به دنبال انتشار یادداشت محمود گبرلو با عنوان خواهش می‌کنم این فیلم را با دقت ببینید! محمدرضا اسدزاده یادداشتی در جواب این یادداشت با عنوان ترور شخصیت وحید جلیلی واجب است؟ پرسشی از محمود گبرلو را منتشر کرد. حالا محمود گبرلو یادداشت دیگری در جواب نوشته محمدرضا اسدزاده نوشته است که در ادامه می‌خوانید. 

سلام و عرض ادب

نوشتن درباره «وحید جلیلی» مستلزم شناخت دقیق از گذشته، عملکرد فرهنگی و سوابق اجرایی اوست؛ به‌ویژه آنکه همواره مورد حمایت و عنایت «دفتر» رهبر شهید قرار داشت و بسیاری از اهالی هنر و ادبیات، به واسطه حضور او در دفتر یا در دیدارهای فرهنگی و ادبی با آقا، وی را امین و معتمد رهبر شهید می‌پنداشتند و بر این باور بودند که عملکرد فرهنگی‌اش مصداق رهنمودها و بیانات ایشان است.

اما هنگامی که پس از سال‌ها، به تعبیر شما، نقدهای نوگرایانه، سکان مدیریت فرهنگی را در دست گرفت، چهره واقعی عملکرد او آشکار شد. آن زمان دریافتم که میان عملکرد او و فرمایشات آقا، به‌ویژه در رسانه ملی امروز، فاصله‌ای بسیار وجود دارد. بر همین اساس و با اتکا به این شناخت و بررسی، آن تحلیل را نوشتم؛ تحلیلی که هدفش نه تخریب شخصیت، بلکه تبیین واقعیت‌های عملکرد او بود.

چقدر تأسف‌بار است که هرگاه کسی از واقعیت‌ها سخن می‌گوید، به‌سرعت به وابستگی به «تروریسم رسانه‌ای شبه‌روشنفکران و سیاست‌زدگان چپ و راست» متهم می‌شود. اما بدانید که مدت‌هاست دوران این شیوه‌های برچسب‌زنی گذشته است و دیگر نمی‌توان مانند کبک، سر را زیر برف پنهان کرد.

از واژگان و مصداق‌هایی که به کار برده‌اید نیز پیداست که به ایشان نزدیک هستید. در غیر این صورت، برنامه‌های «محفل» و «معلی» را هرچند می‌توان روضه‌خوانی‌هایی مدرن و قابل احترام دانست، اما نمی‌توان آنها را یک برنامه تلویزیونی به معنای حرفه‌ای آن تلقی کرد.

خوب و سلامت باشید

محمود گبرلو

5959