به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علی باباچاهی، شاعر و منتقد ادبی، امروز دوشنبه ۴ اسفندماه، پس از دورهای بیماری، در ۸۳ سالگی بر اثر ایست قلبی در بیمارستانی در کرج از دنیا رفت. شاعر مجموعههای «عقل عذابم میدهد»، «نمنم بارانم»، «هوش و حواس گُل شببو برای من کافیست»، «بیا گوشماهی جمع کنیم» و... متولد سال ۱۳۲۱ در بندر کنگان استان بوشهر بود.
علی باباچاهی در طول حیات ادبی خود قریب به ۵۰ جلد کتاب (شامل مجموعه شعر و آثار تئوری و نظری) به شعر فارسی اضافه کرد. در این میان آنچه حضور او را در ادبیات ایران متفاوت از دیگر شاعران کرده بود، خلاقیت او در شعر بود. اگر ما شعر نیما و شاگردان نیما را واکنشی علیه زیباشناسی شعر سنتی و جریان مسلط بدانیم، شعر پسامدرنسیم و پسانیمایی باباچاهی هم عبور از زیباییشناسی مسلط شعر مدرن فارسی بهشمار میرود.
این شاعر و منتقد ادبی، سال مرداد ۱۳۹۰ در پاسخ به سوال زینب کاظمخواه در خصوص این که «آیا مولوی، سعدی، حافظ، خیام و نظامی هم نیاز به ممیزی دارند؟!» گفته بود: «وقتی این خبر را شنیدم، از بس شوکه شدم که فراتر از ناباوری است. این توهین مستقیم به شان ادبیات ما است، ادبیاتی که آبروی فرهنگی ما را در جهان تضمین میکند. من خودم را امیدوار نگه میدارم که این خبر یک خبر کذب و شایعه باشد و اگر این خبر حقیقت دارد، این را دوستان ارشادی به عنوان اشتباه در لحظه به آن نگاه کنند و هر چه سریعتر به تجدید نظر در این زمینه بپردازند. اینها نصهای معتبر ادبی هستند و نمیشود سر به سرشان گذاشت.»
منظور باباچاهی از «این خبر»، مواجهشدن منظومه «خسرو و شیرین» برای تجدید چاپ با «اصلاحات» و نیاز به «حذف» بخشهایی از آن بود. موضوعی که ناشر کتاب آن را رسانهای و به بخشهایی از این ممیزی و پیشنهادهای اصلاحی اشاره کرده بود. الهیاری مدیر وقت اداره کتاب وزارت ارشاد اما در پاسخ با یکی از روزنامههای صبح گفتوگوی کوتاهی کرد و گفت که این کتاب قرار بوده برای گروه سنی کودک و نوجوان منتشر شود و طبیعتا ما نیازی نمیبینیم که در کتاب از آغوش گرفتن و می صحبت شود!
۲۴۲۲۴۲
