به گزارش پارسینه، باستانشناسان از یکی از مهمترین اکتشافات سالهای اخیر در مصر خبر دادند؛ کشف ۱۸ گورستان باستانی در سواحل مدیترانه که در میان آثار بهدستآمده از آنها، ۲۴ «زبان طلایی» قرار دارد.
این قطعات طلایی در دهان برخی از مردگان گذاشته شده بود؛ اقدامی که بر اساس باورهای مصر باستان، به فرد متوفی امکان سخن گفتن در جهان پس از مرگ را میداد.
این محوطه باستانی در حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب اسکندریه قرار دارد و احتمال میرود بخشی از شهر باستانی «لوکاسپیس» باشد؛ شهری که از دوره هلنیستی تا عصر بیزانس از مراکز مهم اقتصادی و شهری منطقه مدیترانه به شمار میرفت.
از میان آرامگاههای کشفشده، ۱۱ مقبره در دل صخرهها و در عمق حدود هشت متری زمین ساخته شدهاند و هفت مقبره دیگر با استفاده از سنگ آهک در سطح زمین قرار دارند. بسته ماندن برخی از این آرامگاهها باعث شده بسیاری از آثار در شرایطی کمنظیر و دستنخورده باقی بمانند.
در جریان کاوشها، آثار ارزشمندی از جمله سفالینههای سالم، محرابهای سنگ آهکی، حوضچههای آیینی و بخشهایی از معماری مرتبط با مراسم تدفین کشف شد. یکی از مهمترین یافتهها، مجسمه نیمهتمام مرمری الهه آفرودیت بود که در کنار یک «دروازه خیالی» تدفین قرار داشت و ترکیب باورهای مصری و یونانی را نشان میدهد.
همچنین یک تابوت گرانیتی ۲.۵ متری با درپوش اصلی خود کشف شد که بقایای یک ابوالهول گچی را درون خود جای داده بود. پژوهشگران همچنان در حال بررسی هویت فرد مدفون در این آرامگاه هستند.
کارشناسان معتقدند این یافتهها نشان میدهد آیینهای تدفین مصر باستان در دورههای بطلمیوسی و رومی نیز ادامه داشته و تحت تأثیر فرهنگهای یونانی و رومی تغییر و تکامل یافته است. با این کشف، تعداد محوطههای تدفینی شناختهشده در این بخش از سواحل مدیترانه به حدود ۴۵ مورد رسیده است.
