به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، قسمت اول مرور گفتههای آیتالله سید عبدالله فاطمینیا استاد اخلاق و پژوهشگر دین و ادبیات درباره ماه مبارک رمضان، همزمان با اولینروز اینماه منتشر شد و قسمت دوم اینپرونده امروز همزمان با ششمینروز ماه رمضان منتشر میشود.
اینسخنان طی سالهای گذشته در دهههای ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰ در مسجد و حسینیه الزهرای شهر مشهد ایراد شدهاند.
قسمت اول اینمرور و بررسی در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است:
* «چرا به اینماه رمضان گفتهاند؟/خدا روی همه شما حساب باز کرده است»
در ادامه مشروح دومینقسمت از اینمرور و بررسی را میخوانیم:
خداوند در اینماه برای فرد فرد ما دعوتنامه فرستاده است. اینسفره پهن شده و در آن همهچیز موجود است. یکمثال مادی بزنیم:
فرض کنید سفرهای انداختهاند و در آن همه انواع خوردنیها موجود است. اما یکنفر سر اینسفره نشسته، باید فقط از یکغذای آن استفاده کند؛ و طبیب به او گفته چیزی که چربی دارد نباید بخوری! دیگری از یکسری غذاهای دیگر منع شده و همینطور سایر افراد هر یک از بخشی از اینغذاهای فراوان و متنوع و لذیذ، محروم هستند و فقط از بعضی استفاده میکنند. یکنفر هم هست که کاملا سالم است و هیچ ممنوعیتی ندارد و میتواند از همه غذاها استفاده کند.
در معارف الهیه چارهای نداریم از اینمثالها؛ چون اینجا قافیه تنگ است. خداوند میفرماید:
و تلک الامثال نضربها للناس للعلهم یتفکرون «و این مثالها را برای مردم میزنیم شاید آنها تفکر و اندیشه کنند.»
و در جای دیگر میفرماید: «خداوند اینمثالها را میآورد برای اینکه متذکر شوند.»
در مهمانی خدا و اینسفره الهی، همهچیز هست، همه طعامها موجود است. اما بعضی از ما کارهایی کردهایم که نسبت به بعضی از اینخوردنیها، استعداد و گیرندگی را از دست دادهایم. بعضی کمتر و بعضی بیشتر و بعضی هم کاملا محروم شدهاند!
رسول خدا فرمود: رب صائم حظه من صیامه الجوع و العطش و رب قائم حظه من قیامه السهر «بسا روزهداری که بهره او از روزهاش فقط گرسنگی و تشنگی است؛ و بسا شبزندهداری که بهره او از عبادتش فقط بیخوابی است.»
بعضیها فکر میکنند که در دستگاه خدا هم میشود زرنگی کرد؛ خیال میکنند یک نمازی بخوانیم، روزهای بگیریم، دیگر هرکاری کردیم مهم نیست! یکعمرهای برویم، دیگر هرچه ظلم و ستم و حق و ناحقی بهجا آوردیم، مهم نیست!
سیئات با حسنات نمیسازد. باید مواظب اعمال و رفتارمان باشیم! البته از اینسفره کریمانه خدا هیچکس محروم نیست؛ بالاخره به هرکس چیزی میدهند. سحرها را ضایع نکنیم. ولو دو رکعت نظام بخوانیم. یا اینکه ۱۰ مرتبه «یا ارحم الراحمین» بگوییم. اگر هیچکاری نکردی اقلا رو به قبله بنشین و بگو «سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر» اگر چندتا سحر با جانت اینجمله را بگویی، عالمت عوض میشود!
ادامه دارد ...
