به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست، حسن اکبری معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت از محیط زیست در مورد محافظت از یوزپلنگ آسیایی گفت: برنامه‌ای شامل شش راهبرد اصلی برای تقویت حفاظت از یوزپلنگ آسیایی تدوین شده که عبارت‌اند از: ۱) پایش و مدیریت به منظور افزایش جمعیت یوز و طعمه‌های آن در زیستگاه‌ها و کریدور‌های بین زیستگاهی؛ ۲) افزایش کمیت، کیفیت و مطلوبیت زیستگاه‌های یوزپلنگ؛ ۳) تقویت مشارکت جوامع محلی در حفاظت از یوزپلنگ از طریق توانمندسازی جامع؛ ۴) افزایش آگاهی و ترویج الگو‌های معیشت پایدار، پژوهش و به روزرسانی اطلاعات پایه‌ای از یوز، گونه‌های مرتبط و زیستگاه آن؛ ۵) احیای جمعیت پایه یوزپلنگ در شرایط اسارت و نیمه اسارت و ساختارسازی؛ ۶) مدیریت و توانمندسازی حفاظت از یوزپلنگ که اکنون بر زیستگاه‌های یوزپلنگ در استان‌های سمنان و خراسان شمالی متمرکز است.  
اکبری با اشاره به ارتقاء امنیت و کیفیت زیستگاه‌های یوز افزود: پایش‌ها نشان داده اند که هفت یوزپلنگ ماده، دو یوزپلنگ نر و هشت توله یوز در زیستگاه توران زیست می‌کنند و در زیستگاه‌های استان خراسان شمالی هم مشاهدات خوبی از یوزپلنگ ثبت شده است.
او یادآور شد: برنامه تقویت محافظت از یوزپلنگ آسیایی شامل پناهگاه حیات وحش میاندشت و زیستگاه‌های شرق خراسان رضوی و شمال غرب خراسان جنوبی نیز می‌شود.
معاون سازمان حفاظت محیط زیست در مورد برنامه تکثیر در اسارت یوزپلنگ و روند پیشرفت این برنامه گفت: با سونوگرافی که دامپزشک بین‌المللی مشاور برنامه تکثیر در سال ۱۴۰۲ انجام داد، مشخص شد که رحم و تخمدان‌های ایران سالم است و به امکان زادآوری آن در اسارت امیدواریم.
اکبری درخصوص برنامه‌ها برای پیشگیری از تصادفات جاده‌ای یوز‌ها نیز توضیح داد: از سال ۱۳۸۹ تا تیرماه ۱۴۰۲، ۱۰ یوزپلنگ و سه جنین در محور عباس آباد - میامی بر اثر تصادفات جاده‌ای کشته شده اند. بعد از مطالعه نقاط داغ و حساس این مسیر که از سال ۱۳۹۴ آغاز شد، در سال ۱۳۹۷ سه کیلومتر از این محور در هر طرف فنس‌کشی و بعد به مرور تابلو‌های اطلاع دهنده و هشدار نیز نصب شد. به علاوه برای ایمن‌سازی محور حادثه‌خیز حدفاصل سه‌راهی بیارجمند تا رباط صدرآباد (نرسیده به شهر داورزن) به طول ۷۹ کیلومتر، طرحی شامل جزئیات و نقشه‌های مسیر، مختصات UTM کریدور‌ها و زیرگذرها، مسیر پیشنهادی فنس در دو سمت و بین دو خط رفت و برگشت، مشخصات فنس و شرایط اجرایی و شرایط سازه‌ای ابتدا و انتهای فنس در هر سمت، در ۲۱ شهریور ۱۴۰۱ به وزارت راه واگذار و اقداماتی همچون تأمین روشنایی و نصب دوربین کنترل سرعت متوسط در کل مسیر ۷۹ کیلومتری برای کاهش سرعت تا ۸۰ کیلومتر پیشنهاد شد.