شاهنامهخوانی این میراثِ جاویدانِ ادب فارسی در مهریز به سنتی مستمر و پویا بدل شده است و سلسله جلسات که با همت اهالی فرهنگ و با حضور شاعران، پژوهشگران و اساتید آواز برگزار میشود فراتر از یک دورهمیِ ادبی، کارگاهی برای تفسیر و درکِ عمیقِ جهانبینی فردوسی است.
در این نشستها نیز صدای گرمِ آوازخوانانِ محلی که ابیات حماسی را با نغمات سنتی پیوند میزنند و در کنار تحلیلِ عالمانهیِ پژوهشگران، فضایی پدید آورده است که حتی مخاطبان ناآشنا با متون کهن را نیز مجذوب خود میکند.
نگاهِ تحلیلی به «خرد» در شاهنامه، تفسیرِ نمادها و بررسیِ شخصیتهای اساطیری در این برنامهها، بستری را فراهم کرده است تا شاهنامه از یک کتابِ کتابخانهای، به بخشی از زیست فرهنگی و انگیزهبخشِ نسلهای جدیدِ مهریزی تبدیل شود و این استمرار بیشک ضامنِ حفظِ فرهنگ و هویت ایرانی در برابر هجمههای فرهنگی است.
آنچه در محافل شاهنامهخوانی مهریز جریان دارد چیزی جز «بازگشت به خویشتن» نیست و وقتی کلامِ سحرانگیزِ فردوسی با طنینِ موسیقی و تبادل نظرِ ادیبان در میآمیزد جانهایِ جستوجوگر راهی به سوی حکمت و آزادگی مییابند.
امید است با تداوم و حمایت از این برنامههای فاخر در مهریز این شهر به الگویی موفق برای سایر مناطق در حفظ و ترویجِ میراثِ حماسی ایرانزمین تبدیل شود، چرا که شاهنامه نه فقط کتابِ تاریخ که چراغِ راهِ آینده است.
