ارز ترجیحی حذف شد و کالابرگ یک میلیون تومانی قرار است گرانی ناشی از آن را پوشش دهد. موضوعی که البته 93 درصد مخاطبان دیجیاتو با آن موافق نیستند. رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران نیز معتقد است پرداخت کالابرگ یکمیلیونی، زمانی میتواند مؤثر باشد که کالاهای اساسی مردم همچنان با همان قیمت قبل عرضه شود.
دیروز ۱۴ دی ۱۴۰۴، دولت اعلام کرد ارز ترجیحی برای کالاهای اساسی حذف شده و بهجای آن اعتبار کالابرگ ماهانه یکمیلیون تومانی برای هر نفر در نظر گرفته شده است؛ تصمیمی که بلافاصله با افزایش محسوس قیمتها و کمبود برخی اقلام، از جمله روغن خوراکی، همراه شد.
سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، در واکنش به این تصمیم در گفتوگو با دیجیاتو گفت: «تورمی که امروز و بلافاصله پس از اعلام حذف ارز ترجیحی به سفره مردم تحمیل شده، یارانه فردا را از پیش بیاثر کرده و تصمیم اقتصادی بدون سپر معیشتی، عملاً به معنای انتقال هزینههای دولت به زندگی کارگران و مزدبگیران است.»
گلپور با اشاره به افزایش چشمگیر قیمت کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی گفت: «وقتی هزینه ماهانه یک خانواده چندین برابر افزایش پیدا کرده، یارانه یا کالابرگ یکمیلیونی عملاً فقط میتواند بخشی از زندگی را برای مدت کوتاهی پوشش دهد و ماه بعد همان بحران دوباره تکرار میشود.»
به گفته گلپور، اعطای کالابرگ بعد از افزایش قیمتها ناشی از حذف ارز ترجیحی، شاید درد را کمتر کند اما ریشه مشکل معیشتی را حل نمیکند.
علاوه بر این او گفت: «مردم در شرایط دشوار معیشتی قرار دارند، گرانیها سفره کارگران را هدف گرفته است، پیشتر مردم توان خرید گوشت و مرغ را نداشتند اما حالا فشار به اقلامی مثل نان و روغن رسیده است.»
گلپور با انتقاد از نحوه اجرای حذف ارز ترجیحی تأکید کرد که پرداخت کالابرگ یکمیلیونی، زمانی میتواند مؤثر باشد که کالاهای اساسی مردم همچنان با همان قیمت قبل عرضه شود، نه آن که هنوز کالابرگ یکمیلیونی واریز نشده اقلام اساسی مردم مثل روغن نایاب و چندین برابر گران شده است.
سمیه گلپور این اتفاق را مصداق روشن اجرای ناقص یک تصمیم اقتصادی میداند؛ تصمیمی که با اعلام حذف ارز ترجیحی، اما بدون اجرای همزمان کالابرگ و حمایت معیشتی، باعث شد بازار زودتر از دولت واکنش نشان دهد و نتیجه آن افزایش قیمت و کمبود مقطعی برخی کالاهای اساسی، از جمله روغن، باشد.
«کمبود امروز اقلام اساسی مثل روغن نتیجه شایعه نیست؛ نتیجه سیاستهای غلط اقتصادی است.»
مسکن و درمان کجای یارانه حمایتی دولت است؟
رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران، با تأکید بر اینکه معیشت فقط به نان و برنج محدود نمیشود، مسکن و درمان را دو زخم باز جامعه کارگری و اقشار کمدرآمد دانست و گفت: «امروز بزرگترین هزینه خانوارها اجاره مسکن است و در کنار آن، خصوصیشدن درمان و ناکارآمدی بیمهها، یک بیماری ساده را به عاملی برای سقوط خانوادهها به زیر خط فقر تبدیل کرده است.»
او با یادآوری تعهدات قانونی دولت در حوزه مسکن و سلامت تصریح کرد وقتی بار اجاره و هزینه درمان مستقیماً بر دوش مردم افتاده، زندگی عادی خانوادهها بهطور جدی به خطر میافتد؛ چراکه معیشت فقط شکم نیست؛ سقف و درمان هم هست.
اما در خصوص حقوق و دستمزد کارگران و با توجه به اینکه افزایش قدرت خرید کارگران پیششرط تحقق جهش تولید است، گفت: «پرداخت دستمزدها باید متناسب با نرخ تورم باشد؛ چرا که بخش عمده جامعه را مزدبگیران تشکیل میدهند و کاهش قدرت خرید آنها بهدلیل عدم انطباق مزد با تورم، هم فشار مستقیم بر معیشت خانوارها وارد میکند و هم با سیاستهای کلان نظام در تضاد است و در نهایت تولید و اقتصاد کشور را تضعیف میکند.»
جدا از تمامی موارد گفته شده گلپور با یادآوری هشدارهایی که پیشتر بارها شخصاً درباره کاهش قدرت خرید کارگران مطرح کرده بود، گفت: «دیماه سال گذشته نسبت به لزوم افزایش دستمزدها متناسب با تورم هشدار داده بودم، چون بخش عمده جامعه مزدبگیر هستند و کاهش قدرت خرید آنها هم فشار بر معیشت وارد میکند و هم با سیاستهای کلان نظام در تضاد است.»
در نهایت، گلپور میگوید اجرای تصمیمات اقتصادی بدون سپر معیشتی به معنی انتقال هزینههای دولت به سفره مردم است؛ کاری که بهویژه برای کارگران، بازنشستگان و خانوارهای کمدرآمد تبعات سنگین و بلندمدت خواهد داشت. در مقابل، او خواستار آن است که اول حمایتها کالابرگ واقعی، پوشش درمانی و توان پرداخت مسکن، برقرار شود و سپس اصلاحات قیمتی اجرا شود تا از شوک و تشدید فقر جلوگیری شود.
