به گزارش روز شنبه ایرنا به نقل از پایگاه خبری فوکوس آفریکا، فرانسه و مغرب قصد دارند روابط خود را با یک پیمان دوستی جامع به سطح جدیدی ارتقا دهند.
روز پنجشنبه، ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۶(۲۵ تیر) دولتهای هر دو کشور برای اولین بار از سال ۲۰۱۹ (۱۳۹۷) در رباط برای رایزنیهای سطح بالا ملاقات و درباره توافقنامههای جدید حوزههای امنیت، انرژی، حمل و نقل، آب، آموزش، فرهنگ و دفاع رایزنی کردند.
این پانزدهمین کنفرانس بین دولتی فرانسه و مغرب در این کشور بود که ۱۲ وزیر فرانسوی در سفر به رباط با همتایان مغربی خود گفت وگو کردند.
دو طرف این دیدارها را نشانه نزدیکی روابط توصیف کردند که با سفر رسمی امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه در اکتبر ۲۰۲۴ (مهر ۱۴۰۳) آغاز شد.
از زمان سفر رسمی مکرون، تماسهای سیاسی به طور قابل توجهی افزایش یافته است. به گفته هر دو دولت، حدود ۲۰ وزیر مغربی برای مذاکره به فرانسه سفر کردند. مقامات دولتی فرانسه ۱۶ بار از مغرب بازدید کردند. در مجموع، از اکتبر ۲۰۲۴ تاکنون بیش از ۴۰ جلسه سیاسی و بازدیدهای سطح بالا انجام شده است.
سفر قریب الوقوع پادشاه مغرب به فرانسه
سباستین لکورنو نخست وزیر فرانسه اعلام کرد که سفر رسمی برنامهریزیشده پادشاه مغرب به کشورش قرار است به یک پیمان دوستی جدید منجر شود.
نخست وزیر فرانسه این توافق را «خارج از چارچوب معمول» توصیف کرد و اظهار داشت که این اولین توافق خواهد بود که فرانسه با یک کشور خارج از اتحادیه اروپا منعقد میکند.
یک هیات کارشناسی فرانسوی-مغربی در حال حاضر روی متن این توافق کار میکنند.
فرانسه و مغرب قصد دارند همکاریهای خود را در مبارزه با تروریسم، قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان، جرایم سازمانیافته و مهاجرت نامنظم تعمیق بخشند. لکورنو از همکاری نزدیک بین پلیس، قوه قضائیه و سرویسهای امنیتی هر دو کشور صحبت کرد.
تحلیل کارشناسان درباره روابط دو کشور
به باور کارشناسان، از منظر سیاستهای توسعه و پویاییهای منطقهای، میتوان این نزدیکی روابط را در چند سطح تحلیل کرد:
۱. چرخش استراتژیک فرانسه، پس از دورهای از تنش و سردی در روابط (بهویژه بر سر مسئله ویزا و مواضع پیرامون صحرای غربی)، فرانسه اکنون با حمایت صریح از موضع مغرب در حال بازتعریف نقش خود به عنوان یک شریک «مورد اعتماد» است. این چرخش نشاندهنده درک پاریس از واقعیتهای جدید ژئوپلیتیک است که در آن مغرب به عنوان یک تثبیتکننده کلیدی در منطقه غرب آفریقا و ساحل شناخته میشود.
۲. توافقنامه دوستی و همکاریهای چندجانبه، امنیت: همکاریهای امنیتی جدید احتمالاً شامل تبادل اطلاعاتی پیشرفته در حوزه مبارزه با تروریسم و مدیریت مهاجرتهای غیرقانونی خواهد بود که مستقیم بر ثبات اجتماعی در هر دو کشور تأثیر میگذارد.
انرژی و توسعه: پروژههای انرژی (احتمالاً با تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر) نشاندهنده تغییر مسیر مغرب از یک اقتصاد وابسته به کشاورزی و فسفات به یک هاب انرژی مدرن است که میتواند به جذب سرمایهگذاریهای مستقیم خارجی و بهبود شاخصهای توسعه انسانی کمک کند.
۳. تاثیر بر پویاییهای جمعیتی و مهاجرت، مغرب به دلیل موقعیت جغرافیاییاش، نه تنها کشوری مبدأ برای مهاجران، بلکه یک کشور ترانزیت مهم برای مهاجران سایر کشورهای آفریقایی است. این همکاری نزدیکتر با فرانسه میتواند مدیریت مرزها را ساختارمندتر کندو با تزریق سرمایه به پروژههای توسعهای، بخشی از فشارهای اقتصادی که عامل اصلی مهاجرت جوانان مغربی به اروپا است را کاهش دهد.
۴. تقابل با رقابتهای منطقهای، این نزدیکی میتواند بر موازنه قدرت در مغرب عربی و رقابت دیرینه این کشور با الجزایر تأثیر بگذارد. الجزایر که اخیراً روابط پرتنشی با پاریس داشته است، احتمالاً این تحرکات را به عنوان پیامی علیه منافع خود در منطقه تلقی خواهد کرد.
