سمیرا اکبری، نویسنده کتاب تقریظشده «آخرین فرصت» در گفتوگو با خبرنگار مهر درباره نخستین لحظاتی که از تقریظ رهبر شهید بر کتاب «آخرین فرصت» مطلع شد، گفت: زمانی که کتاب «آخرین فرصت» برای نخستین بار منتشر شد، آن را در گلزار شهدا و بر سر مزار شهید علی کسایی به همسر شهید تقدیم کردم. هنوز نیمی از کتاب در دست من و نیمی دیگر در دست همسر شهید بود که ایشان گفتند: «انشاءالله این کتاب به دست حضرت آقا برسد و حضرت آقا از علیِ من بخوانند.» همان لحظه حال عجیبی پیدا کردم، چون این جمله دقیقاً رؤیا و آرزوی خودم هم بود. البته میدانستم هر سال تعداد بسیار زیادی کتاب منتشر میشود و برای من که نویسندهای با آثار محدود بودم، شاید این آرزو فقط در حد یک آرزو باقی بماند، اما حالا که به آن روز فکر میکنم، احساس میکنم شاید همان لحظه خود شهید آمینگوی دعای همسرشان بود.
وی ادامه داد: «مدتی گذشت تا یک بعدازظهر تابستانی تلفن همراهم زنگ خورد و خبر فوقالعادهای را شنیدم. این خبر فقط به گوشم نرسید، بلکه به قلبم هم رسید. احساسی کاملاً تازه را تجربه میکردم. هرچه در وجودم جستوجو میکردم تا نامی برای این حس پیدا کنم، دیدم تنها واژهای که میتواند آن را توصیف کند عزت است. تا پیش از آن، عزت را فقط به عنوان یک واژه میشناختم، اما آن روز با تمام وجودم طعم عزت را چشیدم؛ احساس میکردم عزت در همه وجودم جوانه زده و در حال روییدن است.
اکبری افزود: همیشه خدا را بابت این افتخار بزرگ شاکر بودهام و خواهم بود. امروز بیان آن حس بعد از شهادت رهبر عزیزمان برایم سختتر شده است، اما خوشحالم که این یادگار ارزشمند برای من و خیلیهای دیگر باقی مانده است؛ اینکه روزی کتاب «آخرین فرصت» و روایت زندگی شهید علی کسایی در دستان رهبر مقتدرمان بوده و ایشان کلماتی را که من با تمام وجود و با قلمم نوشته بودم، خواندهاند.
رواق امام خمینی(ره) حرم امام رضا اولین نگاه بود
وی درباره دیدارهای خود با رهبر شهید نیز گفت: در سالهای نوجوانی و اوایل جوانی، سه مرتبه در دیدارهای نوروزی حضرت آقا در مشهد حضور داشتم. آن روزها همراه جمعی از دوستان از ساعتها قبل در رواق امام خمینی(ره) منتظر میماندیم. وقتی ایشان وارد میشدند، با همان شور و شوق نوجوانی از دور سلام میدادیم، دست تکان میدادیم، گاهی جملههایی روی کاغذ یا حتی کف دستمان مینوشتیم تا اگر فرصتی شد نشانشان بدهیم و با تمام وجود به سخنانشان گوش میسپردیم. بعد از هر دیدار هم روزها خاطرات و حال و هوای آن لحظهها را با هم مرور میکردیم.
وی ادامه داد: بعد از آن دیگر توفیق دیدار حضوری نصیبم نشد تا اینکه کتاب «آخرین فرصت» به لطف خدا به تقریظ رهبر معظم انقلاب مزین شد. پس از آن از سوی دفتر ایشان برای دیدار با پیشکسوتان دفاع مقدس دعوت شدیم. فکر میکنم سال ۱۴۰۳ بود که همراه خانواده شهید علی کسایی، که موضوع کتاب نیز درباره زندگی ایشان است، به حسینیه امام خمینی(ره) رفتیم. به لطف مسئولان، کارت جایگاه ویژه به ما داده بودند و توانستیم در ردیفهای نخست، کنار مادران و همسران شهدا، نویسندگان، هنرمندان و فعالان فرهنگی حوزه دفاع مقدس بنشینیم.
اکبری گفت: آن دیدار برای من یکی از زیباترین صبحهای زندگیام بود. از فاصلهای بسیار نزدیک حضرت آقا را زیارت کردیم و پای سخنان ایشان نشستیم. در آن مراسم، سرداران بزرگی هم حضور داشتند که متأسفانه رژیم صهیونیستی و آمریکا بعدها ما را از وجودشان محروم کردند؛ از جمله شهید امیرعلی حاجیزاده که حضورشان در آن جلسه برایم خاطرهای فراموشنشدنی است. پس از پایان مراسم نیز فرصت شد با تعدادی از این عزیزان سلام و احوالپرسی و عرض ارادت داشته باشیم.
