احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی، در یادداشتی تحت عنوان «معطل چه هستند؟» در کانال تلگرامی خود نوشت:
«متأسفانه دوباره کشور ما به شرایطی بازگشته است که هر توصیه و پیشنهاد دلسوزان کشور برای گذر از بحرانها و کاهش هزینهها، با حجم سنگینی از توهین و تهدید و تهمت و فشار روبرو میشود!
ادبیات صلحخواهی و ضدجنگ عملاً در حال تبدیل شدن به اتهام «همدستی با آمریکاست!» واکنشها به بیانیهی سیدمحمد خاتمی این نکته را به وضوح نشان میدهد!
برای پرهیز از مواضع تهمت، به نظرم از این پس لازم نباشد دلسوزان شناختهشدهی کشور وارد مجادلاتی شوند که جناح تندرو قادر به نسبت دادن تمام ناکامیهای عملی خود به آنها باشد.
استراتژی همیشگی این طیف همین بوده است.
در واقع میتوان معادله را عوض کرد.
تندروها اهل شعارند و ما هم متأسفانه سادهایم و اصل شعارهای بیپایه و اساس آنها را به چالش میگیریم. همین چالش لفظی بهانهای در اختیار آنان قرار میدهد تا علت عملی نشدن شعارهایشان را به همان چالشگران منسوب کنند و در نتیجه آنها را به اتهامِ «همدستی با دشمنان» به صورت هدفی مشروع برای سرکوب در آورند و خود را تبرئه کنند!
خب این چه کار و وظیفهای است که ما به عهده گرفتهایم؟
به نظرم به جای به چالش کشیدن اصلِ شعار تندروها، باید چالش را متوجه عملی نکردن آن شعارها کرد!
آنها طی سالیان دراز بیتوجه به واقعیتها و هزینهها، شعارهای دهانپرکن بسیاری دادهاند و چون هیچکدام از آنها محقق نشده است، بلااستثناء تقصیر ناکامی خود را به گردن منتقدان دلسوز انداختهاند. خب، از این پس اعلام میکنیم که دیگر منتقدی برای اصل شعارهای آنان وجود ندارد! فقط باید به آنچه وعده داده و میدهند عمل کنند!
به قول آقای پزشکیان این گوی و این میدان! معطل چه هستند؟»
