهرستان کامیاران به عنوان یکی از طرحهای پیشران استان در مسیر تحقق زنجیره ارزش خبر داد.
وی اظهار کرد: ایجاد صنایع تبدیلی در کنار مزارع تولید، علاوه بر کاهش ضایعات محصولات کشاورزی، زمینه افزایش درآمد کشاورزان، تثبیت بازار و ایجاد ارزش افزوده برای تولیدات استان را فراهم میکند.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی کردستان افزود: این واحد صنعتی با هدف تولید سالانه 28 هزار تن رب گوجهفرنگی طراحی شده و ظرفیت جذب بیش از 200 هزار تن محصول را خواهد داشت؛ ظرفیتی که میتواند نقش مهمی در ساماندهی تولید گوجهفرنگی و تنظیم بازار این محصول در منطقه ایفا کند.
وی بیان کرد: این پروژه بزرگ در شهرستان کامیاران، علاوه بر ایجاد زیرساخت برای فرآوری محصولات کشاورزی، میتواند حلقه ارتباط میان کشاورزان، بخش صنعت و بازار مصرف را تقویت کند؛ موضوعی که یکی از الزامات توسعه اقتصادی پایدار در بخش کشاورزی محسوب میشود.
نقشبندی اذعان داشت: خامفروشی محصولات کشاورزی همواره یکی از چالشهای اصلی تولیدکنندگان بوده است؛ چراکه بخش قابل توجهی از ارزش اقتصادی محصول پس از خروج از مزرعه و ورود به چرخه فرآوری ایجاد میشود. توسعه چنین واحدهایی میتواند سهم بیشتری از این ارزش را نصیب تولیدکنندگان و اقتصاد محلی کند.
از سوی دیگر، فعالیت این واحد صنعتی میتواند به افزایش اشتغال مستقیم و غیرمستقیم، رونق زنجیره تأمین، توسعه حملونقل و تقویت ظرفیتهای صادراتی استان کردستان منجر شود.
با توجه به ظرفیت بالای کردستان در تولید محصولات زراعی، توسعه صنایع تبدیلی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای عبور از کشاورزی سنتی و حرکت به سمت کشاورزی اقتصادی و رقابتپذیر است.
اکنون اجرای چنین پروژههایی میتواند نقطه عطفی در مسیر صنعتی شدن بخش کشاورزی استان باشد؛ به شرط آنکه با حمایتهای لازم، رفع موانع اجرایی و تسریع در روند بهرهبرداری، این ظرفیتها به مرحله تولید و اثرگذاری اقتصادی برسند.
کردستان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از تولید صرف و حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش است؛ مسیری که میتواند کشاورزی استان را از یک بخش تولیدکننده خام به یک موتور محرک اقتصاد، اشتغال و صادرات تبدیل کند.
خامفروشی محصولات کشاورزی؛ حلقه مفقوده توسعه اقتصادی
بر اساس این گزارش؛ یکی از چالشهای دیرینه بخش کشاورزی در بسیاری از مناطق کشور، از جمله کردستان، وابستگی بخش قابل توجهی از تولیدات به فروش خام است؛ موضوعی که باعث میشود بخش عمدهای از ارزش اقتصادی محصولات پیش از رسیدن به دست تولیدکننده از چرخه خارج شود و سهم کشاورزان از درآمد واقعی تولید کاهش یابد.
کشاورزان با صرف هزینههای سنگین برای آمادهسازی زمین، تأمین نهادهها، کاشت، داشت و برداشت، محصول خود را تولید میکنند، اما در بسیاری از موارد به دلیل نبود صنایع تبدیلی و تکمیلی کافی، ناچارند محصولات خود را بلافاصله پس از برداشت و بدون فرآوری به بازار عرضه کنند؛ شرایطی که قدرت چانهزنی تولیدکننده را کاهش داده و زمینه نوسان قیمتها را فراهم میکند.
خامفروشی علاوه بر کاهش درآمد کشاورزان، موجب از دست رفتن فرصتهای مهم اقتصادی در حوزه اشتغال، سرمایهگذاری و صادرات میشود. در حالی که فرآوری محصولات کشاورزی میتواند چندین برابر ارزش اولیه محصول، ارزش افزوده ایجاد کند و زنجیرهای از فعالیتهای اقتصادی از حملونقل و بستهبندی گرفته تا بازاریابی و صادرات را فعال سازد.
استانهایی مانند کردستان با برخورداری از ظرفیتهای گسترده در تولید محصولات زراعی، باغی و دامی، نیازمند توسعه زیرساختهای صنایع تبدیلی هستند؛ چراکه تولید بدون فرآوری، در بسیاری از موارد به معنای از دست دادن بخشی از ظرفیت اقتصادی نهفته در بخش کشاورزی است.
ایجاد واحدهای فرآوری مانند کارخانههای صنایع غذایی، سردخانهها، مراکز بستهبندی و واحدهای تبدیلی میتواند ضمن جلوگیری از هدررفت محصولات، زمینه تنظیم بازار، کاهش ضایعات کشاورزی و افزایش قدرت رقابت محصولات تولیدی در بازارهای داخلی و خارجی را فراهم کند.
تکمیل زنجیره ارزش در بخش کشاورزی، تنها یک اقدام اقتصادی نیست؛ بلکه راهکاری برای حمایت پایدار از تولیدکنندگان، ایجاد اشتغال در مناطق روستایی و جلوگیری از مهاجرت نیروی کار از روستاهاست. هرچه فاصله میان مزرعه و بازار با ایجاد حلقههای فرآوری کمتر شود، سهم بیشتری از منافع اقتصادی تولید نصیب منطقه خواهد شد.
بر همین اساس، حرکت از کشاورزی سنتی و فروش خام محصولات به سمت کشاورزی اقتصادی و مبتنی بر زنجیره ارزش، ضرورتی انکارناپذیر است؛ مسیری که نیازمند حمایت از سرمایهگذاران، تسهیل مجوزها، تأمین زیرساختها و برنامهریزی دقیق دستگاههای متولی، بهویژه جهاد کشاورزی و بخش خصوصی است.
انتهای پیام/
