نصرالله رادش بازیگر سینما و تلویزیون، پیش از نمایشگاه نقاشی، نمایشگاه مجسمههایش را با عنوان «صورتک» برگزار کرده بود. او در یک نشست خبری درباره آثار نمایشگاه صورتک گفته بود: ساخت مجسمههایم را از زمان دانشجویی در سال ۱۳۶۸ و با خمیر نان بربری شروع کردم اما این سی قطعه صورتک، محصول ۲ سال کار غیرمداوم است. در واقع حاصل این سالها، چهل صورتک بود، اولین بار یکی از آنها را به مهران مدیری تقدیم کردم و بعد از بین آنها که هفت سال از ساختشان میگذشت؛ سی صورتک متفاوت و غیر تکراری را با وسواس زیاد برای نمایشگاه انتخاب کردم.
رادش گفت: عاشق کارهایی هستم که برنامهریزی ندارند؛ در مجسمهسازی چون کار انفرادی است، میتوانم این بیبرنامگی را داشته باشم و همین هم برایم لذتبخش است. من حافظه خوبی ندارم و حتی وقایع دیروز را به یاد نمیآورم اما از بچگی تا امروز، چهره آدمها را به خوبی به خاطر میسپارم. شاید بسیاری از این چهرهها را که اکنون تبدیل به صورتکهای نمایشگاهم شدهاند، جایی دیدهام و بعد ناخودآگاه آنها را با هم میکس کرده، از دریچه تخیل میگذرانم و در نهایت تبدیل به یک تصویر ذهنی میکنم.
