به گزاررش خبرگزاری صدا و سیما، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی گفت: کشور ما در منطقه خشک و نیمه خشک جهان قرار دارد، این پدیده دور از ذهن نیست که ما هر چند وقت یکبار با مسئله خشکسالی مواجه شویم، بنابراین باید به این مسئله به صورت ویژه توجه کنیم. حجم بارندگی‌ها در چند ماه گذشته، در زمستان و بهار امسال در مقایسه با بهار سال قبل ۲۶ درصد کاهش پیدا کرده است و میزان ذخیره آب سد‌ها هم به همین دلیل کم شده است. حفر چاه‌های متعدد هم آثار نامناسبی به دنبال داشته است؛ این موضوع می‌تواند به فرونشست زمین و عوارض زیست‌محیطی منجر شود؛ از طرفی گرمای هوا در این ایام مشکلات را دو چندان کرده زیرا دما در مقایسه با زمان مشابه در سال‌های گذشته هفت تا هشت درجه افزایش پیدا کرده که تمام این عوامل دست به دست هم داده و کم آبی را تشدید کرده و منجر به افزایش مصرف آب و برق شده است.

 

پیمان فلسفی در خصوص مطرح شدن انتقال آب از دریای عمان به تهران یادآور شد: بحث انتقال آب از دریای عمان مدتی است که مطرح شده، اما رساندن این آب به پایتخت هزینه‌های بالایی را به همراه دارد. همچنین باید هزینه شیرین‌سازی آب نیز مورد توجه قرار گیرد؛ با این حال، فناوری‌های مربوط به آب شیرین کن در دوران کنونی به پیشرفت‌های قابل توجهی دست یافته است. امکان شیرین سازی آب دریا برای مصارف شرب نیز وجود دارد. برخی از کشور‌ها از آب شیرین شده دریا‌ها برای مصارف کشاورزی نیز استفاده می‌کنند. البته این روند اگر در حاشیه سواحل و در کنار دریا انجام شود، استقرار صنایع و کارخانجات در این مناطق مشکلی نخواهد داشت.

 

نماینده تهران در مجلس افزود:انتقال آب از یک مکان به مکان دیگر، به ویژه برای تأمین آب کارخانه‌ای در کویر، هزینه‌های بالایی به همراه دارد؛ هزینه‌های شیرین‌سازی و انتقال آب بسیار زیاد است و نیازمند سرمایه‌گذاری کلان است.

 

نماینده تهران در مجلس گفت: طرح‌های فعلی مربوط به تأمین آب تهران هنوز قانونی نیست و اطلاعات دقیقی در این زمینه ارائه نشده، بدون ارائه توجیه فنی و کارشناسی مناسب، احتمال اجرایی شدن این طرح بعید است و از نظر اقتصادی نیز انتقال آب از چنین فاصله‌ای به تهران منطقی نیست. در حال حاضر مصرف آب شرب و بهداشتی در کشور یکی است و باید به جای انتقال آب، به برنامه‌ریزی اصلاح زیرساخت‌های شبکه توزیع آب تهران و تصفیه پساب برای آبیاری فضای سبز توجه کنیم. انتقال آب، توجیه اقتصادی، به ویژه برای تهران ندارد؛ اگر قرار بود چنین طرحی اجرایی شود برای استان سیستان و بلوچستان عملیاتی می‌شد و برای پایتخت توجیه فنی، علمی و اقتصادی ندارد و احتمال دارد از لحاظ علمی این مهم ممکن شود، اما از نظر اقتصادی امکان پذیر نیست، به اعتقاد بنده برای رفع تشنگی پایتخت باید روش‌های دیگری دنبال شود. 

 

پیمان فلسفی باز چرخانی آب را از مهمترین مسیر‌های کنترل اسراف دانست و ادامه داد: امروزه آب شرب و بهداشتی از یکدیگر تفکیک نشده است، در هیچ جایی چنین مهمی مرسوم نبوده است و باید برای اصلاح زیرساخت‌های شبکه انتقال آب پایتخت برنامه ریزی داشته باشیم، ضمن اینکه انتقال آب از سد طالقان به پایتخت، ایجاد تصفیه خانه آب، بهره برداری از آبیاری پساب‌ها برای درختان و فضای سبز از جمله راهکار‌هایی است که می‌توان این کم آبی را کنترل کرد. در برنامه هفتم پیشرفت، بحث مدیریت یکپارچه آب آورده شده است، اما موضوعی با عنوان مدیریت آب با انتقال آب عنوان نشده است؛ این موضوع برای تهران توجیه ندارد. البته در نظر داشته باشیم برنامه هفتم رویکردی استانی ندارد و تمام موضوعات را در سطح ملی می‌سنجد، حتی اگر انتقال آب در جای دیگری توجیه داشته باشد، بعید می‌دانم در مدیریت مصرف آب تهران مورد توجه قرار گیرد.