اسدالله امرایی مترجم و روزنامه نگار با بیان این مطلب که بیشتر سوژههایی که ما در آثار ابراهیم حقیقی در مجموعه تیغ اندیشیها میبینیم در زندگی با آن روبهرو شدهایم؛ گفت: اتفاقا لبه تیغ در حوزه ادبیات و اسطورهها به ویژه اسطورههای یونان بسیار تیز است و معروفترین تیغ تاریخ، شمشیر داموکلس است و همیشه بالای سر ما هست.
به گفته امرایی، تیغ از جمله کلماتی است که در زبان فارسی کلمات متعددی با تعابیر مختلفی با آن ساخته شده و در این مجموعه به نوعی شاهد آثاری هستیم که بخشی از این تعابیر را به تصویر کشیده است.
عباس مشهدی زاده مجسمه ساز پیشکسوت گفت: ابراهیم حقیقی یکی از هنرمندان هم عصر من است که همواره آثار و بازتاب آثارش را در فضای فرهنگی و هنری ایران دنبال کردهام و به نظرم حقیقی جز هنرمندان خوش فکر و خوش ایدهای به شمار میرود و آثارش مورد توجه مخاطب جدی و مخاطب عام هنرهای تجسمی قرار میگیرد.
علی رویین تن کارگردان سینما هم گفت: وقتی به مجموعه آثاری که ابراهیم حقیقی انجام داده نگاه میکنم؛ با مجموعه آثار متنوع و جسورانهای روبهرو میشوم که هر یک به نوعی قابل تامل هستند. انگار این هنرمند هر روز میزان خلاقیتاش افزوده میشود و اهل درجا زدن و تکرار یک ایده نیست.
رویین تن ادامه داد: حقیقی در این مجموعه که نخستین اثر آن در سال ۱۳۴۹ خلق شده و تا سال جاری ادامه داشته برخورد بسیار هوشمندانهای با تیغ کرده و به نوعی این نمایشگاه سرگذشت تیغ است. او در این مجموعه به سراغ انواع مختلف تیغها رفته اما این تنوع موجب نشده تا ماهیت تیغ زیر سوال برود. او در این مجموعه با آثار مهم فرهنگی و هنری جهان شوخی کرده و بر همه آنها تیغ کشیده است.
رویین تن افزود به نظرم ابراهیم هنرمند ناتمام هم عصر ماست و در هر اثر حرف تازهای برای ما به ارمغان میآورد.
لیلی گلستان گالری دارو مترجم نیز در این مراسم هم گفت: ابراهیم حقیقی یکی از باسوادترین و با اخلاقترین گرافیستهای ایران است و ابداع چندین خط را نیز در کارنامه هنری خود دارد ومجموعهای از آثاری که با این خطوط ابداع کرده را در گالری گلستان به نمایش گذاشته است.
او افزود: ابداع کلمه تیغ اندیشی و حکایت آن برای من بسیار جذاب و دیدنی است و به نظرم، حقیقی در این مجموعه بسیار نوآورانه و جسورانه رفتار کرده است
.با وجود این که کارهای این مجموعه بسیار کوچک هستند اما تاثیر بسیار عمیقی بر مخاطب میگذارند.
حسین نوروزی گرافیست هم گفت: در روزگاری که بخش بزرگی از هنر تجسمی ایران به تولید تصاویر بیخطر، تزئینی و اینستاگرام پسند تن داده، نمایشگاه تازه ابراهیم حقیقی ناگهان مثل تیغی روی پوست آرام عادت کشیده میشود؛ نه از آن تیغهایی که صرفا زخم میزنند، بلکه از آنهایی که پیش از بریدن، تصویر آدم را در خود منعکس میکنند.
او افزود:حقیقی در این مجموعه سراغ «تیغ» رفته است؛ شیئی کوچک، سرد، روزمره و در عین حال هراسآور. انتخابی که در نگاه اول ممکن است نوعی بازی فرمال یا نوستالژیک به نظر برسد، اما هرچه بیشتر در آثار پیش میرویم، روشن میشود که مساله فقط یک شیء نیست؛ مساله تاریخ خشونت است، تاریخ حذف، تاریخ بریدن. و شاید مهمتر از همه، تاریخ زیستن در جامعهای که سالهاست با لبههای تیز واقعیت کنار آمده است.
