به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، اقتصاد ایران در آستانه تجربه یکی از جدیدترین ابزارهای مالی خود قرار گرفته است؛ ابزارهایی که هدف آنها تنها ایجاد یک گزینه تازه برای سرمایهگذاری نیست، بلکه میتواند به تدریج نقش بازار سرمایه را در تأمین مالی صادرات و هدایت ارزهای خرد به سمت بخش واقعی اقتصاد پررنگتر کند. رونمایی از نخستین صندوقهای سرمایهگذاری ارزی، این پرسش را مطرح کرده است که آیا این ابزار میتواند حلقه اتصال میان منابع ارزی مردم، بازار سرمایه و بخش صادرات کشور باشد؟
رونمایی از نخستین صندوقهای ارزی
در هفته های اخیر و با حضور مسئولان اقتصادی، از دو صندوق سرمایهگذاری ارزی که مجوز فعالیت خود را از نهادهای متولی دریافت کردهاند، رونمایی شد. این صندوقها به عنوان نسل جدیدی از ابزارهای مالی معرفی میشوند که امکان سرمایهگذاری مبتنی بر ارز را برای سرمایهگذاران فراهم میکنند.
راهاندازی این صندوقها در شرایطی صورت میگیرد که اقتصاد ایران همزمان با محدودیتهای ناشی از تحریمها، تنشهای منطقهای و افزایش نیاز بنگاههای صادراتمحور به منابع مالی ارزی مواجه است؛ شرایطی که استفاده از ظرفیت بازار سرمایه برای تجهیز منابع را بیش از گذشته ضروری کرده است.
بازاری تازه برای اقتصاد ایران
برخلاف صندوقهای طلا که عمدتاً نقش پوشش ریسک و حفظ ارزش دارایی را ایفا میکنند، صندوقهای ارزی با هدف ایجاد پلی میان منابع ارزی و تأمین مالی فعالیتهای اقتصادی طراحی شدهاند. ایده اصلی آن است که ارزهای خرد و پراکنده مردم که بخش قابل توجهی از آن خارج از چرخه تولید نگهداری میشود، از طریق بازار سرمایه تجمیع و به سمت فعالیتهای مولد هدایت شود.
در صورت تحقق این هدف، بازار سرمایه تنها محل خرید و فروش اوراق نخواهد بود، بلکه میتواند به یکی از مسیرهای تأمین مالی پروژههای صادراتی نیز تبدیل شود.
تأمین مالی صادراتی؛ ایدهای که نیازمند شفافسازی است
یکی از مهمترین اهداف اعلامشده برای صندوقهای ارزی، استفاده از منابع آنها در پروژههای صادراتی عنوان شده است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که بسیاری از بنگاههای صادراتی برای توسعه ظرفیت تولید، تأمین سرمایه در گردش یا اجرای طرحهای توسعهای با محدودیت منابع ارزی روبهرو هستند.
با این حال، هنوز جزئیات نحوه تخصیص منابع این صندوقها به طور کامل مشخص نشده است. از جمله اینکه منابع جذبشده قرار است در چه نوع پروژههایی سرمایهگذاری شود، چه معیارهایی برای انتخاب پروژهها وجود خواهد داشت، کدام صنایع یا شرکتها امکان استفاده از این منابع را خواهند داشت و سازوکار نظارت بر مصرف منابع چگونه خواهد بود.
پاسخ به این پرسشها میتواند میزان استقبال سرمایهگذاران و همچنین موفقیت این ابزار مالی را تا حد زیادی تعیین کند.
فرصتی برای جذب ارزهای خرد
یکی از مهمترین ظرفیتهای صندوقهای ارزی، امکان جذب ارزهای خردی است که طی سالهای گذشته عمدتاً به صورت راکد در اختیار خانوارها باقی مانده است.
در شرایطی که بخشی از منابع ارزی مردم خارج از چرخه رسمی اقتصاد نگهداری میشود، ایجاد ابزاری شفاف، قانونمند و تحت نظارت بازار سرمایه میتواند انگیزه ورود این منابع به اقتصاد را افزایش دهد. در چنین مدلی، سرمایهگذاران ضمن حفظ دارایی خود در قالب ابزارهای مالی ارزی، امکان مشارکت در تأمین مالی فعالیتهای اقتصادی را نیز پیدا میکنند.
اگر این سازوکار با بازدهی مناسب و شفافیت اطلاعاتی همراه باشد، بخشی از منابع ارزی سرگردان میتواند به جای ورود به بازارهای غیرمولد، در خدمت تولید و صادرات قرار گیرد.
راهاندازی صندوقهای ارزی میتواند گامی در جهت تنوعبخشی به ابزارهای تأمین مالی باشد؛ به ویژه برای شرکتهای صادراتمحور که درآمد ارزی دارند و نیازمند منابع ارزی برای توسعه فعالیتهای خود هستند. در این صورت، بازار سرمایه علاوه بر تجهیز پساندازهای ریالی، میتواند در تجهیز منابع ارزی نیز نقشآفرینی کند.
موفقیت صندوقها به شفافیت وابسته است
به نظر میرسد، موفقیت این صندوقها بیش از هر چیز به طراحی دقیق سازوکار اجرایی آنها وابسته خواهد بود. شفاف بودن نحوه سرمایهگذاری منابع، مشخص بودن پروژههای هدف، ارائه گزارشهای مستمر از عملکرد صندوق، تعیین چارچوب مدیریت ریسک و حفظ نقدشوندگی واحدهای سرمایهگذاری، از مهمترین عواملی است که میتواند اعتماد سرمایهگذاران را جلب کند.
از سوی دیگر، هرچه پیوند میان منابع صندوق و پروژههای واقعی صادراتی شفافتر باشد، امکان ایفای نقش مؤثر این ابزار در تأمین مالی اقتصاد نیز افزایش خواهد یافت.
گامی فراتر از یک ابزار سرمایهگذاری
صندوقهای ارزی اگرچه در ظاهر یک ابزار جدید سرمایهگذاری در بازار سرمایه هستند، اما در صورت طراحی و اجرای صحیح، میتوانند به حلقه اتصال میان سرمایههای خرد ارزی، تولید و صادرات تبدیل شوند. در شرایطی که اقتصاد کشور با محدودیت منابع و افزایش نیاز به ابزارهای نوین تأمین مالی روبهرو است، این صندوقها این ظرفیت را دارند که بخشی از ارزهای راکد را به سمت فعالیتهای مولد هدایت کنند.
البته تحقق این هدف، مستلزم شفاف شدن نحوه تخصیص منابع، مشخص شدن پروژهها و شرکتهای بهرهمند و ارائه گزارشهای منظم از عملکرد صندوقهاست. در این صورت، صندوقهای ارزی میتوانند صرفاً یک محصول جدید مالینباشند، بلکه به یکی از ابزارهای نوین تأمین مالی تولید و توسعه صادرات در شرایط ویژه اقتصادی کشور تبدیل شوند.
انتهای پیام/
