به گزارش گروه ترجمه رکنا به نقل از ساینس دیلی، این پژوهش در دانشگاه علوم سلامت اورگن (OHSU) انجام شده و در نشریه Science Advances منتشر گردیده است.
بسیاری این اختلال را از خاطرات پرفروش و فیلم ۲۰۱۶ «مغز در آتش» میشناسند. اگرچه بهطور گستردهای منتشر شده است، این بیماری نادر است و تقریباً هر سال یک نفر در هر یک میلیون نفر به آن مبتلا میشود، و عمدتاً بزرگسالان در دهه ۲۰ و ۳۰ زندگی را درگیر میکند.
این بیماری زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی بهاشتباه به گیرندههای NMDA در مغز حمله میکند. این گیرندهها نقش حیاتی در حافظه و تفکر دارند. حمله تا حدی توسط آنتیبادیهای خودایمنی ضد گیرنده NMDA هدایت میشود. بیماران ممکن است دچار تغییرات شدید شخصیتی، از دست دادن عمیق حافظه، تشنج و در موارد شدید، مرگ شوند.
در مطالعه جدید، محققان مکانهای مشخصی روی یک زیرواحد گیرنده NMDA که آنتیبادیهای مضر به آن متصل میشوند، شناسایی کردند. مسدود کردن این محلهای دقیق میتواند روند بیماری را کند یا حتی معکوس کند.
جونهو کیم، دکتری، پژوهشگر پستداک در مؤسسه Vollum در OHSU، آنتیبادیهای خودایمنی ضد گیرنده NMDA را از مدل موش مهندسیشده بیماری استخراج و تحلیل کرد و سپس این یافتهها را با تصاویر دقیق از همان نوع آنتیبادیها که از بیماران انسانی جمعآوری شده بود، مقایسه نمود.
مکانهای اتصال مشاهدهشده در موشها با آنچه در بیماران انسانی دیده شد، مطابقت نزدیکی داشت.
اریک گوکس، دکتری، پژوهشگر ارشد در Vollum و محقق مؤسسه Howard Hughes، گفت: «ما شواهد بسیار محکمی داریم زیرا محلهای اتصال آنتیبادی که جونهو شناسایی کرد، با نمونههای انسانی همپوشانی دارد. اکنون تمرکز ما بر این ناحیه است که عملاً نقطهای کلیدی برای تعامل است که حداقل یکی از اجزای بیماری را پایهگذاری میکند.»
کیم توضیح داد که تحقیقات پیشین منطقه کلی که ممکن است آنتیبادیها به آن متصل شوند را محدود کرده بود. او گفت: «مطالعات پیشین نشان داده بودند که آنتیبادیها ممکن است کجا متصل شوند، اما ما کل پنل آنتیبادیهای خودایمنی طبیعی را از مدل موش مبتلا به بیماری جمعآوری کردیم و مشخص کردیم که دقیقاً به کجا روی گیرنده متصل میشوند.»
تیم پژوهشی از فناوری تصویربرداری پیشرفته نزدیک اتمی در مرکز Cryo-EM شمال غرب اقیانوس آرام در کمپوس South Waterfront دانشگاه OHSU استفاده کرد. این مرکز یکی از سه مرکز ملی اختصاصیافته به این فناوری پیشرفته است و بهطور مشترک توسط OHSU و آزمایشگاه ملی شمال غرب اقیانوس آرام اداره میشود و از سوی مؤسسه ملی بهداشت (NIH) حمایت میگردد.
تحلیل آنها نشان داد که تقریباً تمامی آنتیبادیها بر روی یک منطقه از گیرنده متمرکز شدهاند.
گوکس گفت: «تقریباً همه آنتیبادیها به یک بخش از گیرنده متصل شدند که خوشبختانه سادهترین بخش برای هدفگیری است. این نتیجه بسیار هیجانانگیز است.»
به گفته گری وستراب، دکتری، متخصص مغز و اعصاب و پژوهشگر ارشد در مؤسسه Vollum، این کشف میتواند به شرکتهای دارویی کمک کند تا داروهایی طراحی کنند که بهطور خاص تعاملات مضر آنتیبادی را مسدود کنند. درمانهای کنونی عمدتاً بر سرکوب سیستم ایمنی متکی هستند که برای همه مؤثر نیست و بیماران را در معرض عود بیماری قرار میدهد.
او گفت: «روشهای خاصتر قطعاً مورد نیاز است.» علاوه بر کیم، گوکس و وستراب، تیم پژوهشی شامل فرزاد جلالییزدی، دکتری، و برایان جونز، دکتری، از OHSU نیز بود.
این مطالعه با حمایت بنیاد ملی پژوهش کره، جایزه RS202400334731؛ مؤسسه ملی سلامت روان و مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته، هر دو بخشی از NIH، تحت شمارههای جایزه F32MH115595، R01NS117371 و R01NS038631؛ مؤسسه Howard Hughes؛ و جنیفر و برنارد لاکروت انجام شد. محتوای تحقیق صرفاً مسئولیت نویسندگان است و لزوماً نمایانگر دیدگاه رسمی NIH نمیباشد.
تمام تحقیقات حیوانی در OHSU تحت بازبینی و تأیید کمیته مراقبت و استفاده از حیوانات دانشگاه (IACUC) انجام میشود. IACUC رفاه حیوانات و ایمنی پرسنل پژوهش را تضمین کرده و تمامی مطالعات پیشنهادی حیوانی را برای تأیید شایستگی علمی و توجیه استفاده از حیوانات زنده ارزیابی میکند.