وی با اشاره به خاطرهای از آن دیدار افزود: همراه خانواده در مراسم حاضر شده بودیم. پسر بزرگم برای نخستینبار حضرت آقا را از نزدیک میدید. پیش از آن فقط تصویر ایشان را در تلویزیون دیده بود و آن روز چنان ذوقزده شده بود که تا مدتها برای اطرافیان از آن دیدار تعریف میکرد. پسر کوچکم اما آن زمان شیرخواره بود. از ابتدای مراسم تا پایان در آغوشم خوابیده بود و شیر میخورد. برای اینکه مبادا بیدار شود و مجبور شوم مراسم را ترک کنم، چفیهای را که همراهم بود روی او انداخته بودم و مدام دعا میکردم خوابش عمیق و طولانی بماند تا بتوانم از این فرصت بینظیر استفاده کنم. لطف خدا شامل حالم شد و پسر کوچکم تا پایان مراسم خواب ماند. به همین دلیل توانستم از تکتک لحظههای آن دیدار رؤیایی بهره ببرم. امروز همه اعضای خانوادهمان دلتنگ آن لحظهها، آن تماشا و آن دیدار هستیم.
ضرورت روایتگری تشییع رهبر شهید برای نسلهای آینده
اکبری در ادامه با اشاره به مراسم تشییع رهبر شهید گفت: مراسم تشییع، یکی از بزرگترین مناسک دینی ماست و در طول تاریخ نیز بدرقه و تشییع شخصیتهای بزرگ، همواره به رویدادهایی ماندگار و اثرگذار تبدیل شده است. تشییع باشکوه حضرت امام خمینی(ره) نیز یکی از همان صحنههای تاریخی بود که اگرچه بسیاری از ما آن روز حضور نداشتیم، اما آنقدر درباره آن شنیدهایم که به خاطرهای جمعی برای ملت ایران تبدیل شده است.
وی افزود: اما امروز با شرایط متفاوتی روبهرو هستیم. رهبر شهید، نخستین ولیفقیه شهید در دوران غیبت امام زمان(عج) هستند و به همین دلیل، یقین دارم مراسم تشییع و بدرقه ایشان از جهات مختلف، حتی اثرگذارتر خواهد بود و نگاه بسیاری از مردم جهان به این مراسم دوخته میشود. حضور تکتک ما در این مراسم، هم برای ثبت و تجربه این بدرقه تاریخی ارزشمند است و هم برای اینکه بعدها بتوانیم آنچه را با چشم خود دیدهایم، برای مردم، فرزندانمان، نسلهای آینده، مسلمانان و حتی آزادیخواهان جهان روایت کنیم.
نویسنده کتاب تقریظشده «آخرین فرصت» ادامه داد: انشاءالله بتوانیم با حضوری باشکوه، دستکم ذرهای از حقی را که حضرت آقا بر گردن همه ما دارند ادا کنیم؛ حقی که با هدایتهای ایشان، اندیشه اسلامی و ایرانی را در وجود ما پرورش داد، عزت، استقلال و آزادی کشورمان را حفظ کرد، تمامیت ارضی ایران را پاس داشت و همواره برای ملت ایران غرورآفرین بود. ما هرچه داریم، مدیون سالها مجاهدت و هدایتهای ایشان هستیم و امروز فرصت آن است که با حضوری پرشور، بخشی از این حق را جبران کنیم.
وی با تأکید بر اهمیت ثبت این رویداد تاریخی گفت: حضور در این مراسم، فقط حضور در یک تشییع نیست؛ بلکه حضور در بخشی از تاریخ ایران و حتی تاریخ آزادیخواهان جهان است. ما این فرصت را داریم که شاهد یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ معاصر باشیم و آن را برای آیندگان روایت کنیم. امیدوارم همه ما بتوانیم در این بدرقه باشکوه حضور داشته باشیم و سهم خود را در ثبت این مقطع تاریخی ایفا کنیم.
اکبری در پایان با اشاره به اهمیت حضور مردم در مراسم تشییع رهبر شهید اظهار کرد: امیدوارم خداوند این توفیق را به همه ما بدهد که با حضوری پرشور، مردی را بدرقه کنیم که همه عمر خود را برای عزت اسلام، ایران و مردم این سرزمین صرف کرد و ما نیز بتوانیم در حد توان، قدردان این سالها مجاهدت و ایستادگی باشیم. حضور باشکوه مردم در آیین بدرقه رهبر شهید، جلوهای از خونخواهی ایشان نیز خواهد بود. این حضور گسترده، پیامی روشن به جهانیان و بهویژه دشمنان کشور و دین ما میدهد که ملت ایران و امت اسلامی این جنایت بزرگ را نه فراموش کردهاند و نه خواهند بخشید و همچنان خود را خونخواه شهیدان، بهویژه رهبر فرزانه و شهید خود، میدانند. این بدرقه عظیم در قاب نگاه جهانیان، نشان میدهد که انقلاب اسلامی همواره در مسیر مبارزه و در امتداد راه حضرت امام حسین(ع) حرکت کرده و این مسیر ادامه خواهد داشت.
