به گزارش مشرق، کبری آسوپار طی یادداشتی در روزنامه فرهیختگان نوشت: دیروز مقابل مقامات سیاسی کشورها که برای ادای احترام به رهبر شهید انقلاب اسلامی به مصلای تهران آمده بودند، نه فقط پیکر یک مقام عالیرتبه سیاسی، بلکه چهارچوب روشنی از یک ایدئولوژی برحق به نمایش گذاشته شد، بیآنکه هیچ ابهام و ایهامی در میان باشد. تابوتها دیروز مانیفستی را تبیین میکردند که آیتالله سیدعلی خامنهای یک عمر آن را زیسته بود و اگر کسی در دوران حیات او ابعاد فکری و مدل زیست آیتالله شهید را درک نکرده بود، حالا این تابوتهای او و خانوادهاش بودند که مقابل چشم دنیا ایدئولوژی خود را تبیین میکردند.
ابعاد این ایدئولوژی را که از مراسم دیروز فهم میشد، میتوان اینگونه بیان کرد که:
اولاً آیتالله خامنهای، رهبری نیست که به وقت جنگ یا خطر جانی، خاک کشورش را ترک کند. او وقتی مسئولیت یک کشور را بر عهده گرفته، تا پایان هم در همان خاک باقی میماند، حتی اگر قرار باشد این ماندن به بهای جان او و جان اعضای خانوادهاش تمام شود. شهادت او در خانه و محل کارش این پیام را مخابره کرد که او نه شاهان پهلوی است که به زور اسلحه کسی از ایران بروند یا از ترس جان بگریزند و نه رؤسایجمهور افغانستان و سوریه و...ثانیاً او همه عمر از تروریسم دولتی و ذات ضد حقوق بشری آمریکا و اسرائیل گفته بود و همه آنهایی که روز جمعه از کشورهای مختلف در مصلای تهران حضور یافتند، نتیجه حقوق بشر غربی و استبداد و جنایت نهادینهشده در هویت آمریکا و اسرائیل را در مقابل خود یافتند؛ که اگر کسی تسلیم زورگویی استکبار جهانی نشود، باید حذف شود، درحالیکه ملتی را بهعنوان حامیان و پایگاه اجتماعی با خود به همراه دارد و غرب هم مدعی دموکراسی در همه دنیا و برای همه ملتهاست! ثالثاً اسرائیل و آمریکا تبلیغ میکنند که غیرنظامیان را در جریان جنگ به ایران هدف قرار ندادهاند و برای مثال نقض این ادعا، همان تابوتهای دختر و عروس و داماد و نوه ۱۴ ماهه رهبر در کنار تابوت رهبر کفایت میکند. رسانههای جهان که اخبار حضور مقامات خارجی در ایران را پوشش میدهند، لاجرم باید به مخاطبان خود بگویند که چرا آنجا پنج تابوت بود و چرا یکی از تابوتها کوچک بود.کودککشی و غیرنظامیکشی از سویی و ترور در منزل و محل کاری غیرنظامی که درگیر جنگ نیست از سویی دیگر بهمثابه یک پرچم حقانیت عمل میکند. آمریکا و اسرائیل گرچه تلاش کردند به هر قیمتی رهبر انقلاب اسلامی را ترور کنند، اما این «به هر قیمتی» به ضد خودش تبدیل شد و از یکسو مظلومیت رهبر ایران و ایدئولوژی عاشورایی او را به رخ جهانیان کشید و از سویی دیگر قساوت و بیقاعدگی طرف مقابل در جنگ را نشان داد که برای مقابله با ملتی که نمیخواهد مقابل آنها تسلیم شود، از هیچ جنایتی فروگذار نخواهد کرد.
همه آنهایی که دیروز از کشورهای مختلف در مقابل پیکرهای رهبر شهید ما و خانوادهاش حضور یافتند، میدانند و دیروز مقابل چشمشان قرار گرفت که خامنهای شهید نه در میدان جنگ و نه در محلی نظامی، بلکه در خانه و محل کارش و همراه خانوادهاش هدف قرار گرفت و میدانند این امر خلاف کنوانسیونهای بینالمللی حقوق جنگ است.خامنهای شهید اما فراتر از همه این موارد، دیروز با پیکرش، با پیکر اعضای خانوادهاش و با نحوه شهادت و ایستادگیاش ایدئولوژی اصلی خود را بهمثابه یک دیپلماسی اثرگذار به رخ جهان کشید. او خود، خودش را بیپرده نشان داد؛ کسی که همواره ایدئولوژی روشنی داشته و مبلغ آن بوده است، زندگی بر مبنای الگو گرفتن از امام حسین علیهالسلام. او هیچگاه تلاش نکرد مواضع یا عملکرد خود را با مصادره سیره اهلبیت علیهمالسلام یا وقایع تاریخی صدر اسلام برحق نشان دهد، در عوض کوشید تا آنجا که میتواند بیهیچ خودنمایی و فخرفروشی، در مسیر آنچه اهلبیت(ع) گفتهاند، زیست کند؛ و آخرین الگوبرداریاش هم عدم بیعت با یزید زمانه بود. اینگونه شد که پایانبندی زندگی دنیایی او به نحوی رقم خورد که برای همگان یادآور عاشورا شد، حتی با یک علیاصغر زیبای ۱۴ ماهه؛ و البته که تنها کسانی عاشورایی میمیرند که حسینی زندگی کرده باشند. سید حسن نصرالله میگفت «لبیک یا حسین یعنی تو و مالت، زن و فرزندانت، در این معرکه باشید!» و دیروز تابوتهای رهبر شهید و اعضای خانوادهاش به مهمانان خارجی خود گفتند اینک این ماییم و دیپلماسی عزت ما که به شما مخابره میشود؛ ما ایستادهایم. در روزهای آینده این هفته، روزهایی که جهان مردم ایران را در صحنه میثاق ابدی با رهبر شهید ببیند، پیام مردم ایران را هم درخواهد یافت.
