ناسا دو ماموریت را از آلاسکا پرتاب کرد تا اطلاعات بیشتری را درباره مدارهای الکتریکی درون شفق‌های قطبی تاریک به دست بیاورد.

 

به گزارش ایسنا، در روزهای اخیر دو موشک زیرمداری به همراه تجهیزات علمی طی دو ماموریت از «محدوده تحقیقاتی پوکر فلت»(Poker Flat Research Range) در نزدیکی فیربنکس آلاسکا پرتاب شدند که برای مدت کوتاهی برای جمع‌آوری داده‌ها در جو زمین پرواز خواهند کرد.

 

به نقل از اسپیس، مقصد موشک‌ها در هر دو ماموریت، شفق قطبی یا نورهای شمالی بود.

 

ماموریت «نقشه‌بردار علمی شفق قطبی تاریک و پراکنده»(BADASS) در اوایل صبح ۹ فوریه برای مطالعه شفق‌های قطبی تاریک آغاز شد. شفق‌ قطبی تاریک زمانی رخ می‌دهد که الکترون‌ها به جای جریان یافتن به سمت زمین -مانند آنچه در سایر شفق‌های قطبی رخ می‌دهد-، به فضا پرتاب می‌شوند.

 

موشک این ماموریت پیش از فرود دوباره روی زمین، به ارتفاع ۳۶۰ کیلومتری رسید. «ماریلیا سامارا»(Marilia Samara)، پژوهشگر ارشد ماموریت BADASS گفت که همه چیز طبق برنامه پیش رفت و تجهیزات علمی روی موشک طبق انتظار عمل کردند و داده‌های باکیفیتی را ارائه دادند که ناسا می‌تواند از آنها برای مطالعه شفق‌های قطبی تاریک و علت معکوس شدن جریان الکترون استفاده کند.

 

ماموریت‌های ناسا برای سی‌تی‌اسکن گرفتن از شفق‌های قطبی پرتاب شدند!

 

ماموریت «علوم سامانه یونوسفری غیرتعادلی ژئوفیزیکی»(GNEISS) که «نایس»(Nice) تلفظ می‌شود، از دو موشک صوتی در یک ماموریت گسترده‌تر برای گرفتن سی‌تی‌اسکن از جریان‌های الکتریکی جاری در شفق‌های قطبی استفاده کرد.

 

موشک‌های GNEISS در ۱۰ فوریه پشت سر هم پرتاب شدند و به ارتفاعات اوج ۳۱۹ کیلومتر و ۳۱۹ کیلومتر رسیدند. پرتاب‌های ماموریت GNEISS طبق برنامه انجام گرفتند و داده‌هایی جمع‌آوری شد که ناسا از آنها برای بررسی عملکرد داخلی شفق‌های قطبی استفاده خواهد کرد.

 

«کریستینا لینچ»(Kristina Lynch)، پژوهشگر ارشد GNEISS و استاد «کالج دارتموث»(Dartmouth College) گفت: ما می‌خواهیم بدانیم که جریان چگونه از جو به سمت پایین گسترش می‌یابد.

 

با استفاده از دو موشک به همراه شبکه‌ای از گیرنده‌های زمینی، داده‌های جمع‌آوری‌شده در طول پرواز به پژوهشگران امکان می‌دهند تا یک نمای سه‌بعدی را از محیط شفق قطبی ایجاد کنند. لینچ گفت: این کار اساساً مانند گرفتن سی‌تی‌اسکن از پلاسمای زیر شفق قطبی است.

 

مطالعه شفق‌های قطبی یک کار مهم است، زیرا آنها با طوفان‌های ژئومغناطیسی مرتبط هستند که می‌توانند انواع مشکلات فنی را برای ماهواره‌های حاضر در فضا ایجاد کنند و فضانوردان را به خطر بیندازند. روی زمین، این طوفان‌ها می‌توانند به قطع برق، انحراف سفرهای هوایی و تداخل در انتقالات رادیویی منجر شوند.