عصرایران- زیردریایی USS Scorpion از کلاس Skipjack یکی از زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای نیروی دریایی آمریکا بود که در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت شد. این شناور با بهره‌گیری از پیشرانه هسته‌ای، توان انجام مأموریت‌های طولانی‌مدت در اعماق دریا را داشت و از پیشرفته‌ترین تجهیزات زیرسطحی دوران جنگ سرد به شمار می‌رفت.

در ۲۲ مه ۱۹۶۸، Scorpion پس از پایان مأموریتی در دریای مدیترانه و در مسیر بازگشت به آمریکا، ارتباط خود را با مرکز فرماندهی از دست داد. پس از چند روز بی‌خبری، عملیات گسترده جست‌وجو آغاز شد، اما هیچ اثری از این زیردریایی پیدا نشد.

چند ماه بعد، بقایای Scorpion در عمق بیش از سه هزار متری اقیانوس اطلس، در جنوب غربی جزایر آزور، کشف شد. بررسی‌ها نشان داد این زیردریایی بر اثر حادثه‌ای شدید به کف اقیانوس سقوط کرده و تمام ۹۹ خدمه آن جان خود را از دست داده‌اند.

با وجود تحقیقات گسترده، نیروی دریایی آمریکا هرگز علت قطعی این سانحه را اعلام نکرد. در طول سال‌های گذشته فرضیه‌های مختلفی از جمله نقص در اژدر، انفجار داخلی، خرابی سامانه‌های فنی یا حتی برخورد با یک زیردریایی دیگر مطرح شده است، اما هیچ‌یک به‌طور رسمی تأیید نشده‌اند.

برخی اسناد منتشرشده در سال‌های بعد نشان می‌دهد این زیردریایی پیش از آخرین مأموریت خود با برخی مشکلات فنی مواجه بوده، اما کارشناسان معتقدند شواهد موجود برای نسبت دادن حادثه به یک عامل مشخص کافی نیست.

غرق شدن USS Scorpion در کنار حادثه زیردریایی شوروی K-129، از مهم‌ترین سوانح دریایی سال ۱۹۶۸ به شمار می‌رود؛ سالی که به یکی از مرموزترین دوره‌ها در تاریخ عملیات زیردریایی‌های دوران جنگ سرد تبدیل شد.

امروزه بقایای Scorpion همچنان در اعماق اقیانوس اطلس باقی مانده است و با وجود پیشرفت فناوری‌های اقیانوس‌شناسی، علت دقیق نابودی این زیردریایی همچنان یکی از معماهای حل‌نشده تاریخ نیروی دریایی آمریکا محسوب می‌شود.