به گزارش ایرنا، در روزهایی که نام و یاد «آقای شهید ایران » در فضای کشور طنینانداز شده است، مرور بخشهایی از کتاب «بهار در بهار» حالوهوایی متفاوت دارد؛ کتابی که روایتگر دیدار رهبر معظم انقلاب با مردم استان کرمان در سال ۱۳۸۴ است که در این بخش، چکیدهای از بیانات ایشان در دیدار با مسئولان را بازخوانی میکنیم.
در این روایت، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید، تاکید موکد و مکرر بر اخلاق در مدیریت و نگاه مسئولانه به مسائل مردم است؛ نگاهی که مشکلات جامعه را جدا از مشکلات شخصی مدیران نمیبیند.
رهبر شهید ایران، در بخشی از این سخنان میفرمایند: در مدیریت اسلامی این را باید همیشه مدنظر داشته باشیم که مشکلات حوزه مدیریت، مشکلات شخصی خود ما به حساب بیاید؛ یعنی همانگونه که برای خود و خانوادهمان مسئلهای پیش بیاید و با همت و تصمیم قاطع آن را دنبال کنیم، باید مسائل مدیریتی را نیز اینگونه دنبال کنیم و واقعا به دنبال حل جدی مسائل باشیم.
ایشان مسئولیت را فرصتی کوتاه اما سرنوشتساز توصیف میکنند و میگویند که این چند صباح مسئولیت، قطعهای از عُمر ماست که میتواند ما را نزد خداوند روسفید و سرافراز کند و جزو بهترین اعمال ما به حساب آید.
در ادامه این بیانات، رهبر شهید با نگاهی عمیق به مفهوم «محاسبه عُقلایی» اشاره میکنند که منفعت حقیقی انسان، نه در دستاوردهای ظاهری، بلکه در ذخیره معنوی و رضایت الهی است.
اما شاید یکی از ماندگارترین بخشهای این سخنرانی، توصیه ایشان درباره نحوه برخورد با مردم باشد؛ توصیهای که امروز نیز میتواند چراغ راه بسیاری از مدیران و کارکنان دستگاههای اجرایی باشد.
رهبر شهید با اشاره به دشواریهای کار اجرایی و فشارهای ناشی از مراجعات مردمی میفرمایند که انسان گاهی خسته میشود، اعصابش فرسوده میشود و احساس مظلومیت میکند؛ اما در عین حال باید با همین مراجعینی که مردم کوچه و بازار و مردم گرفتارند، در حد اعلای اخلاق رفتار کند.
ایشان در این سخنرانی خطاب به مسئولان میفرمایند که حتی در شرایطی که امکان حل فوری مشکلات مردم وجود ندارد، خوشرویی و احترام گرهگشا است و با خواندن این بیت شعر «چون وا نمیکنی گرهی، خود گره مباش ابرو گشاده باش، چو دستت گشاده نیست» بر این صحبتها تاکید کردند.
رهبر شهید در توضیح این شعر میفرمایند که گاهی یک روی خوش و برخورد محترمانه، همان آرامش و رضایتی را در دل مردم ایجاد میکند که شاید حل کامل مشکل نیز ایجاد کند.
مرور این جملات، امروز بیش از گذشته یادآور این حقیقت است که تکریم مردم، فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ بلکه زیربنای اعتماد عمومی و سرمایه ماندگار نظام مدیریتی کشور به شمار میرود.
در واقع اگر احترام به مردم در رفتار یک مدیر نهادینه شود، این منش به تدریج در بدنه آن مجموعه نیز جریان پیدا میکند و به فرهنگ سازمانی تبدیل میشود؛ فرهنگی که نتیجه آن، افزایش رضایت عمومی و تقویت پیوند میان مردم و مسئولان خواهد بود.
کتاب «بهار در بهار» اکنون تنها روایت یک سفر استانی نیست؛ بلکه بخشی از حافظه مدیریتی و اخلاقی کشور به شمار میرود؛ روایتی که همچنان میتواند برای امروز و فردای جامعه ما، الهامبخش باشد.
رهبر شهید ایران، در دیدار سال ۸۴ با مردم کرمان، موارد ارزشمندی را خطاب به روحانیون و سایر اقشار مطرح کردند که در این کتاب آورده شده است و بازخوانی این نکات گرانبها در بخشهای دیگر برنامه روایت دیدار، با حضور افرادی که در آن سفر، رهبر معظم انقلاب را همراهی کرده بودند، خواهیم داشت.
