به گزارش تابناک، نظرسنجی تازه تابناک با طرح پرسشی حساس و راهبردی، بار دیگر موضوع امنیت ملی را به صدر توجه مخاطبان آورد. پرسش ساده اما تعیینکننده بود: در صورت حمله به خاک ایران، اولویت پاسخ کجاست؟
چهار گزینه پیش روی شرکتکنندگان قرار گرفت؛ «مقامات ارشد آمریکا»، «ناوها و پایگاههای آمریکا»، «مواضع حیاتی رژیم اسرائیل» و «بستن تنگه هرمز». هر یک از این گزینهها نماینده نوعی رویکرد متفاوت در مواجهه با تهدید احتمالی بودند؛ از اقدام مستقیم نظامی تا فشار اقتصادی و منطقهای.
نتایج اما پیام روشنی داشت. با کسب ۴۰.۰۸ درصد آرا، «ناوها و پایگاههای آمریکا» در صدر انتخابها قرار گرفت. این عدد نشان میدهد بخش قابل توجهی از افکار عمومی، پاسخ را در چارچوب هدف قرار دادن زیرساختها و توان نظامی مهاجم تعریف میکند؛ رویکردی که بر بازدارندگی فوری تأکید دارد.
فاصله گزینه اول با سایر انتخابها نیز قابل توجه است. این برتری آماری بیانگر آن است که در ذهن بسیاری از رأیدهندگان، اقدام مستقیم علیه اهداف نظامی، نسبت به سایر سناریوها اولویت بالاتری دارد.
در جایگاه دوم، «بستن تنگه هرمز» با ۲۷.۴۳ درصد قرار گرفت؛ گزینهای که بیشتر جنبه ژئوپلیتیک و اقتصادی دارد. این انتخاب نشان میدهد بخش قابل توجهی از شرکتکنندگان، ابزار فشار بر معادلات انرژی جهانی را نیز بهعنوان اهرم بازدارنده در نظر میگیرند.
«مواضع حیاتی رژیم اسرائیل» با ۱۸.۲۹ درصد در رتبه سوم ایستاد؛ انتخابی که بازتاب نگاه منطقهای به معادلات امنیتی است و نشان میدهد بخشی از افکار عمومی، دامنه هرگونه درگیری احتمالی را فراتر از یک تقابل دوطرفه میبیند.
کمترین رأی به «مقامات ارشد آمریکا» با ۱۴.۱۹ درصد اختصاص یافت. این نتیجه میتواند بیانگر آن باشد که رأیدهندگان، تمرکز بر زیرساختهای نظامی را نسبت به هدف قرار دادن افراد، گزینهای عملیتر یا کمهزینهتر ارزیابی کردهاند.
مشارکت بیش از ۹۷ هزار نفر در این نظرسنجی، خود نشاندهنده حساسیت بالای موضوع است. چنین سطحی از مشارکت برای یک پرسش رسانهای، حکایت از آن دارد که جامعه نسبت به مسائل امنیتی واکنش سریع و جدی نشان میدهد.
در مجموع، نتایج این رأیگیری نشان میدهد گرایش غالب به «پاسخ سخت و مستقیم» است؛ پاسخی که در آن ناوها و پایگاههای آمریکا بهعنوان نماد توان نظامی طرف مقابل، در اولویت قرار گرفتهاند. با این حال، وزن قابل توجه گزینههای دیگر نیز بیانگر تنوع نگاهها در افکار عمومی است.
در نهایت، این نظرسنجی را میتوان بازتابی از ذهنیت بخشی از جامعه در مواجهه با سناریوی «روز مبادا» دانست؛ ذهنیتی که ترجیح میدهد هزینه هرگونه حمله احتمالی، فوری و محسوس باشد. اینکه در عالم واقع تصمیمها چگونه و بر اساس چه محاسباتی اتخاذ میشود، موضوعی جداست؛ اما پیام این رأیگیری روشن است: اولویت از نگاه رأیدهندگان، اقدام مستقیم علیه زیرساختهای نظامی است.
