به گزارش جمعه شب ایرنا، متن بیانیه انجمن علمی حقوق کودک ایران به شرح ذیل است:

انجمن علمی حقوق کودک ایران، ضمن ابراز عمیق‌ترین مراتب تأسف و تأثر خود، حمله به بیمارستان شهید بقایی اهواز را که موجب انتقال اضطراری ۱۲۱ کودک مبتلا به سرطان و ایجاد رعب و وحشت، ناامنی روانی و اختلال در روند درمان این کودکان شده است، به شدیدترین وجه محکوم می‌کند.

کودکانی که در دشوارترین روزهای زندگی خود، با بیماری‌های صعب‌العلاج دست‌وپنجه نرم می‌کنند، بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش، امنیت، مراقبت و حمایت هستند. تحمیل شوک روانی، اضطراب عمیق و احساس ناامنی به این کودکان، آسیبی است که می‌تواند آثار آن تا سال‌ها و حتی سراسر زندگی در سلامت روان، رشد عاطفی و کیفیت زندگی آنان و خانواده هایشان باقی بماند. لذا هیچ ملاحظه نظامی یا سیاسی نمی‌تواند چنین آسیبی را توجیه کند.

این رخداد، در کنار دیگر فجایع انسانی از جمله کشتار دهشتناک دانش‌آموزان در میناب، تصویری تلخ از تداوم چرخه خشونت علیه کودکان را پیش روی جامعه جهانی قرار می‌دهد؛ چرخه‌ای که گویی در آن، کودکان بی‌پناه نخستین قربانیان تصمیم‌هایی هستند که هیچ نسبتی با عدالت، انسانیت و حقوق بشر ندارند.

کودکان، نه طرف مخاصمه‌اند، نه ابزار قدرت‌نمایی سیاسی و نه هزینه‌ای قابل تحمل برای اهداف نظامی. آنان امانت مشترک بشریت‌اند و هر تعرض به امنیت، سلامت و آرامش آنان، تعرض به آینده همه انسان‌هاست. کودکانی که مطابق تمامی اسناد بین‌المللی از جمله کنوانسیون‌های ژنو، قواعد حقوق بین‌الملل بشردوستانه و کنوانسیون حقوق کودک، از حمایت ویژه برخوردارند. مزید آنکه تعرض به مراکز درمانی و ایجاد اختلال در ارائه خدمات پزشکی به کودکان، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشردوستانه، اصل انسانیت و کرامت ذاتی انسان است.

در این میان، پرسشی اساسی بار دیگر وجدان جهانی را به چالش می‌کشد: چگونه ایالات متحده آمریکا که سال هاست نقاب حقوق بشر بر چهره دارد، همچنان از پیوستن به کنوانسیون حقوق کودک سرباز می زند. گویی بازماندگان قبیله اپستین و پیروان کریه فلسفه کودک آزاری، در سایه تزویر و توجیه از هیچ جنایتی در قبال کودکان بی پناه ابا ندارند.

انجمن علمی حقوق کودک ایران تأکید می‌کند که حمایت از کودکان، مرز جغرافیایی، نژادی، مذهبی یا سیاسی نمی‌شناسد. کودک، در هر نقطه از جهان، گرانیگاه کرامت انسانی و صاحب حقوق بنیادین بشری است. سکوت در برابر آسیب‌رساندن به کودکان، به‌ویژه کودکان بیمار، نه‌تنها بی‌اعتنایی به اصول حقوق بشر، بلکه بی‌تفاوتی نسبت به آینده بشریت است.

ما از سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر، یونیسف، سازمان جهانی بهداشت، کمیته حقوق کودک و تمامی نهادهای بین‌المللی مسئول انتظار داریم با انجام تحقیقات مستقل، جمعآوری مستندات دقیق، محکومیت صریح و اتخاذ اقدامات مؤثر، از تکرار چنین رخدادهایی پیشگیری نمایند. در این مسیر، حمایت از کودکان هرگز نباید قربانی ملاحظات سیاسی و منافع ابرقدرت‌ها شود.

انجمن علمی حقوق کودک ایران همچنین از جامعه دانشگاهیان، حقوقدانان، پزشکان، متخصصان سلامت، نهادهای مدنی، رسانه‌ها و اندیشمندان جهان دعوت می‌کند تا با همبستگی علمی، اخلاقی و انسانی، در دفاع از حق کودکان برای برخورداری از امنیت، سلامت و درمان، صدایی واحد و رسا باشند. بی شک، شکل‌گیری مطالبه‌ای جهانی و آگاهانه، مؤثرترین راه برای پیشگیری از تکرار فجایعی است که قربانیان اصلی آن کودکان بی‌دفاع هستند.