عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ با یکی از جذابترین مسابقات این دور به پایان رسید؛ جدالی میان دو تیمی که فلسفههای متفاوتی برای رسیدن به پیروزی داشتند. اسپانیا مطابق انتظار مالکیت توپ را در اختیار گرفت و با گردش سریع پاسها، کنترل جریان مسابقه را به دست آورد. در سوی دیگر، بلژیک با اتکا به کیفیت ستارههای هجومی خود و ضدحملههای سریع، به دنبال غافلگیر کردن شاگردان لوئیس دلافوئنته بود.
از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که اسپانیا قصد ندارد توپ را از دست بدهد. رودری و فابیان رویز نبض میانه میدان را در اختیار گرفتند و لامین یامال، دنی اولمو و الکس بائنا بارها دفاع بلژیک را مجبور به عقبنشینی کردند. با وجود این برتری، نخستین دقایق مسابقه با درخشش تیبو کورتوا همراه بود؛ دروازهبانی که چند واکنش متوالیاش اجازه نداد اسپانیا خیلی زود به گل برسد.
فشار مداوم لاروخا سرانجام در دقیقه ۲۹ نتیجه داد. فابیان رویز با حضور بهموقع در پشت محوطه جریمه و ضربهای دقیق، کورتوا را مغلوب کرد تا اسپانیا مزد نمایش برتر خود را بگیرد.
گل نخست، مسابقه را از حالت محتاطانه خارج کرد و بلژیک را مجبور به جلو آمدن ساخت. شاگردان دومنیکو تدسکو به تدریج جسورتر شدند و در دقیقه ۴۰ روی یکی از معدود حملات جدی خود، به گل مساوی رسیدند. شارل دکتلار با استفاده از فضای ایجادشده در قلب خط دفاع اسپانیا، کار را به تساوی کشاند تا نیمه نخست با نتیجه ۱-۱ به پایان برسد.
اگر نیمه نخست بیشتر نبرد تاکتیکی بود، نیمه دوم به جنگی تمامعیار تبدیل شد.
شدت برخوردها افزایش یافت، بازی ریتم بسیار بالاتری پیدا کرد و هر دو تیم با حملات پیاپی، دروازه یکدیگر را تهدید کردند.
بلژیک شروع بهتری داشت. کوین دیبروین و مکسیم دیکویپر دو فرصت مناسب برای گلزنی به دست آوردند، اما اونای سیمون اجازه نداد نتیجه تغییر کند.
با گذشت زمان، اسپانیا دوباره کنترل مسابقه را به دست گرفت. رودری با آرامش همیشگی جریان بازی را مدیریت میکرد و فابیان رویز بار دیگر نقش مهمی در انتقال توپ داشت. در کنارهها، لامین یامال بارها با حرکات انفجاری خود مدافعان بلژیک را به دردسر انداخت و میکل اویارزابال نیز چند بار در موقعیت گلزنی قرار گرفت.
برتری اسپانیا تنها در چشم مشخص نبود؛ آمار نیز آن را تأیید میکرد. لاروخا با ثبت ۲.۰۸ امید گل (xG)، چندین موقعیت جدی خلق کرد، در حالی که بلژیک در مجموع مسابقه تنها ۰.۳۸ xG تولید کرد؛ آماری که نشان میداد شاگردان دلافوئنته، تیم برتر میدان بودند.
اگر مسابقه تا دقایق پایانی مساوی مانده بود، مهمترین دلیلش تیبو کورتوا بود.
دروازهبان باتجربه بلژیک بارها مقابل ضربات یامال، اویارزابال و اولمو ایستاد و با واکنشهای فوقالعاده خود امیدهای تیمش را زنده نگه داشت.
اما فوتبال گاهی بیرحمتر از آن است که اجازه دهد بهترین بازیکن میدان، پایان خوشی داشته باشد.
کورتوا در میانه نیمه دوم دچار مصدومیت شد و نتوانست به بازی ادامه دهد. خروج او، ضربهای روحی به بلژیک وارد کرد؛ تیمی که ناگهان مهمترین ستون دفاعی خود را از دست داد.
ورود سِن لامنس، دروازهبان جوان بلژیک، اگرچه اجتنابناپذیر بود، اما فشار روانی روی خط دفاع را دوچندان کرد.
لوئیس دلافوئنته بار دیگر نشان داد چرا یکی از موفقترین مربیان سالهای اخیر فوتبال اسپانیاست.
او در دقایق پایانی، میکل مرینو را به زمین فرستاد؛ تصمیمی که کمتر از دو دقیقه بعد، نتیجه مسابقه را تغییر داد.
در دقیقه ۸۸، شوت پائو کوبارسی را لامنس ناقص دفع کرد و توپ مقابل پای مرینو افتاد. هافبک اسپانیا بدون کوچکترین تعلل، توپ برگشتی را وارد دروازه کرد تا ورزشگاه سوفی منفجر شود.
بلژیک در دقایق پایانی با تمام توان برای جبران نتیجه حمله کرد، اما دفاع منظم اسپانیا اجازه خلق موقعیت جدی را نداد و لاروخا با حفظ برتری، بلیت نیمهنهایی را به دست آورد.
حالا شاگردان لوئیس دلافوئنته باید در یکی از بزرگترین مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ برابر فرانسه قرار بگیرند؛ تیمی که ساعاتی قبل با شکست مراکش راهی جمع چهار تیم پایانی شده بود.
این مسابقه، تقابل دو مدعی اصلی قهرمانی، دو نسل متفاوت از ستارههای فوتبال اروپا و شاید زودهنگامترین فینال این جام خواهد بود.
بلژیک اما با وجود حذف، تصویری آبرومند از خود بر جای گذاشت. آنها مقابل تیمی شکست خوردند که در اکثر دقایق مسابقه برتر بود، اما اگر تیبو کورتوا تا پایان درون دروازه میماند، شاید سرنوشت بازی شکل دیگری پیدا میکرد.
گاهی فوتبال را تاکتیکها تعیین میکنند، گاهی ستارهها؛ و گاهی فقط یک تعویض. اسپانیا، جمعهشب در اینگلوود، با تعویض طلایی لوئیس دلافوئنته و گل میکل مرینو، راه خود را به نیمهنهایی باز کرد؛ جایی که فرانسه انتظارش را میکشد.
