به گزارش خبرنگار ایرنا، با گذشت ۱۳۹ شب از حماسه شبانه مردم، آنان قوی دل و یا حسین(ع) گویان همچنان در میادین حضور دارند.
در میدان شهدای شیراز جایی که همزمان با هفتمین شب از مراسم تدفین، صحنههایی به ظاهر تکراری اما تکرارناپذیر رقم میخورد.
بیقراریهایی که ۱۳۹ شب ادامه دارد
مردم شیراز ۱۳۹ شب متوالی با حضور در میدانها، یاد و خاطره رهبر شهید را گرامی داشتند و استمرار راه او را فریاد زدند و با رهبر جدید انقلاب اسلامی نیز تجدید بیعت کردند.
این حضور شبانه، دیگر یک رویداد مقطعی نیست و به یک خاستگاه اجتماعی بدل شده که در آن، نسلهای مختلف پای یک عهد ایستادهاند.
غرفههای کودکانه رنگی دگر دارند
در میان هیاهوی جهان و جنگطلبی مردمانی دنیاطلب، در گوشهای از این میدان، اما صحنهای امیدبخش خودنمایی میکند.
غرفههای که برای کودکان برپا شده، فضای سوگ را با لبخندهای کودکی پیوند زده است.
این موکب در نگاه اول شاید یک ایستگاه خدماترسانی ساده باشد، اما در عمق خود روایتی از نسل آینده و تربیت نسل رهبر شهید را تداعی میکند.
فریاد باید برخاست در امتداد ذوالفقار حیدر
هنگامی که گروههای سرود، شعار «باید برخاست» را سردادند، میدان یکپارچه پاسخ میداد.
این شعارها در کنار سرودهای «منتقمان رهبریم» و «ما ذوالفقار حیدریم»، فقط یک واکنش عاطفی نیست، بلکه بیانیهای سیاسی برای انتقام سخت و پیمانی برای خونخواهی در یکی از حساسترین برهههای تاریخی ایران است.
فریاد باید برخاست هر شب بلندتر به گوش جهانیان میرسد
میدان شهدای شیراز، این روزها فقط یک مکان برای سوگواری نیست بلکه این میدان به مدرسهای برای وفاداری، کارگاهی برای تربیت نسل انقلابی و نمایشگاهی از اراده ملی تبدیل شده است.
حضور کودکان، روایتگر این واقعیت است که این راه، از نسل امروز به نسل فردا منتقل خواهد شد و فریاد برخاست هر شب بلندتر از شب قبل به گوش جهانیان میرسد.
